II SAB/Wa 607/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata L. J. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu w sprawie ze skargi R. Z. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odmówić przyznania adwokatowi L. J. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu. W niniejszej sprawie, postanowieniem referendarza sądowego z dnia 26 września 2014 r., zostało przyznane R. Z. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] wyznaczyła pełnomocnikiem dla skarżącego adwokata L. J.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na rozprawie w dniu 17 lutego 2015 r. odrzucił wniesioną skargę. Wyznaczony adwokat pismem z dnia 1 kwietnia 2016 r. wystąpił o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie to jest przyznawane przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu, określonym w przepisach art. 258-261 tej ustawy. Z treści powołanego przepisu wynika obowiązek ustalenia, czy pomoc prawna została rzeczywiście stronie udzielona. Sąd bowiem, w tym zakresie, odpowiada za zasadność i legalność wydatkowania środków publicznych (por. B. Dauter w: S. Babiarz i inni, "Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych", Warszawa 2007 r., s. 317). Trzeba podkreślić, że pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, otrzymuje wynagrodzenie w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04, publ. ONSAiWSA 2005/5/93). Należało więc zbadać, czy w sprawie wystąpiły przesłanki, uzasadniające przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu. Jak wynika z akt sprawy wyznaczony pełnomocnik nie podjął żadnych czynności w sprawie, w szczególności nie zapoznał się z aktami sprawy, nie sporządził żadnego pisma procesowego, nie brał udziału w rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w dniu 17 lutego 2015 r. Ponadto nie wskazał za jakie czynności domaga się przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W ocenie referendarza sądowego brak podjęcia jakichkolwiek czynności w imieniu strony nie uprawniania do skutecznego ubiegania się o wynagrodzenie, gdyż nie wypełnia wymaganych przez prawo znamion realnie udzielonej pomocy prawnej. W tych okolicznościach przyznanie wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu stanowiłoby nieuzasadniony wydatek z budżetu państwa. Z tych względów, na podstawie art. 250 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 258 § 2 pkt 8 tej ustawy, postanowiono jak w sentencji.