II SAB/Wa 565/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2019 r. sprawy ze skargi Kancelarii Radców Prawnych [...] w W. na bezczynność [...] Szpitala Specjalistycznego im. [...] w O. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie z wniosku z dnia [...] czerwca 2019 r. oddala skargę Skarżąca wniosła skargę na bezczynność (...) Szpitalu Specjalistycznego (zwanego dalej (...) Szpitalem Specjalistycznym lub Organem) w sprawie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarzuciła organowi naruszenie przepisu art. 13 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. 2018 poz. 1330 ze zm., zwanej dalej: u.d.ip.), w związku z przepisem art. 36 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2018 poz. 2096 ze zm., dalej jako k.p.a.) poprzez niezałatwienie sprawy w terminie albo niewyznaczenie dodatkowego terminu załatwienia sprawy; działając na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w związku z art. 3 § 2 pkt 4 w związku z art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018 poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Wniosła o: 1. zobowiązanie (...) Szpitala Specjalistycznego do udostępnienia informacji w terminie 5 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. przyznanie od organu na rzecz Skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 5.000 zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.; 3. zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania podług norm przepisanych; 4. wydanie postanowienia sygnalizacyjnego, o którym mowa w art.155 p.p.s.a. 5 rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym. W uzasadnieniu opisano, że dnia (...) czerwca 2019 r. skarżąca wystąpiła do (...) Szpitala Specjalistycznego z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie: informacji dotyczących projektu pn.: "Poprawa jakości życia mieszkańców subregionu o. poprzez poprawę dostępu do usług publicznych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej jako uzupełnienie kompleksowej opieki kardiologicznej w (...) Szpitalu Specjalistycznym im. (...) w O.", współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Osi Priorytetowej VI "Jakość Życia" Działania 6.1 "Infrastruktura Ochrony Zdrowia" Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. na Lata 2014-2020, w szczególności wniosek o dofinansowanie, umowę o dofinansowanie wraz z załącznikami, jak również wnioski o płatność oraz korespondencję z Instytucją Zarządzającą, w tym także dotyczącą przedłużenia okresu realizacji ww. projektu; protokołów zamówienia publicznego wraz z załącznikami wszystkich prowadzonych w ramach ww. projektu postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. Zdaniem skarżącej, organ nie odpowiedział w żadnym zakresie na wniosek w ustawowo zakreślonym terminie, nie wyznaczył dodatkowego terminu do załatwienia sprawy; do dnia złożenia skargi do Sądu organ nie podjął żadnej czynności w sprawie, mimo ciążącego na nim prawnie obowiązku. Skarżąca zaznaczyła, że bezczynność organu, będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej skardze, dotyczy uzyskania przez Skarżącą informacji potrzebnych do wniesienia powództwa w sprawie dotyczącej bezpośrednio jej stosunków z Organem. Wnioskowane informacje są konieczne do uzyskania z racji biegu terminu przedawnienia, o czym Organ ma wiedzę. Organ –zdaniem skarżącej- powstrzymuje się z podjęciem stosownych działań, dążąc jedynie do utrudnienia skarżącej przeprowadzenia postępowania dowodowego w toku przyszłego potencjalnego postępowania sądowego. Powyższa okoliczność i pobudki działania Organu uzasadniają zarówno stwierdzenie naruszenia prawa przez organ w stopniu rażącym, jako działanie zawinione i pozbawione podstaw obiektywnych, jak i wniosek skarżącej o przyznanie sumy pieniężnej zgodnie z pkt. 2 petitum skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. W uzasadnieniu przedstawił argumenty na poparcie swojego stanowiska w tej kwestii. Podkreślił, że dnia (...) lipca 2019 roku organ wystosował do skarżącej pismo, zatytułowane "Informacja" w którym wskazał, że wnioskowana informacja nie stanowi informacji publicznej, a więc w ogóle nie podlega udostępnieniu. Wnioski o dofinansowanie wraz z wymaganą dokumentacją, w tym wnioskiem o płatność, bezspornie nie mieszczą się w pojęciu informacji publicznej, o której mowa w art. 6. Organ powołał się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego (sygn. akt I OSK 2855/15), w którym wielokrotnie wypowiedziano pogląd, iż wnioski o dofinansowanie, w tym wniosek o płatność, składane przez podmioty ubiegające się o uzyskanie dofinansowania nie stanowią informacji publicznej i nie podlegają udostępnieniu w toku postępowania o udzielenie dofinansowania, jak i po zawarciu umowy o udzielenie dofinansowania. Dotyczy to także sytuacji, w których wniosek o dofinansowanie stanowi następnie załącznik do umowy o udzielenie dofinansowania, należy bowiem odróżnić dokumenty urzędowe od dokumentów prywatnych. Przymiot informacji publicznej posiadają wyłącznie dokumenty urzędowe organu (będące dowodem tego, co w nich stwierdzono, zatwierdzono lub podano), wytworzone w ramach realizacji powierzonych mu zadań, a więc dokumenty powstałe w związku z prowadzeniem konkretnych spraw. Natomiast przymiotu informacji publicznej nie posiadają dokumenty prywatne, które podmiot kieruje do organu administracji publicznej; nie ma przy tym znaczenia, czy wniosek o udzielenie dofinansowania składa podmiot publiczny czy prywatny. Zdaniem organu, żądany przez skarżącą wniosek o dofinansowanie jest dokumentem prywatnym, który nie podlega udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Odnosząc się natomiast do żądania skarżącej o udostępnienie informacji w zakresie przesłania korespondencji z Instytucją Zarządzającą w przedmiocie w.w. projektu organ stwierdził, że również ta informacja nie posiada przymiotu informacji publicznej. Pismem z dnia (...) września 2019r. skarżąca cofnęła skargę w części obejmującej punkt 1 wniosku o udzielenie informacji publicznej w zakresie udostępnienia wniosku o dofinansowanie, wniosku o płatność oraz korespondencji z instytucją Zarządzającą (vide również- pismo skarżącej z dnia (...) października 2019r., zawierające sprecyzowanie zakresu cofnięcia skargi). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na bezczynność jest bezzasadna. Skarżąca żądała od organu informacji, dotyczących jej własnej sprawy, które miały być wykorzystane w celu wytoczenia procesu przeciwko organowi z racji łączącej strony umowy. Skarżąca w skardze zaznaczyła, że bezczynność organu, będąca przedmiotem zaskarżenia w niniejszej skardze, dotyczy "uzyskania przez Skarżącą informacji potrzebnych do wniesienia powództwa w sprawie dotyczącej bezpośrednio stosunków Skarżącej z Organem. Wnioskowane informacje są konieczne do uzyskania z racji biegu terminu przedawnienia, o czym Organ ma wiedzę. Organ powstrzymuje się z podjęciem stosownych działań, dążąc jedynie do utrudnienia Skarżącej przeprowadzenia postępowania dowodowego w toku przyszłego potencjalnego postępowania sądowego". Fakt ten nie był kwestionowany, nadto w aktach administracyjnych sprawy znajduje się (nie podpisany) protokół odbioru końcowego umowy z dnia (...) marca 2018r., zawartej między skarżącą a organem, dotyczącej obsługi prawnej projektu "Poprawa jakości życia mieszkańców subregionu [...] poprzez poprawę dostępu do usług publicznych w zakresie rehabilitacji kardiologicznej jako uzupełnienie kompleksowej opieki kardiologicznej w (...) Szpitalu Specjalistycznym im. (...) w O., współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego". Wniosek skarżącej nie mógł być rozpoznany w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, albowiem zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w tym jednym z najnowszych jego orzeczeń - z dnia 9 lipca 2019 r., I OSK 2419/17, nie można przy pomocy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie. Z żądania udostępnienia informacji publicznej musi wynikać interes obiektywny, a nie subiektywny. Celem złożonego w niniejszej sprawie wniosku skarżącej była jedynie realizacja/ochrona jej indywidualnych interesów. Wobec tego wniosek nie dotyczył sprawy publicznej i nie może podlegać udostępnieniu w trybie ustawy dostępie do informacji publicznej. Nie można przy pomocy ustawy o dostępie do informacji publicznej starać się o uzyskanie informacji w swojej własnej sprawie (por. wyroki NSA: z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt I OSK 1359/18 oraz z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt I OSK 1889/17). Skoro zatem wniosek skarżącej w ogóle nie miał na celu realizacji wartości publicznych, chronionych powoływaną w skardze ustawą, organ nie mógł być uznany za bezczynny. Dlatego Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.151 p.p.s.a. Z opisanej wyżej przyczyny Sąd uznał za niedopuszczalne częściowe cofnięcie skargi, dokonane pismem z dnia (...) września 2019r., i doprecyzowane w piśmie z dnia (...) października 2019r. Z uwagi na treść art. 60 p.p.s.a., częściowe cofnięcie skargi, zdaniem Sądu, zmierzało do obejścia prawa; dlatego konieczne stało się merytoryczne orzeczenie o całości skargi.