II SAB/Wa 580/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 listopada 2025 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Cyfryzacji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę W dniu [...] maja 2025 r. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w [...], zw. dalej "Stowarzyszeniem", zwróciło się do Ministra Cyfryzacji, zw. dalej "organem" z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w zakresie przygotowanego przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową - Państwowego Instytutu Badawczego raportu z dnia [...] maja 2025 r. dotyczącego prawidłowości przebiegu kampanii wyborczej w Internecie, na podstawie wewnętrznej analizy dotyczącej kampanii reklamowych na Facebooku. Minister Cyfryzacji pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. na podstawie art. 13 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), zw. dalej "u.d.i.p.", przedłużył termin udzielenia odpowiedzi i wskazał, że informacja zostanie udostępniona w terminie nie dłuższym niż 2 miesiące od dnia złożenia przedmiotowego wniosku, czyli nie później niż [...] lipca 2025 r. Jako powód przedłużenia terminu wskazano konieczność analizy wnioskowanych informacji zawartych we wniosku z dnia [...] maja 2025 r. w celu określenia możliwości i zakresu ich udostępnienia. Tym samym, zdaniem organu, wyczerpał przesłanki przedłużenia terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. W dniu [...] czerwca 2025 r. Stowarzyszenie wniosło skargę na przewlekłość organy, w której zarzuciło naruszenie: art. 19 ust 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych oraz art. 10 ust 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez niezastosowanie polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek, i tym samym naruszenie prawa człowieka do otrzymywania informacji oraz art. 13 ust. 2 u.d.i.p. poprzez bezpodstawne wydłużenie terminu odpowiedzi na wniosek, co skutkowało przewlekłością postępowania. Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie, że doszło do przewlekłego prowadzenia sprawy oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. W skardze Stowarzyszenie podniosło, że postępowanie w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z wniosku z dnia [...] maja 2025 r. prowadzone jest w sposób nieefektywny, pomimo że przedmiotem wniosku jest gotowy dokument - raport sporządzony na zlecenie organu, który nie wymaga dodatkowego opracowania ani pozyskania. Przedłużenie terminu o niemal maksymalny dopuszczalny okres z jednoczesnym ogólnikowym uzasadnieniem narusza konstytucyjne prawo do informacji (art. 61 Konstytucji), a także cel ustawy o dostępie do informacji publicznej, którym jest zagwarantowanie szybkiego i skutecznego dostępu obywateli do danych dotyczących funkcjonowania instytucji publicznych. Dodatkowo, przedmiotem żądanego raportu jest zagadnienie o szczególnym znaczeniu publicznym - analiza prawidłowości kampanii wyborczej w Internecie przed wyborami prezydenckimi. Transparentność procesu wyborczego jest fundamentem demokratycznego państwa prawa. Opóźnianie publikacji dokumentu, który może mieć znaczenie dla oceny rzetelności i uczciwości kampanii, a tym samym legalności i zaufania do wyniku wyborów, godzi w interes publiczny. Informacje tego rodzaju powinny być udostępniane bez zbędnej zwłoki, a nie po upływie maksymalnych ustawowych terminów. W odpowiedzi na skargę na bezczynność organ wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w piśmie z dnia [...] czerwca 2025 r. jasno i precyzyjnie wskazał przyczynę przedłużenia terminu oraz termin udostępnienia, nie dłuższy niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Podkreślił, że art. 13 ust. 2 u.d.i.p. reguluje jeden z wyjątków, w których ustawodawca dopuszcza przedłużenie terminu. Niektóre wnioski o udostępnienie informacji publicznej dotyczyć mogą kwestii wymagających wyjaśnienia i w tym celu podjęcia przez organ odpowiednich działań. Taka konieczność wyjaśnienia złożonych okoliczności sprawy zaistniała w przypadku przedmiotowego wniosku dlatego podważanie w skardze prawidłowości zastosowania przez organ tej instytucji – przewidzianej w art. 13 ust. 2 u.d.i.p. - jest bezpodstawna. Rozpoznając wniosek o udostępnienie informacji publicznej podmiot zobowiązany kieruje się między innymi zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), która zobowiązuje organ do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zasada ta nie upoważnia organu - jak błędnie wywodzi Stowarzyszenie - do bezrefleksyjnego przesyłania zawnioskowanej informacji. Dodatkowo organ nadmienił, że publicznie dostępna jest transmisja z Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii (CNT) z dnia [...] czerwca 2025 r. (dostępna pod linkiem: https://www.sejm.gov.pI/sejml0.nsf/transmisje arch.xsp#563C067B6E23500FC1258CA C0038E42C) podczas której wskazano, że raporty NASK- PIB dotyczące wskazanego we wniosku zakresu były analizowane przez ABW, a następnie przez prokuraturę i zostały objęte tajemnicą śledztwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Bezczynność lub przewlekłość organu administracji publicznej – w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 303 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.", ma miejsce, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje on czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem w terminie stosownego aktu lub nie podejmuje wymaganej czynności. Dla skuteczności skargi nie ma znaczenia, z jakich powodów nie podjęto określonego rozstrzygnięcia lub nie wykonano czynności, a w szczególności czy jest to następstwem zawinionej lub niezawinionej opieszałości organu w ich podjęciu lub dokonaniu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, str. 86). Udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki nie później jednak niż w ciągu 14 dni. W terminie tym, obowiązany do udzielenia informacji, powiadamia wnioskodawcę o ewentualnym braku możliwości jej przekazania w danym czasie oraz wskazuje, kiedy ją udostępni – nie później jednak niż po dwóch miesiącach od wpływu wniosku (art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje natomiast w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). W judykaturze ukształtował się pogląd, że – gdy żądanie udostępnienia informacji nie dotyczy w istocie objętej pojęciem publiczna, bądź podmiot obowiązany nie dysponuje w ogóle żądaną informacją – powiadamia się o tym wnioskodawcę pismem (tak: wyrok NSA z 11 grudnia 2002 r., o sygn. II SA 2867/02, publ. Wokanda 2003/6/33). Spory w danym zakresie rozstrzyga zaś sąd administracyjny - w razie wniesienia skargi na bezczynność podmiotu, od którego żądano informacji. W rozpatrywanym przypadku jest poza sporem jest stan faktyczny sprawy w szeregu jego istotnych elementach. Wnioskodawca zwrócił się mianowicie o udostępnienie określonych informacji (raportu z dnia [...] maja 2025 r. dotyczącego prawidłowości przebiegu kampanii wyborczej w Internecie przygotowanego przez Naukową i Akademicką Sieć Komputerową - Państwowego Instytutu Badawczego), zaś organ – z zachowaniem terminu, wskazanego art. 13 ust. 2 w zw. z ust. 1 u.d.i.p. - powiadomił go o braku możliwości rozpoznania wniosku w zwykłym - 14-dniowym terminie (wedle art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Spór dotyczy zaś kwestii, czy w sprawie zachodziły szczególne przesłanki, uprawiające organ do wyznaczenia alternatywnego, dłuższego terminu - nie przekraczającego 2 miesięcy (wedle reguły art. 13 ust. 2 u.d.i.p.). Nie budzi zasadnych wątpliwości argumentacja organu, który wskazywał wystąpienie obiektywnych przeszkód, dla realizacji wniosku w zwykłym terminie. Wprawdzie odpowiedź udzielona Stowarzyszeniu w terminie 14 dni była stosunkowo lakoniczna. W kolejnym jednak piśmie (odpowiedzi na skargę) - skierowanym do Stowarzyszenia po wniesieniu niniejszej skargi - zawarto bardziej szczegółowe wyjaśnienie – w kontekście przeszkód natury organizacyjnej - dla bieżącej realizacji wniosków o udostępnienie informacji publicznej. Argumentacja organu była jasna i przekonywująca. Zapytanie Stowarzyszenia miało charakter złożony szczególnie w kontekście informacji (z posiedzenia Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii (CNT) z dnia [...] czerwca 2025 r.), że dokument objęty został tajemnicą śledztwa. Personel organu był – wedle wyjaśnienia - szczególnie obciążony wobec realizacji ustawowych zadań. W takim przypadku obsługa przedmiotowego wniosku w kontekście możliwości udostępnienia żądanej informacji w trybie przepisów o dostępie do informacji publicznej nie musiała być traktowana priorytetowo. Stowarzyszeniu wskazano natomiast termin realizacji jego żądania w prawnie przewidzianych granicach. W ocenie Sądu w tym składzie, przesłanką uzasadniającą wydłużenie terminu realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej mogą być zarówno szczególne uwarunkowania sprawy indywidualnej - charakter danego wniosku (potrzeba identyfikacji danych itp.), jak i okoliczności faktyczne, pozostające w związku z realiami pracy danego organu, jak: znaczny równoczesny wpływ wniosków, bądź szczególne, okresowe obciążenie personelu - wynikające z realizacji podstawowych zadań. Brak podstaw dla uznania, aby prawodawca - stanowiąc instytucję wydłużenia terminu udostępnienia informacji publicznej - nie miał na względzie wszelkich tych przesłanek. Reasumując należy wskazać, że - na dzień wniesienia skargi ([...] czerwiec 2025 r.) - organ nie działał w sposób przewlekły. Skutecznie bowiem wskazał inny termin rozpoznania wniosku, który do daty wniesienia skargi nie wyekspirował. Odnosząc się do wniosków Stowarzyszenia należy wskazać, że nie ma podstawy prawnej dla realizacji jego żądania zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania przed sądem I instancji w razie oddalenia skargi (tak reguły art. 199 i 200 p.p.s.a.). Nie zaistniały także przesłanki umorzenia postępowania - niezależnie, czy żądanie Stowarzyszenia zrealizowano przed dniem wyrokowania. W sprawach o bezczynność czy też przewlekłość przedmiotem oceny Sądu jest bowiem wyłącznie działanie lub zaniechanie organu do dnia wniesienia skargi. Kwestia ustania opieszałości organu po tej dacie, może mieć znaczenie tylko w przypadku jej uwzględnienia - w kontekście zasadności zobowiązania organu do wydania aktu lub podjęcia czynności albo stwierdzenia, że pozostawał w bezczynności, gdy stan ten już ustał (tak kompetencje z art. 149 § 1 pkt 1 lub 3 p.p.s.a.). Konkludując zaznaczyć należy, że przedwczesna była w rozpoznawanej sprawie ocena przez Sąd, czy żądanie Stowarzyszenia stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wbrew również twierdzeniom Stowarzyszenia, stosowanie przez podmiot zobowiązany art 13 ust. 2 u.d.i.p. nie może stanowić naruszenia prawa do otrzymania informacji czy to wynikającego z Konstytucji, czy też przepisów Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskiej i Politycznych, jak również Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.