II SAB/Wa 630/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-12-12

Skład orzekający: Ewa Pisula-Dąbrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie usunięcia lub poprawienia zapisu w rejestrze oświadczeń lustracyjnych podlega kognicji sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie usunięcia lub poprawienia zapisu w rejestrze oświadczeń lustracyjnych jest niedopuszczalna przed sądem administracyjnym, ponieważ organ (Prezes Instytutu Pamięci Narodowej) nie posiada kompetencji do wydawania decyzji administracyjnych lub postanowień w tym zakresie. Sprawy te należą do właściwości sądu okręgowego na mocy ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej w przedmiocie usunięcia z rejestru oświadczeń lustracyjnych zapisu sprzecznego ze stanem faktycznym, domagając się zmiany lub uchylenia błędnego zapisu. Prezes Instytutu Pamięci Narodowej wniósł o odrzucenie skargi, wskazując na brak właściwości organu oraz niedopuszczalność skargi do sądu administracyjnego w tej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie dokonania zmiany w rejestrze oświadczeń lustracyjnych postanawia odrzucić skargę. J. C. pismem z dnia 27 września 2013 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Biura Lustracyjnego Instytutu Pamięci Narodowej w przedmiocie usunięcia z rejestru oświadczeń lustracyjnych zapisu sprzecznego ze stanem faktycznym. W skardze wskazano, że bezczynność organu polega na zaniechaniu podjęcia działań w celu usunięcia z rejestru oświadczeń lustracyjnych błędnego zapisu - sprzecznego ze stanem faktycznym, a dotyczącego skarżącego. Skarżący wniósł o zmianę treści błędnego zapisu o oświadczeniu lustracyjnym na prawidłowy, poprzez wpisanie, że złożył oświadczenie lustracyjne, iż nie pracował, nie pełnił służby i nie był współpracownikiem organów bezpieczeństwa, względnie uchylenie dokonanego zapisu w tym rejestrze i ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ. W odpowiedzi na skargę Prezes Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu wniósł o jej odrzucenie wskazując, że nie jest właściwy w sprawach dotyczących sprostowania, uzupełnienia lub wymiany skutecznie złożonego oświadczenia lustracyjnego. Ponadto organ wskazał, że z uwagi na treść art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesiona skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach wskazanych w tym przepisie, a ponadto w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę (art. 3 § 3 tej ustawy). J. C. wskazał, że przedmiotem skargi jest bezczynność organu w zakresie rozpoznania jego wniosku o usunięcie z rejestru oświadczeń lustracyjnych błędnego zapisu, sprzecznego ze stanem faktycznym. Należy wskazać, że skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest dopuszczalna o ile dotyczy niewydania przez właściwy organ: decyzji administracyjnej, postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, postanowienia, które kończy postępowanie, względnie postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty, postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie ewentualnie innego niż określone w pkt 1 - 3 aktu lub niepodjęcia czynności z zakresu administracji publicznej, jeżeli ten akt lub czynność dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W niniejszej sprawie organ, stosownie do treści ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 424 ze zm.) oraz ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 -1990 oraz treści tych dokumentów (tekst jednolity: Dz. U. z 2007 r. Nr 63, poz. 425 ze zm.) nie ma kompetencji do wydawania któregokolwiek z aktów wymienionych w treści art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przedmiocie usunięcia, czy poprawienia zapisu z rejestru oświadczeń lustracyjnych. Zgodnie z treścią art. 17 ustawy o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944 -1990 oraz treści tych dokumentów, w sprawach zgodności z prawdą oświadczeń lustracyjnych orzeka sąd okręgowy, w składzie 3 sędziów, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej oświadczenie lustracyjne. Ponadto stosownie do treści art. 19 tej ustawy, w zakresie nieuregulowanym przepisami cytowanej ustawy, do postępowania lustracyjnego stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania karnego. W związku z powyższym skarga na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiotowym zakresie jest niedopuszczalna. Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło