II SAB/Wa 60/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu od zajęć służbowych oraz naliczenia i wypłaty uposażenia zasadniczego i innych należności pieniężnych wynikających z tego tytułu postanawia -odrzucić skargę- W dniu 5 października 2006 r., S. L. wystąpił do Komendanta Głównego Policji z raportem o zwolnienie ze służby w Policji z dniem 17 stycznia 2007 r. Jednocześnie zwrócił się z wnioskiem o skierowanie go do komisji lekarskiej. W dniu 10 stycznia 2007 r. S. L. ponownie złożył raport o zwolnienie ze służby z dniem 18 stycznia 2007 r. Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], działając na podstawie art. 41 ust. 3 w zw. z art. 45 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2002 r. Nr 7, poz. 58 ze zm.), zwolnił wymienionego ze służby z dniem 18 stycznia 2007 r. Po rozpoznaniu odwołania z dnia 29 stycznia 2007 r., Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżony rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2007 r. Orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] Wojewódzka Komisja Lekarska MSWiA w B. uznała S. L. całkowicie niezdolnym do służby w Policji. Orzeczenie to zostało zatwierdzone przez Okręgową Komisję Lekarską MSWiA w dniu [...] czerwca 2007 r. W wyniku rozpoznania skargi S. L. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wa 1038/07 stwierdził nieważność decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2007 r. Sąd uznał, że rozkaz personalny z dnia [...] stycznia 2007 r. wszedł do obrotu prawnego w dniu 5 lutego 2007 r. wobec czego nie mógł być przed tą datą skutecznie zaskarżony. Następnie S. L. w dniu 23 kwietnia 2008 r. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od rozkazu personalnego z dnia [...] stycznia 2007 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, wydał w dniu [...] września 2008 r. decyzję nr [...], którą uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i ustalił nowy termin zwolnienia ze służby na dzień 15 października 2008 r. w pozostałym zakresie zaś utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W dniu 2 kwietnia 2009 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do nagrody rocznej za 2007 rok. Sprawa ta została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pod sygnaturą akt II SA/Wa 751/09. W powyższej skardze S. L. zawarł również skargi na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie: wydania decyzji o przyznaniu nagrody rocznej i podwyżki uposażenia za 2007 r., wydania świadectwa służby i opinii o służbie oraz wydania decyzji o przyznaniu uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze stałym i innych należności pieniężnych za okres 19 stycznia 2007 do 15 października 2008 r. W piśmie z dnia 25 grudnia 2009 r. złożonym do akt sprawy o sygn. II SA/Wa 751/09 skarżący wskazał, że w okresie od 19 stycznia 2007 r. do 15 października 2008 r. przez szereg miesięcy pozostawał na zwolnieniach lekarskich, oraz że w związku z prawomocnym orzeczeniem właściwej komisji lekarskiej MSWiA był całkowicie niezdolny do służby w Policji. Zdaniem skarżącego w tej sytuacji Komendant Główny Policji był zobowiązany do zwolnienia go od zajęć służbowych na okres do dnia zwolnienia ze służby, stosownie do treści § 23 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. Nr 151, poz. 1261). Za okres ten powinien zachować uprawnienia wynikające z art. 121 ustawy o Policji. W ocenie skarżącego Komendant Główny Policji winien w tej sprawie wydać decyzję z urzędu, czego dotychczas nie uczynił, stąd też pozostaje w bezczynności. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 stycznia 2010 r. z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 751/09 wyłączona została skarga S. L. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu od zajęć służbowych oraz naliczenia i wypłaty uposażenia zasadniczego i innych należności pieniężnych wynikających z tego tytułu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie lub oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a tej ustawy, tzn. takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, a także rozstrzygającego sprawę co do istoty, jak również wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnych sprawach. Stąd też skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień, innych aktów lub czynności albo interpretacji przepisów prawa podatkowego. W niniejszej sprawie S. L. przedmiotem skargi uczynił bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu od zajęć służbowych oraz naliczenia i wypłaty uposażenia zasadniczego i innych należności pieniężnych wynikających z tego tytułu. Należy zauważy, że stosownie do treści § 3 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 września 2002 r. w sprawie szczegółowych praw i obowiązków oraz przebiegu służby policjantów (Dz. U. Nr 151, poz. 1261) sprawy osobowe policjantów dotyczą w szczególności m. in. udzielania urlopów i zwolnienia od zajęć służbowych. Zgodnie natomiast z 3 ust. 3 tego rozporządzenia sprawy osobowe, o których mowa w ust. 1, załatwia się na piśmie w formie rozkazu personalnego, o ile odrębne przepisy nie stanowią inaczej. W § 3 ust. 4 cytowanego rozporządzenia stwierdza się natomiast, że formy rozkazu personalnego nie stosuje się do udzielania urlopów i zwolnienia od zajęć służbowych. Z przepisów tych zatem wynika, że sprawa zwolnienia od zajęć służbowych, podobnie jak sprawa udzielenia urlopu nie następuje w formie rozkazu personalnego, czyli aktu administracyjnego o cechach decyzji administracyjnej, wydawanego w sprawach wynikających ze stosunku służbowego policjantów. Zwolnienie od zajęć służbowych policjanta nie następuje więc w formie, która by podlegał kognicji sądu administracyjnego. Pozwala to przyjąć, że zwolnienie od zajęć służbowych Policjanta nie podlega kontroli sądu administracyjnego. W takiej sytuacji skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania decyzji o zwolnieniu od zajęć służbowych oraz naliczenia i wypłaty uposażenia zasadniczego i innych należności pieniężnych wynikających z tego tytułu jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.