II SAB/Wa 607/14
PostanowienieWSA w Warszawie2015-02-17
Skład orzekający: Maria Werpachowska, Anna Mierzejewska, Danuta Kania
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję administracyjną przed wniesieniem skargi, nawet jeśli strona uważa, że decyzja ta nie spełnia jej oczekiwań?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ wydał decyzję administracyjną przed wniesieniem skargi. W takiej sytuacji organ nie pozostaje w bezczynności, a sąd administracyjny nie ocenia prawidłowości wydanej decyzji w ramach postępowania o bezczynność. Prawidłowość decyzji może być przedmiotem oceny jedynie w przypadku jej zaskarżenia po wyczerpaniu środków zaskarżenia.Stan faktyczny
Wnioskodawca zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o udostępnienie informacji publicznej. Organ uznał część informacji za przetworzoną i wezwał do wykazania przesłanek uzasadniających szczególną istotność dla interesu publicznego. Po otrzymaniu odpowiedzi od wnioskodawcy, organ wydał decyzję odmawiającą udostępnienia informacji. Wnioskodawca złożył skargę na bezczynność organu, kwestionując charakter informacji oraz tryb odwoławczy. Organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na wydanie decyzji i niedopuszczalność skargi przed wyczerpaniem środków zaskarżenia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Werpachowska, Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Danuta Kania (spr.), Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r. sprawy ze skargi R. M. Z. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udzielenie informacji publicznej postanawia: - odrzucić skargę -
Wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. R. M. Z., na podstawie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), dalej: "u.d.i.p.", zwrócił się do Ministra Obrony Narodowej o udostępnienie informacji publicznej obejmującej:
1) wykaz umów zawartych w okresie od dnia [...] stycznia 2012 r. do daty otrzymania niniejszego wniosku, z osobami fizycznymi i prawnymi, ze wskazaniem daty zawarcia umowy, przedmiotu umowy, kwoty płatności, imienia oraz nazwiska osoby fizycznej albo nazwy i siedziby osoby prawnej;
2) wykaz służbowych telefonów komórkowych wraz ze wskazaniem imienia oraz nazwiska osoby fizycznej w której dyspozycji telefon się znajduje oraz wysokości miesięcznych rachunków za połączenia z danego numeru telefonu za okres od dnia [...] stycznia 2013 r. do daty otrzymania niniejszego wniosku;
3) wykaz służbowych samochodów wraz ze wskazaniem imienia oraz nazwiska osoby fizycznej w której dyspozycji samochód się znajduje oraz liczby przejechanych kilometrów, wysokości miesięcznych rachunków za paliwo dla danego samochodu za okres od dnia [...] stycznia 2013 r. do daty otrzymania niniejszego wniosku;
4) wykaz służbowych kart płatniczych wraz ze wskazaniem imienia oraz nazwiska osoby fizycznej w której dyspozycji karta się znajduje;
5) wykaz płatności służbowymi kartami płatniczymi, ze wskazaniem daty, kwoty i rodzaju płatności odrębnie dla każdej karty, ze wskazaniem osoby która dokonała płatności w okresie od dnia [...] stycznia 2012 r. do daty otrzymania niniejszego wniosku,
6) wykaz służbowych wyjazdów zagranicznych w okresie od dnia [...] stycznia 2012 r. do daty otrzymania niniejszego wniosku, ze wskazaniem odrębnie dla każdego wyjazdu: daty, rodzaju wyjazdu, celu wyjazdu, kosztów wyjazdu, osób uczestniczących w danym wyjeździe.
Pismem z dnia [...] lipca 2014 r. Wydział Informacji Prasowej MON poinformował wnioskodawcę, że żądana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., bowiem jej udzielenie wiązałoby się z koniecznością dokonania uprzedniej analizy znacznej ilości dokumentów oraz wyłączenia z nich informacji niepodlegających udostępnieniu.
W związku z powyższym organ wezwał wnioskodawcę o wykazanie - w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania - przesłanek uzasadniających szczególną istotność żądanych informacji dla interesu publicznego.
W piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. R. M. Z. zakwestionował stanowisko organu, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną. Stwierdził, iż istnieje możliwość wyeksportowania z bazy danych (rejestru umów) do odrębnego pliku danych zawierających wnioskowane informacje, ewentualnie możliwość napisania prostego skryptu zawierającego żądania [...] (lub innego systemu zarządzania bazą danych).
Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r., działając na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej: "k.p.a.", art. 16 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 u.d.i.p., odmówił udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r.
W uzasadnieniu wskazał, iż wnioskodawca w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie wykazał, że udostępnienie żądanej informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Stanowiło to podstawę do wydania decyzji o odmowie udostępnienia wnioskowanej informacji na zasadzie art. 16 ust. 1 u.d.i.p.
Pismem z dnia 11 sierpnia 2014 r. R. M. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej wnosząc o:
1) stwierdzenie bezczynności Ministra Obrony Narodowej w sprawie wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej,
2) zobowiązanie Ministra Obrony Narodowej do podjęcia działań zmierzających do usunięcia stanu bezczynności i jego skutków,
3) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W motywach skargi skarżący wskazał, iż nie ma racji organ twierdząc, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej.
Zdaniem skarżącego, organ niezasadnie odmówił udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej w całości, a ponadto ewidentnie wprowadził skarżącego w błąd co do trybu odwoławczego od skarżonej decyzji. Udzielił bowiem niezgodnego z prawem pouczenia o prawie strony do wystąpienia z wnioskiem "o ponowne rozpatrzenie sprawy" w terminie 14 dni.
W konkluzji skarżący stwierdził, że skarga jest zasadna i konieczna z punktu widzenia obrony konstytucyjnych wartości demokratycznych.
W odpowiedzi na skargę Minister Obrony Narodowej wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, iż w decyzji nr [...] z dnia [...] sierpnia 2014 r. zawarte zostało prawidłowe pouczenie strony o możliwości zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji (art. 127 § 3 k.p.a.). W dniu 11 sierpnia 2014 r., a więc przed upływem terminu wskazanego w pouczeniu, R. Z. złożył za pośrednictwem organu skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, do których zalicza się wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu wniesienia skargi stronie przysługiwał jeszcze środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. Istnieją zatem podstawy do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 6 p.p.s.a., jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m. in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w tych przypadkach.
Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza więc, że zarzut bezczynności jest uzasadniony wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Celem skargi na bezczynność jest bowiem spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Jednakże korzystanie z tego środka jest niedopuszczalne wtedy, gdy przed wniesieniem skargi na bezczynność strona otrzymała już orzeczenie organu (por. wyrok NSA z dnia 26 listopada 1999 r., sygn. akt II SAB/Wa 190/99, niepubl.; wyrok WSA w Warszawie z dnia 31 marca 2009 r, sygn. akt II SAB/Wa 24/09, publ.: https://www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie w dniu wniesienia skargi przez R. M. Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 11 sierpnia 2014 r., Minister Obrony Narodowej nie pozostawał w stanie bezczynności. Organ wydał bowiem w dniu [...] sierpnia 2013 r. decyzję administracyjną o odmowie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. Powyższą decyzję doręczono skarżącemu w dniu 8 sierpnia 2014 r. (w aktach administracyjnych znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru).
Faktu wydania powyższej decyzji nie kwestionuje również sam skarżący. Natomiast - jego zdaniem - bezczynność organu wynika z tego, iż zapadłe rozstrzygnięcie nie odpowiada oczekiwaniom skarżącego. Należy jednak zauważyć, że w sprawie skargi na bezczynność organu, przedmiotem postępowania jest ustalenie, czy w dniu wniesienia skargi organ dopuścił się bezczynności, a więc czy wydał akt administracyjny bądź podjął czynności, które zobowiązany był wykonać, czy też nie. W sytuacji, kiedy akt administracyjny został wydany, organ nie pozostaje w bezczynności. Bez znaczenia pozostaje fakt, czy wydane orzeczenie jest zgodne z prawem i wolą strony. Istotne jest jedynie to, czy akt administracyjny został wydany, bowiem w sprawie ze skargi na bezczynność organu sąd nie ocenia prawidłowości wydanego aktu. Akt ten może być przedmiotem oceny zgodności z prawem tylko wówczas, gdy zostanie zaskarżony do sądu po uprzednim wyczerpaniu środków zaskarżenia.
Reasumując, skoro przed złożeniem skargi w niniejszej sprawie Minister Obrony Narodowej wydał orzeczenie, które prawidłowo doręczył skarżącemu, to nie pozostawał on w bezczynności, a zatem skarga wniesiona w dniu 11 sierpnia 2014 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło