II SAB/Wa 555/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz, Sędziowie WSA Joanna Kube, Ewa Marcinkowska (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 6 lutego 2019 r. sprawy ze skargi K.C. na bezczynność Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] do rozpoznania wniosku skarżącego K. C. z dnia [...] lipca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] na rzecz skarżącego K. C. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. C. wnioskiem z dnia [...] lipca 2018 r. zwrócił się do [...][...] Urzędu Skarbowego [...], na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej z prośbą o udostępnienie informacji publicznej odnośnie zasad funkcjonujących w [...] Urzędzie Skarbowym [...] dotyczących zwrotów podatku od towarów i usług, tj. udzielenie odpowiedzi: 1. Czy w przeszłości, jak i obecnie w przypadku, gdy podatnik wystąpił lub wystąpi do [...][...] Urzędu Skarbowego [...] z wnioskiem o zwrot przyspieszony, tj. w terminie 25 dni lub 60 dni przez ww. organ podatkowy dużej kwoty podatku VAT, np. kwoty 984.999,- zł, a jednocześnie ten podatnik: a) przed złożeniem przez podatnika ww. wniosku o zwrot podatku VAT, zarejestrował się lub zarejestruje się dla potrzeb VAT, tj. złożył lub złoży zgłoszenie rejestracyjne (niezgłoszenie aktualizacyjne) w zakresie VAT (VAT-R) i w związku z tym zgłoszeniem zarejestrował się lub zarejestruje się jako podatnik VAT czynny w miesiącu, za który wystąpił lub wystąpi o ww. zwrot podatku VAT, b) złożył lub złoży pierwszą deklarację VAT-7 za miesiąc, za który wystąpił lub wystąpi o ww. zwrot podatku VAT, c) powyższy wniosek o zwrot podatku VAT był lub będzie pierwszym wnioskiem o zwrot złożonym przez tego podatnika, d) przed złożeniem przez podatnika ww. wniosku o zwrot podatku VAT wobec podatnika nie była lub nie będzie prowadzona żadna kontrola podatkowa ani czynności sprawdzające, e) w związku z powyższym podatnik nie posiadał lub nie będzie posiadał w [...] Urzędzie Skarbowym [...] historii jako podatnik VAT, w tym jako zarejestrowany podatnik VAT czynny oraz w systemach informatycznych nie znajdowały się lub nie będą znajdować się inne istotne dla sprawy dane poza danymi dotyczącymi dokumentów rejestracyjnych złożonych przez podatnika w Urzędzie i złożonej przez podatnika deklaracji VAT za miesiąc, za który podatnik wystąpił lub wystąpi o zwrot podatku VAT, a także poza danymi dotyczącymi złożonego przez podatnika ww. wniosku o zwrot ww. podatku VAT, f) wraz z wnioskiem podatnik nie złożył lub nie złoży w [...] Urzędzie Skarbowym [...] zabezpieczenia majątkowego w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku VAT, w każdym, z takich przypadków ww. organ podatkowy przed dokonaniem ww. zwrotu dokonywał lub dokonuje weryfikacji rozliczenia w podatku VAT wnioskującego o ww. zwrot podatku VAT, a w związku z tym wszczynał lub wszczyna kontrolę podatkową, albo dokonywał lub dokonuje czynności sprawdzających, zgodnie z przepisami obowiązującej w przeszłości i obecnie Ordynacji podatkowej? 2. Jeżeli w przeszłości, jak i obecnie w przypadku, gdy podatnik wystąpił lub wystąpi do [...] [...] Urzędu Skarbowego [...] z wnioskiem o zwrot przyspieszony, tj. w terminie 25 dni lub 60 dni przez ww. organ podatkowy dużej kwoty podatku VAT, np. kwoty 984.999,- zł, a ten podatnik; a) przed złożeniem przez podatnika ww. wniosku o zwrot podatku VAT, zarejestrował się lub zarejestruje się dla potrzeb VAT, tj. złożył lub złoży zgłoszenie rejestracyjne (niezgłoszenie aktualizacyjne) w zakresie VAT (VAT-R) i w związku z tym zgłoszeniem zarejestrował się lub zarejestruje się jako podatnik VAT czynny w miesiącu, za który wystąpił lub wystąpi o ww. zwrot podatku VAT, b) złożył lub złoży pierwszą deklarację VAT-7 za miesiąc, za który wystąpił lub wystąpi o ww. zwrot podatku VAT, c) powyższy wniosek o zwrot podatku VAT był lub będzie pierwszym wnioskiem o zwrot złożonym przez tego podatnika, d) przed złożeniem przez podatnika ww. wniosku o zwrot podatku VAT wobec podatnika nie była lub nie będzie prowadzona żadna kontrola podatkowa ani czynności sprawdzające, e) w związku z powyższym podatnik nie posiadał lub nie będzie posiadał w [...] Urzędzie Skarbowym [...] historii jako podatnik VAT, w tym jako zarejestrowany podatnik VAT czynny oraz w systemach informatycznych nie znajdowały się lub nie będą znajdować się inne istotne dla sprawy dane poza danymi dotyczącymi dokumentów rejestracyjnych złożonych przez podatnika w Urzędzie i złożonej przez podatnika deklaracji VAT za miesiąc, za który podatnik wystąpił lub wystąpi o zwrot podatku VAT, a także poza danymi dotyczącymi złożonego przez podatnika ww. wniosku o zwrot ww. podatku VAT, f) wraz z wnioskiem podatnik nie złożył lub nie złoży w [...] Urzędzie Skarbowym [...] zabezpieczenia majątkowego w kwocie odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku VAT, istniały lub istnieją przypadki, w których ww. organ podatkowy przed dokonaniem ww. zwrotu nie dokonywał lub nie dokonuje weryfikacji rozliczenia w podatku VAT wnioskującego o ww. zwrot podatku VAT, proszę o wskazanie jakie to przypadki? Jednocześnie wniósł o udzielenie odpowiedzi na wniosek w formie pisemnej oraz o przesłanie listem poleconym na wskazany we wniosku adres. [...] [...] Urzędu Skarbowego [...] w odpowiedzi na powyższy wniosek w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. (doręczonym z pośrednictwem poczty w dniu [...] lipca 2018 r.) poinformował wnioskodawcę, że weryfikacja prawidłowości złożonej przez podatnika deklaracji następuje na podstawie art. 272 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), który stanowi, iż Organy podatkowe pierwszej instancji dokonują czynności sprawdzających, mających na celu m.in. ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami. Dotyczy to zarówno deklaracji i zeznań, z których wynika kwota do zwrotu, jak i pozostałych deklaracji. W latach wcześniejszych oraz aktualnie, decyzja o potrzebie weryfikacji deklaracji z kwotą wykazaną do zwrotu podejmowana jest indywidualnie, po dokonaniu analizy rozliczeń podatnika, w oparciu o dane którymi dysponuje [...] Urzędu, obejmujące w szczególności dotychczasową historię podatnika, rozliczenia i inne dane wynikające z systemów informatycznych. Na decyzję o potrzebie weryfikacji zasadności zwrotu nie ma wpływu kwota zwrotu, ani też fakt ewentualnego złożenia zabezpieczenia lub jego brak. W dniu [...] sierpnia 2018 r. K. C. wniósł, za pośrednictwem organu, skargę na bezczynność [...] [...] Urzędu Skarbowego [...] w udostępnieniu informacji publicznej zarzucając naruszenie; 1. art. 2 ust. 1 u.d.i.p., w związku z tym, że nie udzielając skarżącemu wnioskowanej przez niego informacji publicznej, [...] Urzędu pozbawił skarżącego prawa dostępu do informacji publicznej, 2. art. 10 ust. 1 u.d.i.p,, w związku z tym, że wnioskowana przez skarżącego informacja publiczna nie została udostępniona skarżącemu przez [...] Urzędu, pomimo że wnioskowana informacja publiczna nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, 3. art. 13 ust. 1 u.d.i.p., w związku z brakiem udostępnienia skarżącemu przez [...] Urzędu w ustawowym terminie, czyli nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, tj. do dnia [...] lipca 2018 r., czyli skarżący nie otrzymał od [...] Urzędu wnioskowanej informacji publicznej bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (skarżący nie otrzymał od [...] Urzędu wnioskowanej informacji publicznej do dnia złożenia niniejszej skargi, tj. do dnia [...] sierpnia 2018 r.), 4. art. 16 u.d.i.p. w związku z brakiem wydania decyzji, pomimo że odmowa udostępnienia skarżącemu przez [...] Urzędu informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., przez organ władzy publicznej powinno nastąpić w drodze decyzji (skarżący nie otrzymał od Naczelnika Urzędu stosownej decyzji, o której mowa w art. 16 u.d.i.p. do dnia złożenia niniejszej skargi, tj., do dnia [...] sierpnia 2018 r.). W uzasadnieniu skargi podniósł, iż w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. [...][...] Urzędu Skarbowego [...] nie udzieli odpowiedzi na dwa pytania (obejmujące konkretne uwarunkowania) zadane przez skarżącego, tj.: 1. Czy w przeszłości, jak i obecnie w przypadku, gdy podatnik wystąpił lub wystąpi do [...][...] Urzędu Skarbowego [...] z wnioskiem o zwrot przyspieszony, tj. w terminie 25 dni lub 60 dni przez ww. organ podatkowy dużej kwoty podatku VAT, np. kwoty 984.999,- zł, a jednocześnie ten podatnik wykonał czynności wskazane w pytaniu (oznaczone w pytaniu literami od a do f), w każdym, z takich przypadków ww. organ podatkowy przed dokonaniem ww. zwrotu dokonywał lub dokonuje weryfikacji rozliczenia w podatku VAT wnioskującego o ww. zwrot podatku VAT, a w związku z tym wszczynał lub wszczyna kontrolę podatkową, albo dokonywał lub dokonuje czynności sprawdzających, zgodnie z przepisami obowiązującej w przeszłości i obecnie Ordynacji podatkowej? 2. Jeżeli w przeszłości jak i obecnie w przypadku, gdy podatnik wystąpił lub wystąpi do [...] Urzędu Skarbowego [...] z wnioskiem o zwrot przyspieszony, tj., w terminie 25 dni lub 60 dni przez ww. organ podatkowy dużej kwoty podatku VAT, np. kwoty 984.999,- zł, a ten podatnik wykonał czynności wskazane w pytaniu (oznaczone w pytaniu literami od a do f), istniały lub istnieją przypadki, w których ww. organ podatkowy przed dokonaniem ww. zwrotu nie dokonywał lub nie dokonuje weryfikacji rozliczenia w podatku VAT wnioskującego o ww. zwrot podatku VAT, proszę o wskazanie jakie to przypadki? W związku z brakiem udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej oraz brakiem wydania przez [...] Urzędu stosownej decyzji, o której mowa w art. 16 u.d.i.p., skarżący wniósł o: - zobowiązanie [...] [...] Urzędu Skarbowego [...] do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, w terminie wyznaczonym przez WSA w Warszawie, - ukaranie [...][...] Urzędu Skarbowego [...] na podstawie art. 23 u.d.i.p., z powodu, że [...] Urzędu wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnił skarżącemu wnioskowanej przez niego informacji publicznej w ustawowym terminie, czyli nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz pomimo braku udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, [...] Urzędu nie wydal stosownej decyzji, o której mowa w art, 16 u.d.i.p., tj, wymierzenie [...] Urzędu grzywny na postawie art. 149 § 2 P.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., - zasądzenie kosztów postępowania, według norm przepisanych. [...][...] Urzędu Skarbowego [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie wskazując, iż pismem z dnia [...] lipca 2018 r. tj. z zachowaniem obowiązujących terminów, została udostępniona wnioskodawcy zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej wnioskowana informacja publiczna, którą wnioskodawca otrzymał dnia [...] lipca 2018 r. Pismo zostało nadane za pośrednictwem operatora pocztowego dnia [...] lipca 2018 r., zatem przed dniem upływu 14 dniowego terminu do udzielenia informacji publicznej wyznaczonego przepisami ww. ustawy. Organ zaznaczył, iż przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie wskazują formy udzielenia informacji, a zatem udzielenie informacji bez powołania się na konkretne punkty wniosku nie może być potraktowane jako brak jej udzielenia. W ocenie organu, pismem z dnia [...] lipca 2018 r. [...] Urzędu w sposób wyczerpujący odpowiedział na pytania wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż w każdym opisanym przypadku działanie organu podatkowego uzależnione jest od indywidualnej analizy sprawy, co wskazano w odpowiedzi kierowanej do K. C. Organ zaznaczył jednocześnie, iż w niniejszej sprawie nie zaistniały przesłanki w zakresie odmowy lub umorzenia postępowania o udostępnienie informacji, a udzielona odpowiedź z dnia [...] lipca 2018 r. w pełni zrealizowała żądanie strony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę prawnych form działania organów administracji publicznej, podlegających jego kontroli, a także orzeka w sprawach ze skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako P.p.s.a.). Natomiast zgodnie z art. 149 § 1 P.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej podlega rozpatrzeniu w drodze czynności materialno – technicznej, w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. lub decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 P.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan jego opieszałości w drodze skargi na bezczynność w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Strona ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez nią informacje są informacjami publicznymi i powinny być jej udzielone w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. 1330). W przypadku takiej skargi, sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru, podejmuje stosowne rozstrzygnięcie. Stwierdzając lub nie stwierdzając bezczynności organu w przedmiocie informacji publicznej, ocenia wówczas prawidłowość dokonania przez organ kwalifikacji wniosku, zapewniając stronie niezbędną ochronę sądową w zakresie dostępu do informacji publicznej. Umieszczenie w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej prawa obywateli do uzyskiwania informacji publicznej wskazuje na ustrojową doniosłość dostępu do takiej informacji i świadczy zarazem o ochronie tego prawa, jako że ma ono konstrukcję publicznego prawa podmiotowego. Konstytucja RP w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego Państwa (ust. 3). W ustępie 1 powołanego przepisu zostało określone powszechne obywatelskie prawo dostępu do informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Obejmuje ono także uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Korelatem tego prawa podmiotowego jest spoczywający przede wszystkim na organach władzy publicznej obowiązek udzielania obywatelom określonych informacji o działalności instytucji. Obowiązek ten polega zatem nie tyle na dostępności określonych informacji dla odbiorcy, ile przynajmniej – co do zasady – oznacza konieczność aktywnego działania ze strony organu udzielającego informacji, które polega na dostarczeniu osobie zainteresowanej, na jej żądanie, pewnego zakresu informacji. Formy realizacji obywatelskiego prawa do informacji publicznej Konstytucja RP określa w ust. 2 tegoż przepisu, wskazując na możliwość dostępu do dokumentów urzędowych oraz wstępu na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów (z możliwością rejestracji obrazu i dźwięku). Artykuł 61 ust. 3 Konstytucji RP wyznacza granice dopuszczalnego ograniczenia tego prawa: ograniczenie może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego Państwa. Z kolei art. 61 ust. 4 stanowi, że tryb udzielania informacji publicznej określają ustawy, a w odniesieniu do Sejmu i Senatu, ich regulaminy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 ustawy), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy). Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. W świetle powyższego, nie ulega wątpliwości, że [...][...] Urzędu Skarbowego [...] jest podmiotem zobowiązanym na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej do udostępnienia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu. Pojęcie "informacji publicznej" ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, można więc przyjąć, że informacją publiczną będzie każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Żądane przez skarżącego informacje stanowią informację publiczną, co jest okolicznością niekwestionowaną przez organ. Przedmiotem wniosku była bowiem informacja o sposobie załatwiania przez organ określonej kategorii spraw oraz przyjętej praktyce postępowania w tych sprawach. Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2. Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 1 ustawy, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli natomiast informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2). Z bezczynnością podmiotu zobowiązanego w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy podmiot ten nie podejmuje czynności materialno – technicznej wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z kolei stanowisko podmiotu, które w istocie sprowadza się do odmowy udzielenia informacji, przybiera procesową formę decyzji administracyjnej (art. 16 ustawy), co uzasadnia stosowanie w tym zakresie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. W tego typu sprawach wnioskodawca domaga się udzielenia informacji, czyli działania zgodnego z wnioskiem. W rozpoznawanej sprawie w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej organ w piśmie z [...] lipca 2018 r. poinformował wnioskodawcę, że weryfikacja prawidłowości złożonej przez podatnika deklaracji następuje na podstawie art. 272 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.), który stanowi, iż Organy podatkowe pierwszej instancji dokonują czynności sprawdzających, mających na celu m.in. ustalenie stanu faktycznego w zakresie niezbędnym do stwierdzenia zgodności z przedstawionymi dokumentami. Dotyczy to zarówno deklaracji i zeznań, z których wynika kwota do zwrotu, jak i pozostałych deklaracji. W latach wcześniejszych oraz aktualnie, decyzja o potrzebie weryfikacji deklaracji z kwotą wykazaną do zwrotu podejmowana jest indywidualnie, po dokonaniu analizy rozliczeń podatnika, w oparciu o dane którymi dysponuje [...] Urzędu, obejmujące w szczególności dotychczasową historię podatnika, rozliczenia i inne dane wynikające z systemów informatycznych. Na decyzję o potrzebie weryfikacji zasadności zwrotu nie ma wpływu kwota zwrotu, ani też fakt ewentualnego złożenia zabezpieczenia lub jego brak. Nie odpowiedział jednak w sposób konkretny i wyczerpujący na pytania zawarte we wniosku, dotyczące sposobu załatwiania oraz praktyki stosowanej przez organ w sprawach zwrotu podatku VAT. Z udzielonej odpowiedzi nie wynika, czy przy zaistnieniu okoliczności wskazanych przez skarżącego we wniosku, organ podatkowy przed dokonaniem zwrotu podatku VAT zawsze dokonywał lub dokonuje weryfikacji rozliczenia w podatku VAT wnioskującego o zwrot tego podatku oraz, czy istniały lub istnieją przypadki, w których organ podatkowy przy zaistnieniu wskazanych we wniosku okoliczności, przed dokonaniem zwrotu podatku VAT, nie dokonywał lub nie dokonuje weryfikacji rozliczenia w podatku VAT wnioskującego, ze wskazanie konkretnych przypadków. Udzielona odpowiedź nie zawiera tym samym informacji, o które wnioskował skarżący. Właściwa realizacja wniosku o dostęp do informacji publicznej wymaga natomiast precyzyjnego udzielenia informacji na temat zawartych w nim kwestii. Nie chodzi o udzielenie jakiejkolwiek informacji, ale o przedstawienie jej w takim zakresie i w taki sposób, jaki odpowiada treści żądania. W przeciwnym wypadku doszłoby do zdeprecjonowania idei dostępu do informacji publicznej, której założeniem jest jawność działań władzy publicznej. Przedstawienie informacji zupełnie innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też informacji wymijającej czy wręcz nieadekwatnej do treści wniosku, świadczy o bezczynności podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, do którego skierowano wniosek o jej udostępnienie, co uchybia regulacji zawartej w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Reasumując, Sąd uznał, że organ pozostaje w bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku K. C. o udostępnienie informacji publicznej i w związku z tym oparciu o art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zobowiązał [...][...] Urzędu Skarbowego [...] do rozpoznania ww. wniosku. Organ zobowiązany będzie załatwić wniosek skarżącego zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej, udzielając żądanych informacji albo ich odmawiając, w formie decyzji administracyjnej, a w przypadku wątpliwości co do zakresu żądania wniosku, zwrócić się wcześniej do wnioskodawcy o jego sprecyzowanie. Organ rozpoznając wniosek powinien jednocześnie rozważyć, czy żądane informacje stanowią informację prostą, czy przetworzoną, a zatem, czy zachodzi potrzeba wykazania przez wnioskodawcę, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Istotą rażącego naruszenia prawa jest pozbawiona jakichkolwiek wątpliwości oczywistość stwierdzonego naruszenia. Tymczasem regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą powodować i niejednokrotnie powodują wątpliwości interpretacyjne, zatem wymagają dokonywania ich wykładni, a nie wyłącznie ich mechanicznego stosowania. Tak więc nawet niewłaściwa ich interpretacja czy zastosowanie, nie mogą stanowić o tym, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Rażące naruszenie prawa jest bowiem postacią kwalifikowaną naruszenia prawa i powinno być interpretowane ściśle. Zgodnie ze słownikowym znaczeniem tego pojęcia, "rażące" to "ponad miarę", "niewątpliwe", "wyraźne", "oczywiste". Ocena, czy mamy do czynienia z rażącą postacią bezczynności, powinna być dokonywana w powiązaniu z okolicznościami sprawy, rozpatrywanej indywidualnie. W niniejszej sprawie bezczynność organu nie polegała na jego milczeniu wobec wniosku skarżącego, ale polegała na udzieleniu odpowiedzi niepełnej, nie odpowiadającej zakresowi żądania wniosku. Nie można zatem uznać, że stwierdzona bezczynność organu w sposób rażący uchybia przepisom ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle powyższych ustaleń, zdaniem Sądu, nie zachodziły też przesłanki do wymierzenia organowi grzywny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1a oraz art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania, obejmujących uiszczony wpis sądowy, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 ww. ustawy.