II SAB/Wa 62/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-07-01

Skład orzekający: Sędzia WSA Janusz Walawski, Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung, Sędzia WSA Jacek Fronczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wyłączenia sędziów od orzekania w sprawie dotyczącej bezczynności organu administracji publicznej, jeśli skarżący zarzuca im stronniczość ze względu na wcześniejsze niekorzystne dla niego rozstrzygnięcia?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego jest nieuzasadniony, jeśli zarzuty strony opierają się jedynie na jej niezadowoleniu z wcześniejszych rozstrzygnięć sądu, a nie na konkretnych okolicznościach wskazujących na brak bezstronności sędziego w danej sprawie. Samo negatywne dla strony rozpoznanie jej skarg nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, zwłaszcza gdy motywy rozstrzygnięć zostały wyczerpująco uzasadnione.
Stan faktyczny
Skarżący Z. T. złożył wnioski o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie od orzekania w sprawie dotyczącej bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. Zarzucił sędziom stronniczość, brak obiektywizmu i rzetelności, powołując się na ich udział w wydaniu wcześniejszych, niekorzystnych dla niego wyroków w innych sprawach. Sędziowie złożyli oświadczenia o braku przesłanek do ich wyłączenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziów.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Walawski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Ewa Grochowska - Jung Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków Z. T. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Anny Mierzejewskiej, Ewy Pisuli – Dąbrowskiej, Przemysława Szustakiewicza i Andrzeja Góraja od orzekania w sprawie II SAB/Wa 62/10 ze skargi Z. T. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 1 listopada 1987 r. postanawia oddalić wniosek. Wnioskami z dnia 4 maja 2010 r. Z. T. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Anny Mierzejewskiej, Ewy Pisuli – Dąbrowskiej, Przemysława Szustakiewicza i Andrzeja Góraja od orzekania w sprawie z jego skargi na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania skargi z dnia 1 listopada 1987 r. Skarżący wyjaśnił, że sędzia Ewa Pisula – Dąbrowska i sędzia Andrzej Góraj brali udział w wydaniu wyroków w sprawach II SA/Wa 1345/09 oraz II SA/Wa 1966/09 i podczas rozpraw wykazali się stronniczością przejawiającą się w ignorowaniu naruszeń procedury dokonanych przez organ administracji publicznej. W ocenie skarżącego nie jest możliwe, by sędziowie dwukrotnie orzekający w sprawach z jego skargi, mogli zmienić zdanie i wykazać bezstronność w rozpoznaniu niniejszej skargi. Sędziemu Annie Mierzejewskiej skarżący zarzucił brak obiektywizmu w rozpoznaniu sprawy o sygn. akt II SA/Wa 1345/09 przejawiający się brakiem przedstawienia zarzutów skargi oraz wniosków dowodowych zgłoszonych przez skarżącego. Z kolei sędziemu Przemysławowi Szustakiewiczowi skarżący zarzucił brak bezstronności i rzetelności przy rozpoznaniu sprawy II SA/Wa 1184/07. Ponadto wszystkim sędziom Z. T. zarzucił naruszenie konstytucyjnego zakazu dyskryminacji z powodu posiadania statusu funkcjonariusza Służby Bezpieczeństwa oraz nieumiejętność rozróżnienia pomiędzy rozkazem dyscyplinarnym i zwalniającym ze służby. Wskazani sędziowie złożyli pisemne oświadczenia, że po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), wyłączające od rozpoznania sprawy o sygn. akt II SAB/Wa 62/10 oraz, że nie istnieją także inne okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności. Oświadczenia to znajdują się w aktach sprawy na kartach 94 – 95 i 98 – 99. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) – zwanej dalej ppsa, sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Nadto sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 ppsa). Stosownie do treści art. 19 ppsa, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 ppsa). Wyjaśnić zatem należy, że postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1184/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. T. na rozkaz personalny Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] w przedmiocie wydalenia i zwolnienia ze służby. Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1345/09, Sąd oddalił skargę Z. T. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany rozkazu personalnego z dnia [...] grudnia 1986 r. nr [...] o zwolnieniu ze służby Bezpieczeństwa. Natomiast wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 1966/09, Sąd oddalił skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o zwolnienie ze służby w Policji. W ocenie Sądu wnioski skarżącego o wyłączenie od orzekania w sprawie wskazanych wyżej sędziów są nieuzasadnione. Negatywne dla skarżącego rozpoznanie jego skarg oraz podnoszone przez skarżącego argumenty stanowią wyłącznie odbicie jego niezadowolenia co do rozstrzygnięć powołanych wyżej spraw, jednakże nie wywołują uzasadnionej wątpliwości w zakresie bezstronności sędziów, tym bardziej, że wyczerpujące motywy rozstrzygnięć zostały zawarte w uzasadnieniach powołanych orzeczeń. Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło