II SAB/Wa 60/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Z. i J. Z. na bezczynność Rady Gminy [...] w przedmiocie rozpatrzenia protestu wyborczego i unieważnienia wyborów sołtysa i rady sołeckiej postanawia - odrzucić skargę - Pismem z 11 lutego 2011 r. K. Z. i J. Z. (dalej jako skarżący) wraz z innymi mieszkańcami wsi [...] wnieśli do Rady Gminy [...] protest wyborczy dotyczący wyborów sołtysa i rady sołeckiej w sołectwie [...]. Następnie pismami z 6 marca, 13 marca i 11 kwietnia 2011 r. skarżący zwracali się do organu z wnioskami o unieważnienie wyborów sołtysa w sołectwie [...] i przeprowadzenia nowych zgodnych z prawem oraz umieszczenia w porządku obrad sesji Rady Gminy punktu dotyczącego podjęcia uchwały w sprawie unieważnienia wyborów sołtysa i rady sołeckiej wsi [...] bądź stwierdzenia ważności tych wyborów. Uchwałą z [...] maja 2011 r. nr [...] Rada Gminy [...] uznała, że skarga mieszkańców wsi [...] z 17 marca 2011 r. na działalność Wójta Gminy [...] w przedmiocie łamania prawa w wyborach sołtysa i rady sołeckiej w sołectwie [...] jest niezasadna. Uchwała ta stała się przedmiotem skargi J. Z. i K. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który postanowieniem z 20 października 2011 r. sygn. akt II SA/Wa 2027/11 odrzucił skargę. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że postępowanie dotyczące skargi określonej w art. 227 kpa nie jest postępowaniem zmierzającym do wydania aktu lub podjęcia czynności, które podlegałyby kontroli sądowoadministracyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny, w wyniku rozpatrzenia skargi kasacyjnej, postanowieniem z 8 marca 2012 r. sygn. akt II OSK 2673/11 uchylił postanowienie Sądu z 20 października 2011 r. i wskazał, że z uzasadnienia zaskarżonej uchwały wynika, że Rada Gminy w [...], wbrew tytułowi uchwały, rozpatrywała również sprawę protestu wyborczego, która to materia podlega kognicji sądów administracyjnych. Pismem z 31 października 2011 r. skarżący skierowali do Rady Gminy [...] wniosek o umieszczenie w porządku obrad sesji Rady Gminy punktu dotyczącego podjęcia uchwały w sprawie unieważnienia wyborów sołtysa i rady sołeckiej wsi [...] bądź stwierdzenia nieważności tych wyborów. Natomiast pismem z 4 stycznia 2012 r., złożonym za pośrednictwem Rady Gminy [...], wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w rozpatrzeniu protestu wyborczego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Formy działań administracji publicznej określa art. 3 § 2 p.p.s.a. Powołane przepisy wyznaczają granice właściwości sądów administracyjnych i zakres ich kompetencji judykacyjnej. Zakres kompetencji judykacyjnej, a zatem zakres stosowania środków określonych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest dopuszczalny tylko w sprawach skarg objętych właściwością sądów administracyjnych. Sądy administracyjne mogą rozważać zastosowanie lub odmowę zastosowania, wobec działalności administracji publicznej określonych ustawą, środków tylko w zakresie objętym właściwością sądów. Brak właściwości sądu administracyjnego wyłącza zastosowanie lub odmowę zastosowania środków przewidzianych ustawą. W sprawach nieobjętych właściwością sądów administracyjnych wyłącznie dopuszczalnym sposobem rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej jest postanowienie o odrzuceniu skargi (por. glosa B. Adamiak do wyroku NSA z dnia 6 lipca 2004 r. sygn. OSK 547/04, publ. OSP 2006, nr 5, poz. 62). Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a, czyli w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a.pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Skarga na bezczynność organu jest zatem dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność, lecz niepodejmowanie przez organ administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Sąd może więc uwzględnić skargę na bezczynność organu wyłącznie wówczas, gdy organ ten pozostaje w zwłoce mimo, iż miał obowiązek podjąć działanie we wskazanej formie i w określonym przez prawo terminie. Z przywołanego art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. wynika, że niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 5-7 p.p.s.a, tj. w sprawach dotyczących: 5. aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. aktów nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; W tych zatem sprawach, skargi służą wyłącznie na wydane akty, nie zaś na bezczynność w ich wydaniu. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia protestu wyborczego, tj. o wydanie aktu prawa miejscowego, w którym organ miał stwierdzić ważność przeprowadzonych wyborów sołtysa i rady sołeckiej wsi [...] bądź stwierdzić nieważność przeprowadzonych wyborów. Zatem żądanie skarżących zmierzało do zobowiązania organu do wydania aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Jak wskazano wyżej, skarga na bezczynność nie obejmuje aktów organów jednostek samorządu terytorialnego. Taka skarga podlega zatem odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienie NSA z 22 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 362/10 publ. orzeczenia.nsa.gov.pl) Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w postanowieniu.