II SAB/Wa 550/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.M. na bezczynność Rady Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie udostępnienia zapisów dziennika rejestracyjnego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 1 września 2013 r. M.M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w przedmiocie udostępnienia zapisów dziennika rejestracyjnego. Zarządzeniem z 3 października 2013 r., doręczonym przy piśmie z 17 października 2013 r., skarżący został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podpisanie się pod jej treścią. Skarżący został pouczony, iż nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie siedmiu dni spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie Sądu zostało skutecznie doręczone skarżącemu, na adres wskazany w skardze, 22 października 2013 r., (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru karta 11 akt sądowych). W zakreślonym terminie skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do dyspozycji art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis musi być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 cytowanej ustawy. W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez M.M. nie czyni zadość wymaganiom, o których mowa w ww. przepisie. Skarżący złożył skargę nie zawierającą własnoręcznego podpisu. Konieczne w tej sytuacji było wezwanie do podpisania się wnoszącego pod jego treścią. Brak skargi, o którym skarżący w wezwaniu z 17 października 2013 r. został poinformowany i wezwany do jego uzupełnienia, nie został usunięty. Termin do jego uzupełnienia upłynął bezskutecznie 29 października 2013 r. W tej sytuacji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia