II SAB/Wa 59/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 5 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.S. z dnia 31 lipca 2013 r. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2012 r., sygn. akt II SAB/Wa 59/12 postanawia: przyznać adwokatowi M.S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 240 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. W dniu 31 lipca 2013 r. pełnomocnik z urzędu E.R. - adwokat M.S. zwrócił się o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Jednocześnie pełnomocnik oświadczył, że koszty udzielonej pomocy prawnej nie zostały pokryte w całości lub w części. Wniosek adwokat zamieścił w sporządzonej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania zakończonego powołanym powyżej postanowieniem WSA w Warszawie. W myśl zaś art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako ppsa, wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie przyznaje wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 ppsa. Z akt sprawy wynika, że wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W., jako pełnomocnik z urzędu E.R., adwokat M.S., brał udział w postępowaniu przed Sądem Administracyjnym I instancji. I tak, adwokat zapoznał się z aktami sprawy w dniu 31 lipca 2013 r. oraz sporządził ww. opinię, której odpis, jak wynika z jej treści, przesłał na adres skarżącej. Tym samym pełnomocnik dokonał czynności, której koszty ponosi Skarb Państwa według zasad określonych w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 461). Dodatkowo należy zauważyć, że pełnomocnik został ustanowiony przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego mającego za przedmiot wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem wydanym w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 59/12 (vide postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 czerwca 2013 r., sygn. akt II SO/Wa 28/13). Właściwym zaś do rozpoznania sprawy tego rodzaju jest, zgodnie z art. 275 ppsa, wojewódzki sąd administracyjny – sąd I instancji. Otóż w myśl § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" oraz pkt 2 lit. "a" tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji wynosi 240 zł. Natomiast stosownie do treści § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych względów, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie 240 zł podwyższając powyższą kwotę o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 19 pkt 5 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578 ze zm.) w zw. z powołanym § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia. Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak sentencji.