II SAB/Wa 62/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2010 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. T. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 1 listopada 1987 r. postanawia: przyznać Z. T. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z. T. po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie, złożył wniosek o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku podał, że jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku i nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną G. T., a na dochód rodziny składa się jego zasiłek, w wysokości 510,25 zł oraz renta żony, w kwocie 568,17 zł. Jednocześnie oświadczył, że posiada wraz z żoną dom o wielkości 170 m2, który został postawiony na nieruchomości o powierzchni 28 arów oraz samochód marki [...] z 2001 r. Małżonkowie nie posiadają natomiast żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Do wniosku dołączył zestawienie miesięczne dochodów oraz wydatków gospodarstwa domowego, wyciągi z kont bankowych (w tym żony) za ostatnie trzy miesiące, a także historię rachunku i salda. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 wskazanej wyżej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że w chwili obecnej skarżący jest osobą bezrobotną z prawem do zasiłku. Łącznie z żoną, która otrzymuje rentę, utrzymują się z kwoty 1.078,42 zł, która wystarcza na pokrycie opłat związanych z utrzymaniem domu (energia elektryczna – około 396 zł, gaz - 599 zł, woda - 70 zł). Natomiast pozostałe opłaty, związane z telewizją, Internetem oraz rachunki za telefon, a także wykupienie lekarstw (średnio miesięcznie 120 zł) i zakup żywności (około 600 zł), skarżący pokrywa z karty kredytowej – średnio na kwotę około 900 zł. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i żony, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262 oraz w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.