II SAB/Wa 635/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska – Jung po rozpoznaniu w dniu 8 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2014 r. o ustalenie danych osobowego źródła informacji pseudonim [...] postanawia - odrzucić skargę - M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] maja 2014 r. o ustalenie danych osobowego źródła informacji pseudonim [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w art. 52 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 37 § 1 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga M. M. jest niedopuszczalna. Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na przewlekłość postępowania, w myśl art. 37 § 1 kpa, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Z treści art. 36 ust 8 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t.j. z 2014 r. Dz. U. poz. 1075) wynika, że organem wyższego stopnia w stosunku do Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu jest Prezes Instytutu. Zatem skarżący przed wniesieniem skargi na bezczynność zobowiązany był wnieść do tego organu zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarżący zażalenia takiego nie złożył. Co prawda skarżący skierował do organu w dniu 8 października 2014 r. pismo zatytułowane zażalenie, jednak zawierało ono brak formalny w postaci braku podpisu. Skarżący pomimo wezwania organu nie uzupełnił tego braku. Dlatego też Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni popiera pogląd wyrażony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznający sprawę skarżącego na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w [...] w tym samym przedmiocie, zgodnie z którym skutkiem nieuzupełnienia powyższego braku formalnego pisma z dnia 8 października 2014 jest uznanie, że skarżący nie wystąpił z zażaleniem w trybie art. 37 kpa (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt II SAB/Wa 1015/14, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Konkludując, skarżący skargę do sądu administracyjnego wniósł przed wyczerpaniem środków zaskarżenia, co czyni ją niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.