II SAB/Wa 559/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 listopada 2019 r. sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. oddala skargę G.P. (skarżący) wniósł skargę na bezczynność Ministra Środowiska (organ/MŚ) w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r. przesłanym drogą elektroniczną skarżący wystąpił o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów wszystkich dokumentów, które zostały wytworzone w Ministerstwie Środowiska w wyniku przekazania w dniu [...] grudnia 2018 roku przez Generalnego Inspektora Ochrony Środowiska (GIOŚ) sprawy odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w Bydgoszczy z [...] grudnia 2017 roku znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "[...]". Wskazał, iż mimo upływu 14 dniowego terminu ustawowego, MŚ ani nie udostępnił informacji, ani nie wydał decyzji o odmowie jej udostępnienia. Podniósł, że nieprawidłowe jest stanowisko organu co do tego, że żądana informacja nie podlega udostępnieniu w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jego zdaniem, wniosek dotyczy postępowania administracyjnego - odwoławczego oraz udostępnienia dokumentów dotyczących dalszego postępowania przez Ministra. Nie zgodził się z organem, iż wnioskowane dokumenty to informacja o środowisku. Wskazał, że żądane dokumenty nie dotyczą ochrony środowiska a procedowania przez organ sprawy po wyłączeniu się GIOŚ. Organ podniósł, że jako podstawę prawną wniosku wskazano przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. 2019 poz. 1429 udip). Wskazał, że wniosek dotyczy udostępnienia skanów wszystkich dokumentów, które zostały wytworzone w Ministerstwie Środowiska w wyniku przekazania w dniu 19 grudnia 2018 roku sprawy odwołania od ww. decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "[...]". W ocenie organu istotne w niniejszej sprawie jest, że postępowanie o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia jest prowadzone w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2018 r. poz. 2081 oraz 2019 poz. 630; dalej ustawa ooś). Podniósł, że ww. decyzji zostały ustalone środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia dla wariantu S., określono warunki realizacji przedsięwzięcia (w tym warunki korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich), informacje dotyczące kompensacji przyrodniczej oraz o obowiązku monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W ocenie organu wnioskowana dokumentacja z postępowania odwoławczego dot. min. w/w decyzji jest informacją dotyczącą środków administracyjnych a dokumenty z tego postępowania zawierają informacje o środowisku, stąd udzielenie wnioskowanej informacji powinno nastąpić w trybie określonym w ustawie ooś. Wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy ooś podlegającymi udostępnieniu na zasadach i w trybie ustawy ooś, są informacje dotyczące stanu elementów środowiska, takich jak: powietrze, woda, powierzchnia ziemi, kopaliny, klimat, krajobraz i obszary naturalne, w tym bagna, obszary nadmorskie i morskie, a także rośliny, zwierzęta i grzyby oraz inne elementy różnorodności biologicznej, w tym organizmy genetycznie zmodyfikowane, oraz wzajemnych oddziaływań między tymi elementami. Ponadto, jak wskazuje art. 9 ust.1 pkt 3 ustawy ooś, udostępnianiu podlegają informacje dotyczące środków, takich jak: środki administracyjne, polityki, przepisy prawne dotyczące środowiska i gospodarki wodnej, plany, programy oraz porozumienia w sprawie ochrony środowiska, a także działań wpływających lub mogących wpłynąć na elementy środowiska, o których mowa w pkt 1, oraz na emisje i zanieczyszczenia, o których mowa w pkt 2 ust. 1 art. 9 ustawy ooś, jak również środków i działań, które mają na celu ochronę tych elementów. W ocenie organu wnioskowana dokumentacja z postępowania odwoławczego dot. decyzji znak [...] jest informacją dotyczącą środków administracyjnych a dokumenty z tego postępowania zawierają informacje o środowisku, dlatego też udzielenie wnioskowanej informacji powinno nastąpić w trybie określonym w ustawie ooś. W jego ocenie wykładnia językowa, funkcjonalna i systemowa przepisu art.1 ust. 1 udip prowadzi do wniosku, że jeżeli obowiązują odmienne regulacje udostępnienia informacji publicznej, to będą one miały pierwszeństwo przed ustawą o dostępie do informacji publicznej. W tym stanie rzeczy organ stwierdził, że w przypadku skierowania wniosku o udzielanie informacji publicznej, która dotyczy środowiska lub jego ochrony zastosowanie znajdzie, jako lex specialis, tryb udostępniania tej informacji przewidziany w ustawie ooś. Jeżeli bowiem materia decyzji i dokumentacji z postępowania odwoławczego od tej decyzji dotyczy informacji o środowisku i jego ochronie, to informacji o tej dokumentacji udziela się w oparciu o ustawę ooś. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kierując się powyższymi kryteriami Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie skarga nie jest zasadna. Skarżący wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r. zwrócił się do Ministra Środowiska o udostępnienie informacji publicznej w postaci skanów wszystkich dokumentów, które zostały wytworzone w Ministerstwie Środowiska w wyniku przekazania w dniu 19 grudnia 2018 roku przez Generalnego Inspektora Ochrony Środowiska sprawy odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z [...] grudnia 2017 roku znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą "[...]". W ocenie Sądu organ prawidłowo wskazał, że wnioskowana informacja o udzielanie informacji publicznej, dotyczy środowiska lub jego ochrony i z tego powodu zastosowanie znajdzie, jako lex specialis, tryb udostępniania tej informacji przewidziany w ustawie ooś. Materia decyzji i dokumentacji z postępowania odwoławczego od tej decyzji dotyczy bowiem informacji o środowisku i jego ochronie, zatem informacji o tej dokumentacji udziela się w oparciu o ustawę ooś. Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198, ze zm.; uidp), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie. Jednocześnie w ust. 2 tego przepisu mówi się, że przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi, pod warunkiem że nie ograniczają obowiązków przekazywania informacji publicznej do centralnego repozytorium informacji publicznej, o którym mowa w art. 9b ust. 1, zwanym dalej "centralnym repozytorium". Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 30 października 2002 r., sygn. akt II SA 1956/02, stwierdził, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i art. 61 Konstytucji RP informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie tych kompetencji. Taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne lecz odnoszące się do tych podmiotów (LEX nr 78062). Zapis art. 1 ust. 2 ustawy u.d.i.p. istotnie ogranicza zasady udostępniania informacji publicznej określone w samej ustawie dając pierwszeństwo regulacjom określającym odmienne zasady i tryb dostępu do informacji publicznej zamieszczonym w przepisach innych ustaw. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, gdyż żądana informacja publiczna dotyczy środowiska lub jego ochrony i zastosowanie znajdzie, jako lex specialis, tryb udostępniania tej informacji przewidziany w ustawie ooś. Materia dokumentacji dotyczy informacji o środowisku i jego ochronie, zatem informacji o tej dokumentacji udziela się w oparciu o ustawę ooś. Jednocześnie ustawa ooś, od ogólnej zasady wyrażonej w art. 8 o powszechnym dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie wprowadziła wyjątki. Szereg wyjątków dotyczących odmowy udostępnienia tych informacji przewiduje art. 16 ustawy ooś, który w szczególności w ust. 1 pkt 7 stanowi, że organ administracji nie udostępnia informacji o środowisku i jego ochronie, jeżeli informacje dotyczą informacji o wartości handlowej, w tym danych technologicznych, dostarczonych przez osoby trzecie i objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, jeżeli udostępnienie tych informacji mogłoby pogorszyć konkurencyjną pozycję tych osób i złożyły one uzasadniony wniosek o wyłączenie tych informacji z udostępniania. Sąd podziela stanowisko organu, który stwierdził, że wnioskowana informacja faktycznie dotyczy środowiska lub jego ochrony i w takim razie zastosowanie znajdzie, jako lex specialis, tryb udostępniania tej informacji przewidziany w ustawie ooś i informacji o tej dokumentacji udziela się w oparciu o ustawę ooś. O powyższym stanowisku organ prawidłowo poinformował skarżącego w formie pisemnej (pismo z dnia 22 lipca 2019 r.). Wobec powyższego Sąd nie uznał za zasadne zarzutów podniesionych w skardze. Organ nie naruszył przepisów udip, gdyż nie stosował trybu udostępniania informacji publicznej określonego w tej ustawie. W ocenie Sądu, organ w toku postępowania administracyjnego nie naruszył zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej wyrażonej w art. 8 k.p.a. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami dministracyjnymi orzekł jak w sentencji.