II SAB/Wa 54/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spraw.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Janusz Walawski, Protokolant starszy sekretarz sądowy Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie. W dniu 2 grudnia 2013 r. R. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w rozpatrzeniu złożonego przez skarżącego środka odwoławczego od decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] maja 2013 r., to jest wniosku o ponowne rozparzenie sprawy. Niniejsza skarga została poprzedzona wezwaniem organu do zaprzestania naruszenia prawa – pismo skarżącego z dnia 14 października 2013 r. R. L. w uzasadnieniu skargi oraz w dodatkowych pismach procesowych wskazywał na merytoryczne aspekty sprawy, uzasadniające zasadność jego wniosku o ponowne rozparzenie sprawy. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie ewentualnie o umorzenie postępowania. Argumentował, iż nie pozostaje w bezczynności albowiem w dniu [...] listopada 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy swoją poprzedzającą decyzję nr [...] z dnia [...] maja 2013 r., a zatem rozpatrzył wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. Na dowód powyższego organ przedstawił decyzję nr [...]z dnia [...] listopada 2013 r. oraz dowód jej doręczenia skarżącemu z dnia 5 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Jak wynika z wyżej przedstawionego stanu faktycznego, organ istotnie zwlekał z rozpatrzeniem wniosku R. L. o ponowne rozparzenie sprawy, co wprost wynika z porównania dat obu decyzji ([...] maja 2013 r. i [...] listopada 2013 r.) oraz z braku ze strony organu jakichkolwiek pism informujących zainteresowanego o zwłoce. Ostateczna decyzja została jednak przez organ wydana i bezpośrednio po wniesieniu skargi na bezczynność doręczona skarżącemu. Z tych też względów orzekanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w przedmiocie zobowiązania Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy stało się bezprzedmiotowe i dlatego w pkt. 2 wyroku, zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o umorzeniu postępowania. Wobec treści art. 149 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie był zobowiązany w pkt. 1 wyroku orzec, czy bezczynność organu miała rażący charakter, czy też tego przymiotu była pozbawiona. W niniejszym zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopatrzył się aby bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie dochował terminu w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, jednakże skarżący także nie spieszył się w ponaglaniu organu do działania w niniejszej materii skoro wezwanie do naruszenia prawa przedstawił organowi dopiero w dniu 14 października 2013 r., a zatem w kilka miesięcy po złożeniu środka odwoławczego - wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku.