II SAB/Wa 562/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Janusz Walawski (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 29 marca 2018 r. sprawy ze skargi W.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Gminnego Ośrodka Sportu w N. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 14 września 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę W. M. w dniu [...] września 2017 r. skierował do Dyrektora Gminnego Ośrodka Sportu w N. wniosek o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udostępnienie skanów umów, umów o pracę, umów cywilnoprawnych ( w przypadku ochrony danych z ich zanomizowaniem), które zostały zawarte przez dyrektora Gminnego Ośrodka Sportowego, lub osobę przez niego upoważnioną, od [...] stycznia 2015 r. do chwili obecnej. Ponadto wnioskodawca podał, że dopuszcza możliwość przesłania mu rejestru wszystkich umów, jednakże muszą być zawarte w nim nazwy firm lub osób (nazwiska i imiona nie są danym chronionymi), daty, okoliczności umowy. Dyrektor Gminnego Ośrodka Sportu w N. w piśmie z dnia [...] września 2017 r., powołując się na art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1198 z późn. zm.), poinformował wnioskodawcę o konieczności przeprowadzenia analizy prawnej jego wniosku, a tym samy odpowiedź zostanie udzielona do dnia [...] listopada 2017 r. W. M. w dniu [...] października 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekle prowadzenie postępowania przez Dyrektora Gminnego Ośrodka Sportu w N. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący zarzucił w skardze, że organ naruszył art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieprawidłowe zastosowanie prowadzące do nieuzasadnionego przedłużenia terminu udostępnienia informacji publicznej, a tym samym naruszenie ustawowego, maksymalnego terminu 14 dni na udostępnienie informacji publicznej. Podnosząc powyższy zarzut, skarżący wniósł o zobowiązanie organu wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt organowi, stwierdzenie, że organ dopuścił się przewlekłego prowadzenie postępowania i zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł jej oddalenie i podał, że skarżący został poinformowany o przedłużeniu terminu rozpatrzenia jego wniosku. Wynika to wprost z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skala żądanych informacji wymaga dokładnego zbadania, czy mogą one być udostępnione, czy też zachodzą okoliczności odmowy ich udostępnienia, czy też wykazania przez wnioskodawcę wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego jeżeli chodzi o informacje przetworzoną. Gminny Ośrodek Sportu w N. nie zatrudnia radców prawnych, ani tez specjalistów o d informacji publicznej. Zatem wniosek został przekazany do analizy zewnętrznej kancelarii prawnej, co spowodowało konieczność przedłużenia terminu w rozpatrzeniu wniosku skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przed przystąpieniem do oceny zasadności skargi należy odnieść się do jej charakteru i w tym zakresie wypada wskazać, iż skarżący, składając skargę, wyraził swoje niezadowolenie ze sposobu załatwienia jego wniosku z dnia [...] września 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej. Mając na uwadze, iż stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764, z późn. zm.), dalej powoływanej jako "u.d.i.p", do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.), w skrócie: "P.p.s.a.", a z kolei w myśl art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a, nie można mieć wątpliwości co do kognicji sądu administracyjnego w niniejszej sprawie. Przepis art. 1 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, iż każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną. Tę ogólną definicję doprecyzowuje art. 6 ust. 1 u.d.i.p., który wymienia rodzaje spraw, jakich mogą dotyczyć informacje o charakterze informacji publicznych, czyniąc to w sposób otwarty, czemu służy zwrot "w szczególności". Doktryna oraz orzecznictwo sądowe, w oparciu o ogólną formułę ustawy, a także regulacje art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, przyjmuje szerokie rozumienie pojęcia "informacja publiczna". (vide chociażby: wyrok NSA z dnia 30 października 2002 r., w sprawie II SA 181/02; wyrok NSA z dnia 20 października 2002r., w sprawie II SA 1956/02 oraz wyrok NSA z dnia 30 października 2002r., w sprawie II SA 2036-2037/02, za: M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznych w świetle orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, Toruń 2002r., s. 28). Z powyższego wynika, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne lub gospodarujących mieniem publicznym. Jest to definicja szeroka i mieści się w niej treść informacji wskazanych we wniosku skarżącego. Wniosek złożony przez skarżącego w dniu [...] września 2017 r. winien zainicjować postępowanie uregulowane przepisami u.d.i.p. Analiza przepisów tej ustawy prowadzi do konkluzji, iż w razie skierowania wniosku o udzielenie informacji publicznej, podmiot obowiązany do udostępnienia takiej informacji może zachować się w jeden z poniższych sposobów: 1) udzielić informacji publicznej, gdy jest jej dysponentem oraz nie zachodzą okoliczności wyłączające możliwość jej udzielenia. Wówczas winien dokonać tego w formie czynności materialno - technicznej. Przy czym w tym trybie udostępniana jest informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Sądowej lub centralnym repozytorium (art. 10 ust. 1 u.d.i.p.); 2) poinformować wnioskodawcę, że jego wniosek nie znajduje podstawy w przepisach u.d.i.p., gdyż żądanie nie dotyczy informacji mającej charakter informacji publicznej, lub też wskazać, że organ nie jest dysponentem informacji, o których udzielenie wnioskodawca się zwrócił (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.), bądź też poinformować stronę, że w sprawie obowiązuje inny tryb udzielenia informacji, niż ten, w którym strona się zwróciła (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Wówczas dopuszczalną i właściwą formą odniesienia się do wniosku o udostępnienie takiej informacji jest wyłącznie pismo zawiadamiające wnioskodawcę o braku możliwości zastosowania przepisów omawianej ustawy. 3) odmówić udostępnienia informacji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.) lub umorzyć postępowanie (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), czego winien dokonać w formie decyzji administracyjnej; 4) odmówić udostępnienia informacji publicznej przetworzonej w związku z niespełnieniem przez stronę warunku wskazanego w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Ustawodawca w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. przyjął zasadę bezzwłocznego załatwienia spraw dotyczących udostępnienia informacji publicznej. Bezzwłocznie nie oznacza, że każda sprawa dotycząca udostępnienia informacji publicznej mas być załatwiona natychmiast, a jedynie w taki sposób, by w jej rozpatrzeniu nie wystąpiła nieuzasadniona , zwłoka. Zgodnie z art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie, w trybie określonym w powyżej przytoczonym przepisie, o powodach opóźnienia i terminie, w jakim zostanie udostępniona, oznaczać może bezczynność lub przewlekłość postępowania. Pozostając w realiach niniejszej sprawy wypada wskazać, iż Dyrektor Gminnego Ośrodka Sportu w N. w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] września 2017 r. poinformował skarżącego, że nastąpi opóźnienie w rozpatrzeniu jego wniosku i wskazał termin mieszczący się w dyspozycji art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W ocenie Sądu, tak udzielona odpowiedź w pełni stanowiła wywiązanie się organu z obowiązków, które spoczywały na nim zgodnie z dyspozycją art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi, jak w sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 151 i art. 132 P.p.s.a.