II SAB/Wa 612/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Sędziowie WSA Anna Mierzejewska, Stanisław Marek Pietras, Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2015 r. sprawy ze skargi M. C. na bezczynność Ministra Gospodarki w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. postanawia: odrzucić skargę w całości M. C. w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. zażądał od Ministra Gospodarki udostępnienia dokumentów: - związanych z zawartą w dniu [...] listopada 2012 r. umową o dofinansowanie projektu budowy [...] ("Projekt") pomiędzy [...] S.A. a Ministrem Gospodarki ("Umowa"), - związanych z wnioskiem nr [...] złożonym przez [...] S.A. na kwotę wsparcia [...] złotych, zatwierdzonym do wsparcia w ramach Działania 4.5 - Wsparcie inwestycji o dużym znaczeniu dla gospodarki PO - IG - poddziałanie 4.5.2 "Wsparcie inwestycji w sektorze usług nowoczesnych", ("Wniosek"), - związanych z dofinansowaniem ze środków Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka projektu budowy instalacji do produkcji [...] przez [...] S.A. ("Projekt nr [...]"); to jest: 1. Wniosku; 2. Biznesplanu złożonego wraz z Wnioskiem; 3. Umowy wraz z załącznikami; 4. Decyzji i innych dokumentów rozstrzygnięć wydanych przez Ministra Gospodarki lub inne organy administracji publicznej w związku z rozpatrywaniem i oceną Wniosku oraz w związku z zawarciem i wykonaniem Umowy, w tym listy rankingowej; 5. Arkuszu oceny formalnej Wniosku; 6. Promesy kredytowej; 7. Formularza, informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie; 8. Formularza informacji o otrzymanej/nieotrzymanej pomocy publicznej; 9. Modelu finansowego; 10. Dokumentacji potwierdzającej dodatkowe zabezpieczenie, jeśli transza zaliczki dofinansowania przekroczyła kwotę 10.000.000 złotych, zgodnie z § 15 ust. 3 Umowy; 11. Dokumentów potwierdzających efekt zachęty; 12. Opinii o innowacyjności; 13. Dokumentów potwierdzających istnienie praw własności przemysłowej; 14. Dokumentów dotyczących kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na inwestycję w odniesieniu do następujących kosztów: (a) ceny nabycia prawa własności lub wieczystego użytkowania gruntów do wysokości 10% całkowitych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą na inwestycję lub (b) ceny nabycia prawa własności lub użytkowania wieczystego nieruchomości zabudowanej lub; (c) kosztu najmu lub dzierżawy nieruchomości ściśle powiązanych z inwestycją; (d) ceny nabycia wraz z kosztem instalacji wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem technologii w formie patentów, licencji, know-how lub nieopatentowanej wiedzy technicznej; (e) kosztu instalacji i uruchomienia środków trwałych; (f) ceny nabycia materiałów lub robót budowlanych pod warunkiem, że pozostają w bezpośrednim związku z relacjami projektu inwestycyjnego objętego pomocą na inwestycje; (g) oświadczenie określające zbywcę środków trwałych, miejsce i datę zakupu; (h) dokumentu zawierającego informację o tym czy kosztami kwalifikującymi się do objęcia pomocą są dwuletnie koszty pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujące koszty wynagrodzenia brutto tych pracowników powiększone o obowiązkowe składki związane z ich zatrudnieniem ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników; 15. Informacji co do oddziaływania Projektu na środowisko, w tym na obszar Natura 2000, wraz z pozwoleniem na budowę oraz pełną dokumentacją oddziaływania Projektu na środowisko, sporządzoną zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i wymieniona w wytycznych Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych. W wyniku rozpoznania skargi M. C. na bezczynność Ministra Gospodarki w rozpatrzeniu powyższego wniosku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 lipca 2013 r. sygn. akt II SAB/Wa 236/13 zobowiązał Ministra Gospodarki do rozpatrzenia wniosku w zakresie punktów 1, 2, 7, 8, 9 11, 14 wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdził, że bezczynność organu nie mała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalił skargę w pozostałym zakresie. W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Ministra Gospodarki, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2799/13 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w jego punkcie 1 - to jest w części dotyczącej punktów 1, 2, i 14 wniosku i w tym zakresie skargę na bezczynność organu oddalił oraz oddalił skargę kasacyjną w pozostałej części. Po otrzymaniu w dniu 17 listopada 2014 r. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego wraz z uzasadnieniem, M. C. pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. wezwał Ministra Gospodarki do wykonania wyżej opisanych prawomocnych wyroków sądów administracyjnych obu instancji w zakresie punktów 7, 8, 9 i 11 wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi (pismo z dnia [...] grudnia 2014 r.) Minister Gospodarki wskazał, iż zagadnienia wskazane w pkt 7, 8, 9 i 11 wniosku z dnia [...] grudnia 2012 r. nie stanowią informacji publicznej i dlatego nie powstał obowiązek ich udostępnienia. W tym stanie sprawy M. C. wniósł w dniu [...] marca 2015 r. (wpływ do organu [...] marca 2015 r.) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzucił Ministrowi Gospodarki bezczynność w zaniechaniu udzielenia informacji publicznej, żądanej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. w zakresie punktów 7, 9 i 11 wniosku i którą to informację organ powinien, w ocenie skarżącego, udostępnić zgodnie z cytowanymi wyżej wyrokami sądów administracyjnych obu instancji. Wskazując na powyższe, na podstawie art. 149 w zw. z art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi M. C. wniósł o uwzględnienie skargi w całości poprzez zobowiązanie Ministra Gospodarki do udostępnienia informacji publicznej w postaci całych dokumentów wskazanych w pkt 7 wniosku (formularz informacji przedstawianych przy ubieganiu się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie), pkt 9 wniosku (model finansowy) i pkt 11 wniosku (dokument potwierdzający spełnienie efektu zachęty). Skarżący podkreślił, iż zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2014 r., dokumentacja, o którą wnosi stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Jednocześnie, w uzasadnieniu skargi zakwestionował argumentację organu o braku cech informacji publicznej odnośnie wskazanych punktów wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Minister Gospodarki w odpowiedzi na skargę z dnia 17 marca 2015 r. wniósł o jej oddalenie, argumentując jak w piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. Na rozprawie pełnomocnik skarżącego na pytanie czy skarga z dnia 17 marca 2015 r. dotyczy bezczynności organu w rozparzeniu punktów 7, 9 i 11 wniosku z dnia [...] grudnia 2012 i dlaczego nie jest to skarga na niewykonanie prawomocnych wyroków sądów administracyjnych, wyjaśnił, iż nie jest zainteresowany wymierzeniem organowi grzywny i dlatego podtrzymuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. C. z dnia 17 marca 2015 r. nie może być rozpoznana merytorycznie ani poprzez jej uwzględnienie, jak tego żąda skarżący, ani poprzez jej oddalenie, jak tego żąda Minister Gospodarki, albowiem każde z takich rozstrzygnięć naruszałoby powagę rzeczy osądzonej. Skarga na bezczynność Ministra Gospodarki w zakresie rozpatrzenia wniosku M. C. o udostępnienie informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. została już prawomocnie rozpoznana wyrokami: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lipca 2013 r., sygn. akt II SAB/Wa 236/13 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 sierpnia 2014 r. sygn. akt I OSK 2799/13. W wyniku tych prawomocnych wyroków Minister Gospodarki został zobowiązany w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy do rozpatrzenia wniosku M. C. o udostępnienie informacji publicznej żądanej wnioskiem z dnia [...] grudnia 2012 r. w zakresie punktów 7, 8, 9 i 11 tego wniosku, przy czym Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu swojego wyroku zawarł wytyczne, co do rozpatrzenia powyższych punktów wniosku. Zatem M. C., zgodnie procedurą obowiązującą przed sądami administracyjnymi, przysługuje jedynie skarga na niewykonanie wyroku, sprecyzowana w postanowieniach przepisu art. 154 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie ponowienie w całości lub w części skargi na bezczynność organu. Skarga M. C. z dnia 17 marca 2015 r. w swojej treści oraz w zakresie zawartych w niej żądań dotyczy części zagadnień rozstrzygniętych już prawomocnymi wyrokami sądów administracyjnych obu instancji, w wyniku rozpatrzenia wcześniejszej skargi M. C. na bezczynność tego organu w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. W tym też zakresie zostały wydane przez Naczelny Sąd Administracyjny konkretne wytyczne, zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 9 lipca 2013 r. Z tych przyczyn skarga z dnia 17 marca 2015 r. dotyczy sprawy już wcześniej, prawomocnie rozstrzygniętej przez sądy administracyjne i dlatego skarga ta musi zostać odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Nie jest bowiem dopuszczalne ponowne orzekanie przez jakikolwiek sąd administracyjny ad meritum w zakresie sprawy prawomocnie rozstrzygniętej wcześniejszym wyrokiem, zarówno co do całości, jak i co do części tego rozstrzygnięcia. W niniejszej sprawie podnieść także należy, iż zakres żądań zakreślonych przez ustawodawcę, możliwych do zawarcia w skardze na bezczynność, w porównaniu z zakresem żądań skargi na niewykonanie wyroku, uniemożliwiają wzajemne zastępowania obu tych skarg. Skargi te dotyczą innych etapów postępowania. Nadto pełnomocnik skarżącego na rozprawie wyraźnie zaznaczył, iż jego intencją nie było wniesienie w dniu 17 marca 2015 r. skargi na niewykonanie wyroku, ale na bezczynność organu w rozpatrzeniu niektórych punktów wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] grudnia 2012 r. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.