II SAB/Wa 586/13
PostanowienieWSA w Warszawie2014-06-24
Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przewidzianych w art. 37 K.p.a.?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał przewidzianych prawem środków zaskarżenia, w szczególności nie złożył zażalenia do organu wyższego stopnia, gdy taki organ istnieje. Wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa nie zastępuje obowiązku złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia.Stan faktyczny
Skarżący L. K. wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej w sprawie rozliczenia kosztów podróży służbowej realizowanej poza granicami państwa. Organ wskazał, że skarga jest niedopuszczalna, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, nie składając zażalenia do Ministra Obrony Narodowej. Skarżący argumentował, że przedmiotem skargi jest bezczynność w wypłacie należności, która ma charakter czynności materialno-technicznej, a nie decyzji administracyjnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej w przedmiocie rozliczenia kosztów podróży służbowej realizowanej poza granicami państwa postanawia odrzucić skargę.
L. K., pismem z dnia 18 września 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego Ministerstwa Obrony Narodowej w przedmiocie rozliczenia kosztów podróży służbowej realizowanej poza granicami państwa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie skargi. Podniósł, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do sądu, bowiem nie złożył do Ministra Obrony Narodowej zażalenia na podstawie art. 37 K.p.a. Wskazał nadto, że skarżony organnie dopuścił się bezczynności, bowiem nie był uprawniony do wydania decyzji w spornym przedmiocie.
W piśmie, skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2013 r. skarżący wskazał, że przedmiotem jego skargi jest bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON w przedmiocie wypłaty należności za podróż służbową (a nie brak wydania decyzji odmawiającej wypłaty żądanej należności, k-27 akt sądowych). Podniósł, że wypłata jest to czynność materialno-techniczna, niemająca charakteru decyzji, czy postanowienia, której realizacja powinna nastąpić w terminie do 2 tygodni od przedstawienia niezbędnych dokumentów. W ocenie skarżącego, w takiej sytuacji, warunkiem dopuszczalności skargi było wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, stosownie do treści art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
W myśl art. 52 § 1 powołanej ustawy, dalej jako "p.p.s.a." - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W odniesieniu do skarg na bezczynność - skarżący obowiązany jest przed wniesieniem skargi wyczerpać środek prawny, przewidziany w art. 37 K.p.a.
Przepis art. 37 § 1 K.p.a., w brzmieniu obowiązującym od dnia 11 kwietnia 2011 r., przewiduje, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W niniejszej sprawie, w której skarżona jest bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON (co skarżący podkreśla w swoich pismach kierowanych do Sądu) – należało przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego złożyć zażalenie do Ministra Obrony Narodowej, jako organu wyższego stopnia nad Dyrektorem Departamentu Administracyjnego MON, na niezałatwienie sprawy w terminie.
Z akt sprawy wynika, że skarżący – przed wniesieniem skargi do Sądu nie złożył zażalenia do Ministra Obrony Narodowej na niezałatwienie sprawy w terminie. Wprawdzie wezwał Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON do usunięcia naruszenia prawa, jednakże powyższe nie stanowi o dochowaniu warunku określonego w art. 37 § 1 K.p.a., który w przypadku istnienia organu wyższego stopnia wymaga złożenia środka prawnego w postaci zażalenia do organu wyższego stopnia.
W tej sytuacji, wobec niewyczerpania w niniejszej sprawie środka zaskarżenia, skargę na bezczynność Dyrektora Departamentu Administracyjnego MON uznać należy za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło