II SAB/Wa 567/25

PostanowienieWSA w Warszawie2025-07-23

Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w sprawie rozpoznania wniosku może zostać odrzucona z powodu prawomocnego rozstrzygnięcia tej samej sprawy między tymi samymi stronami?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność Ministra w zakresie rozpoznania wniosku z stycznia 2017 r. podlega odrzuceniu, gdyż ta sama sprawa między tymi samymi stronami została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem WSA w Warszawie, który oddalił wcześniejszą skargę. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. nie można wszczynać ponownego postępowania sądowoadministracyjnego w tej samej sprawie między tymi samymi stronami.
Stan faktyczny
Skarżący K. J. złożył w styczniu 2017 r. wniosek o wydanie zaświadczenia o posiadaniu prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji przekazał ten wniosek do Komendanta Powiatowego Policji jako organu właściwego. Skarżący wielokrotnie wnosił o rozpoznanie wniosku, zarzucając bezczynność Ministra. Wcześniej WSA w Warszawie oddalił skargę na bezczynność w tej samej sprawie wyrokiem z 4 listopada 2020 r., który jest prawomocny.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu 23 lipca 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie bezczynności w zakresie rozpoznania wniosku z [...] stycznia 2017r. o wydanie zaświadczenia o posiadaniu prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odrzucić skargę Skarżący – K. J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] maja 2025r. zarzucił Ministrowi Spraw Wewnętrznych i Administracji (zwany dalej "Ministrem") bezczynność w przedmiocie rozpoznania Jego wniosku z [...] stycznia 2017r. o wydanie zaświadczenia o posiadaniu prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, podnosząc, że pismem z [...] stycznia 2017r. znak: [...] ww. wniosek, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a., przekazano do załatwienia Komendantowi Powiatowemu Policji w [...] (zwany dalej "KWP"), jako organowi właściwemu w sprawach związanych z przydziałem mieszkań na rzecz funkcjonariuszy, emerytów i rencistów Policji, zgodnie z przepisami ówcześnie obowiązującego rozporządzenia Ministra MSWiA z 18 maja 2005r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów. Skarżący w piśmie z [...] maja 2025r. po raz kolejny złożył "ponaglenie", wobec niezałatwienia ww. wniosku z [...] stycznia 2017r. Minister pismem [...] czerwca 2025r. poinformował Skarżącego, że merytoryczne rozpoznanie ponaglenia jest możliwe jedynie, gdy toczy się postępowania w konkretnej sprawie. Skoro Minister przekazał sprawę właściwemu organowi, to brak jest podstaw prawnych do uznania za zasadne ponaglenia, bo Ministrowi nie można stawiać zarzutu przewlekłego prowadzenia postępowania lub niezałatwienia sprawy w terminach wskazanych w k.p.a. Minister dodatkowo wyjaśnił, że sprawa była przedmiotem postępowania przed WSA w Warszawie, który wyrokiem z 4 listopada 2020r. sygn. akt II SA/Wa 348/20 oddalił skargę w przedmiocie bezczynności organu w zakresie wniosku z [...] stycznia 2017r. Wyrok jest prawomocny. WSA w Warszawie postanowieniem z 24 listopada 2023r. sygn. akt II SAB/Wa 192/23, odrzucił skargę w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie zaświadczenia, gdyż spawa niezałatwienia wniosku z [...] stycznia 2017r. została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 4 listopada 2020r. sygn. akt II SAB/Wa 348/20, oddalającym skargę. Ponadto skarga Skarżącego dotycząca niezałatwienia ww. wniosku Skarżącego z [...] stycznia 2017r. była przedmiotem postępowania przed WSA w Warszawie, który odrzucał skargi postanowieniami w sprawach o sygn. akt: II SAB/Wa 457/20 (NSA postanowieniem z 6 lutego 2024r. o sygn. akt III OZ 1/24 oddalił zażalenie na ww. WSA w Warszawie); II SA/Wa 1820/24 (postanowienie WSA z 6 marca 2025r. prawomocne). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i dlatego podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r. poz. poz. 935 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a.") Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargę pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz. Nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie, bezczynność lub przewlekłość organu administracji. Skoro sprawa bezczynności Ministra, polegająca na niezałatwieniu wniosku z [...] stycznia 2017r. została już rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie z 4 listopada 2020r. sygn. akt II SAB/Wa 348/20 przez oddalenie skargi, to należało przyjąć, że Sąd rozstrzygnął już sprawę z wniosku Skarżącego z [...] stycznia 2017r. merytorycznie – uznając, że organ nie pozostawał w bezczynności. Okoliczność ta nie mogła ulec zmianie po wydaniu ww. wyroku, bowiem postępowanie w kontrolowanej sprawie zakończyło się przekazaniem przez organ, w trybie art. 65 § 1 k.p.a., wniosku Skarżącego KWP. Skoro zatem zarówno skarga w sprawie sygn. akt II SAB/Wa 348/20, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego Skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia, to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W związku z tym skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu. Odrzuceniu podlega bowiem skarga w sprawie, w której ze względu na tożsamość przedmiotową i tożsamość podmiotową wydany został prawomocny wyrok (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362). Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło