II SAB/Wa 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu 6 kwietnia 2009 r. S. K. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia jego wniosku o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. W dniu 14 kwietnia 2009 r. WSA w Warszawie przesłał powyższą skargę Prezesowi Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, a w dniu 12 maja 2009 r. organ ten przekazał skargę wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając zajęte stanowisko procesowe wskazał, że w dniu [...] kwietnia 2009 r. wydano decyzję odmawiającą skarżącemu przyznania tego świadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Rozpatrując niniejszą sprawę ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej na wstępie należy podkreślić, iż zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W konsekwencji z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Zarzut skargi S. K. dotyczy bezczynności Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych polegającej na nierozpatrzeniu jego wniosku z dnia 13 listopada 2008 r. o przyznanie świadczenia w drodze wyjątku. Z akt sprawy wynika, że organ rozpoznał ten wniosek i w dniu [...] kwietnia 2009 r. wydał decyzję, którą następnie przesłał na adres skarżącego. Bezspornym jest zatem, że postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skoro bowiem organ obowiązany do rozpoznania wniosku rozpoznał go nadając rozstrzygnięciu procesową formę decyzji administracyjnej, a zdarzenie to wystąpiło już po wniesieniu skargi, to tym samym organ nie pozostaje już w bezczynności. Natomiast ewentualne zobowiązanie organu przez Sąd do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) nie jest możliwe. Stosownie zaś do treści art. 161 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów na podstawie zaś art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.