II SAB/Wa 581/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Anna Mierzejewska Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung (sprawozdawca) Sędzia WSA – Danuta Kania Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi A. Z. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2014 r. 1. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Prezesa Sądu Okręgowego w W. na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 357 (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. zgłoszonym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej A. Z. zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego w W. o udzielenie informacji na jakiej podstawie prawnej w Regulaminie Czytelni Akt w Sądzie Okręgowym w W. w § 11 ust. 1 i 3 wprowadzono ograniczenia w sporządzaniu kserokopii i fotokopii określonych w punktach 1-4 dokumentów i w jakim celu wprowadzono te zapisy oraz wzór wniosku w ustępie 3 a także czy można złożyć wniosek jedynie według wzoru z ust. 3, czy również w dowolnej formie pisemnej oraz ustnej. W dniu 8 sierpnia 2014 r. A. Z. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego w W. wskazując, iż do chwili obecnej podmiot zobowiązany nie udostępnił mu żądanej informacji a zatem pozostaje w bezczynności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej umorzenie ewentualnie oddalenie. Podał w niej, że zarówno wniosek o udostępnienie informacji publicznej, jak i skarga na bezczynność organu zostały złożone przez A. Z. za pośrednictwem platformy ePUAP. Jak wynika z wyjaśnień złożonych przez Kierownika Biura Podawczego dopiero w dniu 17 lutego 2015 r. pracownik biura, po skontaktowaniu się z infolinią ePUAP, otrzymał informację, że jeżeli w folderze "odebrane" nie ma szukanych treści, to należy sprawdzić zakładkę "skład ESP". Organ wyjaśnił, że po zalogowaniu się konsultanta do systemu ePUAP zakładka "skład ESP" nie jest widoczna zarówno poprzez zakładkę "nowe" jak i "moje konto". Odnalezienie zakładki "skład ESP" nastąpiło dopiero po podaniu instrukcji postępowania przez konsultanta infolinii ePUAP. Sama platforma ePUAP jest prowadzona w Sądzie Okręgowym w W. od dnia 14 października 2011 r. Do chwili obecnej na skrzynce ePUAP znajduje się 694 wiadomości, a żadna z nich nie została nigdy usunięta. Pracownicy odpowiedzialni za obsługę skrzynki ePUAP nie byli poinformowani o posiadaniu na ePUAP dwóch oddzielnych składów wnoszonej przez interesantów korespondencji i konieczności przełączenia się między dwoma oddzielnymi interfejsami jednej skrzynki. Ponadto zaznaczył, że sam system automatycznie ustawiony jest na skład domyślny, a z informacji uzyskanych od konsultanta platformy ePUAP wynika, że nie ma żadnej zasady, która regulowałaby co jest w składzie domyślnym, a co w składzie ESP. Jednocześnie podniósł, że od daty rejestracji konta do Sądu Okręgowego wpłynęło 694 pisma, zaś do składu ESP wyłącznie 30 pism, z czego pierwsze pismo wpłynęło 23 stycznia 2014 r. Nadto organ wskazał, że natychmiast po powzięciu informacji o wpływie wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznej oraz skargi na bezczynność tj. w dniu 23 lutego 2015 r., niezwłocznie udzielił wszystkich żądanych informacji, tj. w dniu 27 lutego 2015 r. Podniósł, że w działaniu Prezesa Sądu Okręgowego w W. bezczynność nie była celowa, a wynikała jedynie z braku wiedzy dotyczącej istnienia ukrytego modułu "skład ESP". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Postępowanie toczące się wskutek wniesienia skargi i analizowane pod tym kątem podlegało umorzeniu. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej., która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji aktu lub dokonania określonej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia żądanej informacji. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność organu. Przechodząc do meritum rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż okolicznością niesporną było to, że organ był podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej, podobnie jak niespornym był fakt, że żądana informacja miała charakter informacji publicznej, o jakiej mowa w ustawie o dostępie do informacji publicznej. W ocenie Sądu okolicznością oczywistą pozostawał również fakt, że wniosek skarżącego o udostępnienie żądanej informacji został ostatecznie zrealizowany przez organ. Pismem z dnia 26 lutego 2015 r. (doręczonym skarżącemu w dniu 20 marca 2015 r.) organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na zadane we wniosku pytania. Stąd też postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, gdyż stało się bezprzedmiotowe. Organ jeszcze przed rozprawą udzielił stronie odpowiedzi na zadane pytanie. Z uwagi na fakt, iż udzielenie żądanej informacji nastąpiło dopiero po wniesieniu skargi do Sądu na bezczynność organu, zasadnym było zasądzenie na rzecz skarżącego od organu zobowiązanego, zwrotu kosztów postępowania. Na dzień wnoszenia skargi, była ona bowiem zasadna. Na ten moment organ nie ustosunkował się do treści rozpoznawanego wniosku. W tym stanie rzeczy, uznając iż na moment wnoszenia skargi na bezczynność skarżący nie był zaspokojony w swoim żądaniu oraz, iż dopiero na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącego zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia. W realiach faktycznych niniejszej sprawy, tutejszy Sąd doszedł zaś do przekonania, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wynikła ona w związku z nieujawnieniem we wcześniejszym terminie dodatkowego modułu skrzynki na platformie ePUAP a więc w związku z trudnościami technicznymi a nie lekceważeniem lub ignorowaniem skarżącego. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 ust. 1 w zw. z art. 132 ppsa orzekł jak w sentencji wyroku, orzeczenie o kosztach znajduje swoje uzasadnienie w art. 200 i 209 ppsa.