II SAB/Wa 57/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Bronisław Szydło (spr.), Janusz Walawski, Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej postanawia odrzucić skargę Sygn, akt II SAB/Wa 57/08 U Z A S A D N I E N I E Stowarzyszenie [...] z siedzibą w K. przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniło bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w W., polegającą na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 26 lipca 2006 r. złożonego w trybie dostępu do informacji publicznej. We wniosku tym Stowarzyszenie zwróciło się o udostępnienie kopii materiałów znajdujących się w aktach postępowania o sygn. [...]. W odpowiedzi na skargę Prokurator Apelacyjny w W. wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że pismem z 10 sierpnia 2006 r. udzielił odpowiedzi na wniosek z 26 lipca 2006 r. i w piśmie tym wyjaśnił, że do żądanych przez Stowarzyszenie dokumentów nie mają zastosowania przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem są to dokumenty wewnętrzne, gromadzone w wyniku działań nadzorczych nad postępowaniami przygotowawczymi. Wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SAB/Wa 192/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prokuratora Apelacyjnego w W. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] z dnia 26 lipca 2006 r. o udzielenie informacji publicznej w terminie 30 dni od daty uprawomocnienia się wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej Prokuratora Apelacyjnego w W. od wskazanego wyżej wyroku, wyrokiem z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt I OSK 1741/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wyroku, Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 16 listopada 2006 r. wezwał skarżącego Stowarzyszenie [...] do nadesłania aktualnego odpisu z rejestru stowarzyszeń celem wykazania osób uprawnionych do reprezentowania Stowarzyszenia. Wykonując to zarządzenie P. B. - przewodniczący Stowarzyszenia - przedłożył wyciąg z KRS, protokół z Walnego Zebrania [...] z 30 maja 2006 r. i dwa statuty Stowarzyszenia. Zaznaczył ponadto, że poprzedni statut przewidywał inną formę reprezentacji Stowarzyszenia niż nowy. Zgodnie z § 10 poprzedniego statutu to zarząd wybierać miał swoich reprezentantów do podejmowania czynności prawnych oraz zaciągania zobowiązań majątkowych w imieniu stowarzyszenia poprzez upełnomocnionych dwóch członków zarządu. Natomiast, według nowego statutu, podmiotem reprezentującym stowarzyszenie na zewnątrz (w tym przed sądami i organami administracji publicznej), podejmującym prace za Klub oraz organizującym inne jego prace jest przewodniczący stowarzyszenia. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dokumentów załączonych do akt sprawy nie wynika jednak, aby skarżący przedłożył odpis z KRS uwzględniający zmiany wynikające z brzmienia nowego statutu. Ostatni wpis do tego rejestru, jak wynika z załączonego wypisu, dokonany był w dniu 9 lipca 2002 r. Przewodniczący Stowarzyszenia P. B. podnosił, co prawda, że wniosek o wpis do KRS - u uwzględniający zmiany w tym zakresie został do sądu rejestrowego złożony, ale do tej pory nie został on przez sąd rozpoznany, a wpis do właściwego rejestru dokonany. Sąd podniósł, że do pisma informującego o powyższym, skarżący nie załączył żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że wniosek w tym przedmiocie do właściwego sądu został przez niego skierowany. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wykazanie należytego umocowania do działania w imieniu strony jest niezmiernie istotne z punktu widzenia obrony jej interesów przed konkretnym sądem. P. B., który w imieniu skarżącego Stowarzyszenia podpisał skargę, powinien był przedłożyć stosowny dokument, z którego wynikałoby jego umocowanie do działania w imieniu Stowarzyszenia [...]. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego właściwym dokumentem w tym przypadku powinien być aktualny na dzień wniesienia skargi odpis z KRS, z którego wynikałyby zmiany o których była mowa powyżej, a na które to przewodniczący Stowarzyszenia się powoływał wykazując swoje prawo do reprezentowania skarżącego. Zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do nadesłania wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego w zakresie dotyczącym zasad reprezentacji Stowarzyszenia [...], aktualnego na dzień wniesienia skargi na bezczynność Prokuratora Apelacyjnego w W. w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, tj. na dzień 27 października 2006 r., z którego wynikałyby zmiany związane z nadaniem - uchwałą Walnego Zebrania [...] z dnia 30 maja 2006 r. - nowego brzmienia statutowi stowarzyszenia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie Przewodniczący Stowarzyszenia poinformował Sąd, że wezwanie Sądu jest niewykonalne albowiem nie można uzyskać wyciągu z KRS aktualnego na podany dzień. Wyjaśnił również, że wciąż trwa procedura wnoszenia zmian do KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Stosownie do treści z art. 57 § 1 pkt 1 powołanej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Zgodnie z art. 46 § 1 powołanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia; podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast art. 28 cytowanej ustawy stanowi, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 ustawy). W orzecznictwie Naczelnego Sąd Administracyjnego przyjęto pogląd wskazujący, że brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 ustawy) stanowi brak formalny, który powinien być usunięty w trybie art. 49 § 1 cytowanej ustawy (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, Nr 5, poz. 91). W art. 8 ustawy z dnia 7 kwietnia 1989 r. Prawo o stowarzyszeniach (tj. Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 855) ustanowiono wyraźną zasadę, zgodnie z którą stowarzyszenie podlega obowiązkowemu wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego, chyba że przepis ustawy stanowiłby inaczej. Stąd też, w przypadku stowarzyszeń, dokumentem, o którym mowa w art. 29 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, powinien być odpis KRS. Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi skutkuje zaś odrzuceniem skargi (art. 58 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy). W niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi i nie nadesłał aktualnego na dzień wniesienia skargi odpisu KRS. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 w zw. z art. 29 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.