II SAB/Wa 539/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. S/30/2013) postanawia: - odrzucić skargę - W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę datowaną na dzień 19 września 2013 r. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 25 sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. S/30/2013). W uzasadnieniu skargi podniósł, że wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2013 r. złożonym za pośrednictwem poczty elektronicznej zwrócił się do Wójta Gminy K. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że do Urzędu Gminy w K. nie wpłynęło na adres poczty elektronicznej jakiekolwiek pismo W. S. z dnia 25 sierpnia 2013 r. W związku z tym organ wniósł o odrzucenie skargi. Przy piśmie z dnia 18 października 2013 r. Sąd doręczył skarżącemu odpis odpowiedzi na skargę. Jednocześnie Sąd wezwał skarżącego do ustosunkowania się do stanowiska organu zawartego w odpowiedzi na skargę. Ponadto Sąd wezwał skarżącego do nadesłania kopii wniosku z dnia 25 sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej, oraz do udzielenia informacji, czy skarżący dysponuje jakimkolwiek dokumentem, który potwierdzałby fakt złożenia tego wniosku do organu, a jeżeli tak, to do przedstawienia takiego dokumentu. Na wykonanie powyższych wezwań Sąd wyznaczył skarżącemu termin 7 dni. Powyższe wezwanie Sądu zostało doręczone skarżącemu w dniu 23 października 2013 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje, Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Aby doszło do powstania obowiązku organu do podjęcia określonych prawem czynności musi nastąpić zdarzenie, które zainicjuje postępowanie w sprawie. W przypadku spraw z zakresu dostępu do informacji publicznej, w których to sprawach tryb postępowania jest uregulowany w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), zdarzeniem inicjującym postępowanie będzie zawsze złożenie przez stronę wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Tylko w sytuacji, gdy taki wniosek zostanie złożony Sąd może oceniać, czy organ był zobowiązany do jego rozpatrzenia, a co za tym idzie, czy pozostaje w bezczynności. Należy zauważyć, że w przypadku, gdy postępowanie w sprawie się nie toczy, albowiem z uwagi na brak wniosku nigdy nie zostało wszczęte, nie można stawiać organowi zarzutu bezczynności w tym postępowaniu. Skarga w takich przypadkach jest niedopuszczalna i winna być odrzucona. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że nie otrzymał wniosku skarżącego z dnia 25 sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący, mimo skierowanego do niego wezwania nie ustosunkował się do treści odpowiedzi na skargę, ani też nie nadesłał kopii wniosku wraz z dokumentem poświadczającym fakt jego złożenia do organu. W związku z tym należy przyjąć, iż wniosek skarżącego z dnia 25 sierpnia 2013 r. nigdy nie wpłynął do organu. W takiej sytuacji skarga W. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.