II SAB/Wa 611/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spraw.), Sędziowie WSA Andrzej Góraj, Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2015 r. sprawy ze skargi R. Z. na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. o udzielenie informacji publicznej – oddala skargę – R.Z. wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. zwrócił się do Ministra Infrastruktury i Rozwoju o udostępnienie informacji publicznej w zakresie: • umów zawartych w okresie od 1 stycznia 2012 r. do daty otrzymania wniosku, z osobami fizycznymi i prawnymi, ze wskazaniem daty zawarcia umowy, przedmiotu umowy, kwoty płatności, imienia oraz nazwiska osoby fizycznej albo nazwy i siedziby osoby prawnej, • służbowych telefonów komórkowych wraz ze wskazaniem imienia oraz nazwiska osoby fizycznej, w której dyspozycji telefon się znajduje oraz wysokości miesięcznych rachunków za połączenia z danego numeru telefonu za okres od 1 stycznia 2013 r. do daty otrzymania wniosku, • służbowych samochodów wraz ze wskazaniem imienia oraz nazwiska osoby fizycznej, w której dyspozycji samochód się znajduje oraz liczby przejechanych kilometrów, wysokości miesięcznych rachunków za paliwo dla danego samochodu za okres od 1 stycznia 2013 r. do daty otrzymania wniosku, • służbowych kart płatniczych wraz ze wskazaniem imienia oraz nazwiska osoby fizycznej, w której dyspozycji karta się znajduje, • płatności służbowymi kartami płatniczymi, ze wskazaniem daty, kwoty i rodzaju płatności odrębnie dla każdej karty, ze wskazaniem osoby, która dokonała płatności w okresie od 1 stycznia 2012 r. do daty otrzymania wniosku, • służbowych wyjazdów zagranicznych w okresie od 1 stycznia 2012 r. do daty otrzymania wniosku, ze wskazaniem odrębnie dla każdego wyjazdu daty, rodzaju wyjazdu, celu wyjazdu, kosztów wyjazdu, osób uczestniczących w danym wyjeździe. W odpowiedzi na powyższy wniosek organ, pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., udzielił R.Z. części żądanych informacji. W tej samej dacie - [...] sierpnia 2014 r. - organ wydał decyzję [...], którą to decyzją, na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782), odmówił udostępnienia części żądanych informacji publicznych objętych wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w zakresie udostępnienia wykazu służbowych telefonów komórkowych, pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. udzielona została wnioskodawcy zbiorcza informacja, dotycząca posiadanych przez Ministerstwo numerów telefonów komórkowych oraz łącznych miesięcznych kosztów połączeń za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia otrzymania wniosku. W zakresie udostępnienia numerów służbowych telefonów komórkowych wraz ze wskazaniem imion i nazwisk osób, w których dyspozycji numery się znajdują, organ odmówił udostępnienia informacji publicznej. Wyjaśnił, że zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. Udostępnienie numerów telefonów komórkowych, mogące doprowadzić do sytuacji wykorzystania ich po godzinach pracy, stanowiłoby - w ocenie organu - naruszenie sfery prywatności osób użytkujących służbowe telefony. Na powyższą decyzję (bez wyczerpania drogi zaskarżenia – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy) R.Z. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (datowaną 18 sierpnia 2014 r.) na bezczynność Ministra Infrastruktury i Rozwoju. Wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia żądanych informacji, stwierdzenie bezczynności, bezprawności jej udostępnienia i zasądzenie kosztów postępowania. Z treści skargi wynika, iż skarżący otrzymał decyzję i pismo organu z dnia [...] sierpnia 2014 r. i nie akceptuje ich treści. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o: 1) o odrzucenie skargi, w zakresie skargi na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1-2 p.p.s.a. w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 16 ust. 1 pkt 1 u.o.d.i.p., bowiem skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia – nie wystąpił do Ministra Infrastruktury i Rozwoju o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją, 2) o oddalenie skargi w pozostałym zakresie. Podkreślił, że w zakresie pkt 1 i 3, pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r., doręczonym skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2014 r., organ wezwał skarżącego do wykazania interesu publicznego i do dnia odpowiedzi na skargę skarżący nie wykonał wezwania. Wyjaśnił też, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. odmówił w części udostępnienia żądanych informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić należy, iż przedmiotowa sprawa dotyczy bezczynności organu, a nie oceny legalności wydanej w przedmiotowej sprawie decyzji organu z dnia [...] sierpnia 2014 r. Sąd w sprawie o bezczynność ocenia, czy na dzień wniesienia skargi (18 sierpnia 2014 r.) organ zaniechał rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2014 r. W sprawie bezsporne jest, iż na dzień wniesienia skargi (18 sierpnia 2014 r.) organ przed tą datą, bo w dniu [...] sierpnia 2014 r. pismem udzielił skarżącemu część informacji. W części wezwał do wykazania interesu prawnego (bez skutku), zaś w pozostałej części, objętej wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r., decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r. odmówił udzielenia żądanej informacji. Oznacza to, że organowi nie można skutecznie postawić zarzutu bezczynności. Zauważyć należy, iż treść i forma udzielonej informacji (niezadowolenie strony) nie ma znaczenia w sprawie, której przedmiotem jest bezczynność. Bezczynność organu polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że organ administracji publicznej właściwy w sprawie i zobowiązany do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma zaś na celu spowodowanie wydania przez ten organ oczekiwanego aktu. Skoro skarżący nie był zadowolony z udzielonej mu informacji publicznej, to mógł złożyć kolejny, bardziej precyzyjny wniosek o jej udzielenie. Przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie wprowadzają ograniczenia w zakresie ilości składanych wniosków. Podkreślić należy, że zakres przedmiotowy żądanej informacji kształtuje wnioskodawca. Natomiast nie jest rolą podmiotu obowiązanego ustalanie, czy udzielona informacja publiczna jest zadowalająca dla wnioskodawcy. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 149 i w związku z art. 132 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.