II SAB/Wa 587/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak po rozpoznaniu w dniu 1 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. na bezczynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z 20 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z 4 marca 2015 r. K. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], polegającą na nierozpatrzeniu wniosku z 20 stycznia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 8 kwietnia 2015 r. strona skarżąca została wezwana – pod rygorem odrzucenia skargi – do uiszczenia, w terminie 7 dni, wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. Odpis zarządzenia doręczono skarżącemu 15 marca 2015 r. (ZPO k-55 akt sądowych). Skarżący pismem z 17 kwietnia 2015 r. cofnął skargę wskazując, że organ udostępnił żądaną informację publiczną. Po sprawdzeniu w Rejestrze Opłat Sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalono, że do 25 maja 2015 r. skarżący nie uiścił należnej od złożonej skargi opłaty sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi natomiast, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie, pomimo prawidłowo doręczonego 15 marca 2015 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi (wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania wezwania w zakreślonym terminie), strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu i nie uiściła należnego wpisu sądowego. Skarga zatem, jako nieopłacona, podlega odrzuceniu. W tym miejscu należy wyjaśnić, iż zaistnienie przesłanki do odrzucenia skargi wykluczało badanie dopuszczalności jej cofnięcia (art. 60 P.p.s.a.). Podkreślić trzeba, że rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Innymi słowy, strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne. Jeżeli skarga zawiera braki formalne uniemożliwiające nadanie jej dalszego biegu np. nie został uiszczony należny od skargi wpis, Sąd odrzuca ją, nie rozpoznając złożonych przez stronę wniosków procesowych, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie. Z tych względów, na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w postanowieniu.