II SAB/Wa 605/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Asesor WSA Mateusz Rogala, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi J. P. na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Okręgową Izbę Lekarską w [...] do rozpatrzenia wniosku J. P. z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej w części dotyczącej uchwał Okręgowej Rady Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] oraz z dnia [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Okręgowej Izby Lekarskiej w [...] na rzecz skarżącego J. P. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z [...] września 2024 r. J. P. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Okręgowej Izby Lekarskiej w W. (OIL) polegającą na nierozpatrzeniu wniosku o udzielenie informacji publicznej z [...] sierpnia 2024 r., który dotyczył udostępnienia uchwał Okręgowej Rady Lekarskiej w W., które nie były udostępnione w Biuletynie Informacji Publicznej. W związku z powyższym wniósł o zobowiązanie organu do prawidłowego rozpatrzenia powyższego wniosku oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przewidzianych. Skarżący wskazał, że [...] września 2024 r. organ przesłał jedną uchwałę z załącznikami natomiast nie udostępnił dwóch pozostałych, tj. uchwały nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z [...] stycznia 2024 r. w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy z M. W., który przeprowadził szkolenie w 2023 r. w ramach Ośrodka Doskonalenia Zawodowego Lekarzy i Lekarzy Dentystów Okręgowej Izby Lekarskiej w W. oraz wydatkowanie kwoty w wysokości do 3600 złotych brutto, a także uchwały nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z [...] kwietnia 2024 r. w sprawie przyznania stypendium Okręgowej Rady Lekarskiej w W. dla lekarzy i lekarzy dentystów - członków Okręgowej Izby Lekarskiej w W.. Zaznaczył, że OIL jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a kwestią sporną pozostaje okoliczność, czy wnioskowane informacją są informacją publiczną. Organ nie wskazał jednoznacznie swojego stanowiska dotyczącego publicznego charakteru informacji lecz podał jedynie, że przedmiotowe uchwały są "niepodlegające publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej na podstawie obowiązujących przepisów". Obie uchwały dotyczą wydatkowania środków finansowych na sprawy związane z wykonywaniem zawodu lekarza i lekarza dentysty. Nawet jeśli środki finansowe, których dotyczą przedmiotowe uchwały pochodzą z ustawowo obowiązkowych składek członkowskich, a nie bezpośrednio z budżetu państwa lub budżetu samorządowego, to jego zdaniem charakter informacji jest oczywisty, bowiem sprawa dotyczy pośrednio doskonalenia zawodu lekarza i lekarza dentysty. Wyjaśnił, że samorządy zawodowe, zgodnie z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP, sprawują pieczę nad należytym wykonywaniem zawodów zaufania publicznego w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony przez co wykonują zadania publiczne i wiedza o ich działalności jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902); zwanej dalej u.d.i.p. Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c u.d.i.p. informacją publiczną jest w szczególności informacja o "przedmiocie działalności" organów samorządu zawodowego lekarzy. Skarżący podał, że jeżeli organ uważa, że żądana informacja powinna zostać udostępniona na innych zasadach i trybie niż określonych w u.d.i.p., to podmiot zobowiązany do jej udzielenia powinien powiadomić o tym bezpośrednio samego wnioskodawcę oraz podać przyczynę odmowy jej udostępnienia wskazując jednocześnie na inny tryb i zasady dostępu do żądanej informacji (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.). Istnienie innych zasad czy trybu udostępniania informacji publicznych, w konsekwencji zapisu art. 1 ust. 2 u.d.i.p., wyłącza stosowanie u.d.i.p., jednak tylko w zakresie regulowanym wyraźnie tymi szczególnymi ustawami. Przepis art. 1 ust. 2 u.d.i.p. oznacza, że tam, gdzie konkretne sprawy dotyczące zasad i trybu dostępu do informacji będącej informacją publiczną uregulowane są inaczej w u.d.i.p., a inaczej w ustawie szczególnej dotyczącej udostępnienia informacji i stosowania obu tych ustaw nie da się pogodzić, pierwszeństwo mają przepisy ustawy szczególnej. Tam, gdzie jednak dana sprawa uregulowana jest tylko częściowo, lub w ogóle nie jest uregulowana w ustawie szczególnej, zastosowanie mają odpowiednie przepisy u.d.i.p., przy czym w pierwszym przypadku stosowane są uzupełniająco, w drugim zaś stanowią wyłączną regulację prawną w danym zakresie. Wymaga to zatem szczegółowej analizy porównywanych ustaw. Przy tym, jako wyjątek, uregulowania wprowadzające odmienne zasady i tryb dostępu powinny być traktowane w sposób zawężający. W razie zatem wątpliwości, w świetle art. 61 Konstytucji RP i art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wykładnia powinna uwzględniać prawo do dostępu do informacji, a nie jej ograniczenie. Przenosząc powyższe rozważania co do wykładni art. 1 ust. 2 u.d.i.p. na kanwę art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich należy mieć na względzie szczególny charakter u.d.i.p. i obowiązek traktowania wyjątków od tej ustawy w sposób ścisły. Tak więc art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o izbach lekarskich nie wskazuje ani na tryb ani na zasady dostępu do informacji dotyczącej działalności izb lekarskich. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, że nie pozostaje w bezczynności, bowiem pismem z [...] września 2024 r., przesłanym za pośrednictwem platformy ePUAP, udostępnił skarżącemu wykaz żądanych informacji w pliku PDF z oznaczeniem odpowiednio kolorem czerwonym uchwał poufnych niepodlegających publikacji w Biuletynie Informacji Publicznej (BIP) oraz kolorem czarnym uchwał niepodlegąjących publikacji w BIP, co jest równoznaczne z zawiadomieniem, że powyższe uchwały nie stanowią informacji publicznej. Jednocześnie kolorem niebieskim oznaczono standardowe uchwały podlegających publikacji w BIP. Oprócz tego załączono uchwałę nr [...] Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z dnia [...] lutego 2024 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu wynagradzania pracowników Okręgowej Izby Lekarskiej w W. im. prof. J. N., udostępniając żądaną informację publiczną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935), zwanej dalej P.p.s.a. odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania (art. 1 - 2 u.d.i.p.). Wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Konstytucja RP w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Ograniczenie prawa, o którym mowa w art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3). Przepis art. 149 § 1 P.p.s.a. stanowi, iż sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Sąd w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (§ 1b). W myśl art. 149 § 2 P.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie definiują pojęcia bezczynności. W piśmiennictwie przyjmuje się jednak, że bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności określonej w art. 3 § 2 pkt 1-4a P.p.s.a. (T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 109). Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p. Bezsporne jest, że u.d.i.p. służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat działalności m.in. organów samorządu zawodowego. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej może przybrać jedną z czterech postaci: 1) podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej w ogóle nie odpowiada na wniosek strony skarżącej, a więc podmiot zobowiązany do podjęcia czynności materialno-technicznej w przedmiocie informacji publicznej, takiej czynności nie podejmuje i milczy wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji (por. m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 27 maja 2008 r., sygn. akt II SAB/Wa 28/08); 2) podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przekracza termin określony w art. 13 u.d.i.p., a więc nie podejmuje w terminie wskazanym w art. 13 cyt. ustawy stosownych czynności (tak również: m.in. wyrok WSA w Warszawie z dnia 4 lutego 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 485/12); 3) podmiot zobowiązany udziela informacji, lecz dokonuje przedstawienia informacji innej, niż ta, na którą oczekuje wnioskodawca lub też informacji wymijającej, a więc zachodzi sytuacja, gdy wnioskodawcy zostaje formalnie udzielona informacja publiczna, ale nie dotyczy ona pytań zawartych we wniosku, a zatem odpowiedź w ogóle nie dotyczy wniosku lub zawiera informacje niezwiązane z treścią wniosku; 4) podmiot zobowiązany udziela wprawdzie wnioskodawcy lakonicznej informacji, że nie dysponuje informacją publiczną, ale nie udowadnia swoich twierdzeń, a nawet nie uwiarygadnia, iż nie posiada żądanej informacji publicznej (tak również: m.in. wyrok NSA z dnia 27 marca 2012 r., sygn. akt I OSK 156/12 – orzeczenia dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym u.d.i.p. Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy samorządów gospodarczych i zawodowych. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie niniejszej nie ma wątpliwości, że Okręgowa Izba Lekarska w W. jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p.). Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich (t.j. Dz. U. z 2021 poz. 1342), członkowie izb lekarskich stanowią samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów. Skoro OIL mieści się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy o dostępie do informacji publicznej, to Izba ta jest zobowiązana do udostępniania posiadanych informacji, mających charakter informacji publicznych. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, a więc każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów realizujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych i gospodarowania mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.c u.d.i.p.), sposobach przyjmowania i załatwiania spraw (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.d u.d.i.p.), stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit.e u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym m.in. treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających, majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Okręgowa rada lekarska, której uchwał żądał we wniosku wnioskodawca, jest jednym z organów okręgowej izby lekarskiej (art. 21 pkt 2 ustawy o izbach lekarskich). Jest organem kolegialnym podejmującym decyzje w formie uchwał, które mogą zapadać na posiedzeniach tych organów. Zgodnie z art. 25 ustawy, działalnością okręgowej izby lekarskiej w okresie między okręgowymi zjazdami lekarzy kieruje okręgowa rada lekarska. Natomiast na podstawie art. 18 powołanej ustawy, uchwały organów samorządu lekarzy podejmowane są zwykłą większością głosów, przy obecności co najmniej połowy członków danego organu. Okręgowa rada lekarska, o której uchwały wnioskował skarżący, zgodnie z art. 25 ustawy, m.in. sprawuje pieczę nad należytym i sumiennym wykonywaniem zawodu lekarza przez członków okręgowej izby lekarskiej; upowszechnia zasady etyki lekarskiej oraz dba o ich przestrzeganie; reprezentuje i chroni indywidualne i zbiorowe interesy członków izby. Zadania samorządu lekarzy określone zostały w art. 5 ustawy o izbach lekarskich. Należy do nich m.in. prowadzenie lub udział w organizowaniu doskonalenia zawodowego lekarzy. Przedmiotem żądania skarżącego stała się uchwała Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z [...] stycznia 2024 r. nr [...] w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy z M. W., który przeprowadził szkolenie w 2023 r. w ramach Ośrodka Doskonalenia Zawodowego Lekarzy i Lekarzy Dentystów Okręgowej Izby Lekarskiej w W. oraz wydatkowanie kwoty w wysokości do 3600 złotych brutto, a także uchwała Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z [...] kwietnia 2024 r. nr [...] w sprawie przyznania stypendium Okręgowej Rady Lekarskiej w W. dla lekarzy i lekarzy dentystów - członków Okręgowej Izby Lekarskiej w W.. Mając na względzie zadania samorządu lekarzy i kompetencji okręgowej rady lekarskiej, która kieruje działalnością okręgowej izby lekarskiej w okresie między zjazdami lekarzy, wskazany powyżej przedmiot wniosku mieści się w pojęciu informacji o organach samorządu zawodowego, ich kompetencjach i przedmiocie działalności (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. c u.d.i.p.). Zwłaszcza odnosi się to do kwestii szkoleń prowadzonych w ramach doskonalenia zawodowego lekarzy oraz wparcia zawodowego lekarzy poprzez przyznawanie stypendiów. Zaś wydatkowanie środków pieniężnych na organizację szkoleń zawodowych i przyznane stypendia mieści się w pojęciu informacji o majątku, którym dysponuje samorządu zawodowego (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f oraz pkt 5 lit. c u.d.i.p.). W związku z tym, że samorząd zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów reprezentuje osoby wykonujące zawód zaufania publicznego i sprawuje pieczę nad należytym wykonywaniem tego zawodu w granicach interesu publicznego i dla jego ochrony (art. 17 Konstytucji RP), przyjąć należy, że uchwały podejmowane przez okręgową radę lekarską z założenia stanowią o realizacji zadania publicznego, przede wszystkim w zakresie pieczy nad należytym wykonywaniem zawodu lekarza i lekarza dentysty, w tym doskonaleniem zawodowym i wsparciem finansowym człoków samorządu zawodowego. Przedmiotowe uchwały nie zostały zamieszczone w BIP. Udzielona zaś wnioskodawcy odpowiedź z [...] września 2024 r. nie realizuje obowiązku informacyjnego, zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p. Podkreślenia wymaga, że konstytucyjne prawo do informacji służyć ma dostępowi do informacji pozwalających na społeczną kontrolę wykonywania zadań publicznych. Występuje tu zatem element dobra ogółu – chodzi o społeczną kontrolę prawidłowości funkcjonowania m.in. samorządu zawodowego. W świetle przedstawionych wyżej rozważań Sąd za zasadną uznał skargę na bezczynność OIL w zakresie udostępnienia treści uchwał Okręgowej Rady Lekarskiej w W. z [...] stycznia 2024 r. nr [...] i z [...] kwietnia 2024 r. nr [...]. W sytuacji, gdy żądanie wniosku dotyczy informacji będącej informacją publiczną, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, w tym określone m.in. w art. 5 ust. 2 u.d.i.p., 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Jeśli żądana informacja nie stanowi w ocenie organu informacji publicznej, wówczas organ w piśmie, informuje o tym wnioskodawcę. Rozpoznając skargę na bezczynność organu w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o udostępnienie informacji publicznej, Sąd stwierdził, że organ pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia niniejszej skargi, jak również na dzień orzekania przez Sąd w niniejszej sprawie. Podkreślenia wymaga, że nie stanowi należytego rozpatrzenia wniosku udzielenie wnioskodawcy odpowiedzi, na podstawie której nie sposób zweryfikować powodów nieudostępnienia treści żądanych przez wnioskodawcę uchwał. Skarżący mógł jedynie domniemywać, co OIL w W. potwierdziła dopiero w odpowiedzi na skargę, że w ocenie podmiotu obowiązanego przedmiot żądania, w odniesieniu do 2 spornych uchwał, nie dotyczy informacji publicznej. Z tych względów Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd stwierdził jednocześnie, że bezczynność organu nie miała w tej sprawie miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ nie zlekceważył wnioskodawcy i podjął działania w przedmiocie wniosku, albowiem w wymaganym terminie udzielił wnioskodawcy pozytywnej odpowiedzi na część żądania, zaś w pozostałym zakresie udostępnił wykazy uchwał poufnych i nieudostępnianych w BIP. Odpowiedź ta nie jest precyzyjna, jednakże działania organu w tej sprawie nie dają podstaw do przypisania bezczynności charakteru rażącego naruszenia prawa. Niewłaściwy sposób zastosowania u.d.i.p. nie stanowi w tej sprawie przesłanki kwalifikowania bezczynności jako rażącego naruszenia prawa. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. W punkcie 2 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. O kosztach sądowych, jak w punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 powołanej ustawy. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł.