II SAB/Wa 635/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Ewa Marcinkowska, Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 10 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi L. G. na bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Dyrektor Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] dopuścił się bezczynności, 2. stwierdza, że bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3. oddala skargę w pozostałym zakresie, 4. zasądza od Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w [...] na rzecz skarżącego L. G. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. L. G. pismem z dnia 13 listopada 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Zakładu Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy [...] (dalej jako Dyrektor ZGN) w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] października 2017 r. Skarżący zarzucając ww. podmiotowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. – dalej jako u.d.i.p. ), poprzez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem, wniósł o: 1) zobowiązanie Dyrektora ZGN do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, 2) orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3) wymierzenie organowi grzywny, na postawie art. 149 § 2 (ustawy z dnia 30y sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.), w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż w dniu [...] października 2017r. złożył wniosek o udostępnienie poniższych informacji: "1. Przesłanie wystąpienia/korespondencji ZGN [...] do Biura Polityki Lokalowej o przyznanie środków finansowych celowych na wymianą kotłów pozaklasowych, które nie są wyeksploatowane w budynkach przy ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...], ul. [...] oraz przesłanie korespondencji w sprawie odmowy dofinansowania tego celu. 2. Proszę o przesłanie dokumentu/korespondencji z wytycznymi Biura Polityki Lokalowej wg. którego ZGN realizuje program ochrony środowiska poprzez likwidację starych wyeksploatowanych budynków i przenoszenie lokatorów do nowo wybudowanych budynków komunalnych. 3. Proszę o wskazanie jak długo trwa proces związany z wykwaterowywaniem najemców budynków ul. [...] i [...] i na jakim jest etapie." W dniu [...] listopada 2017 r. skarżący wysłał e-mailem do Dyrektora ZGN [...] przypomnienie, że w dniu [...] października 2017 upłynął ustawowy termin udzielenia odpowiedzi. Nadto, wielokrotnie monitował telefonicznie ZGN [...] ([...],[...] i [...] listopada) uzyskując za każdym razem informację, że odpowiedź bezzwłocznie zostanie udzielona. Do dnia złożenia tej skargi podmiot obowiązany nie udostępnił żądanej informacji ani też nie wydał decyzji odmownej, zgodnie z art. 16 u.d.i.p., czym naruszył 14 dniowy termin z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Nie wysłał też żadnej odpowiedzi na złożony wniosek. W odpowiedzi na skargę Dyrektor ZGM wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając zawarty w piśmie procesowym wniosek wymieniony Dyrektor podniósł, iż skarżący od października 2017 r. złożył do Zakładu jedenaście wniosków o udostępnienie informacji publicznej, m.in: w dniu [...] października 2017r. wniosek dotyczący udostępnienia korespondencji Zakładu z Biura Polityki Lokalowe (dalej jako BPL). Skarżący otrzymał na to zapytanie odpowiedź z BPL w dniu [...] października 2017r. Intencje L. G. zostały ujawnione przez skarżącego na spotkaniu w dniu [...] listopada 2017 r. z Dyrektorem Zakładu. Wówczas L. G. poinformował, że nie będzie więcej nękał pracowników Zakładu o kolejne wykazy i sprawozdania pod warunkiem, że zostaną wymienione wszystkie kotły centralnego ogrzewania w budynku przy ul. [...], ponieważ mieszka naprzeciwko i zadymienie pochodzące z tego budynku przeszkadza jego rodzinie. Skarżący uzyskał informację, że Zakład w 2017 r. planuje wymianę 1 wyeksploatowanego pieca do c.o. na kocioł [...] spełniający wymogi klasy 5 emisji spalin. Nie przyjmował do wiadomości informacji, że pozostałe piece są w dobrym stanie technicznym i niegospodarnością byłoby je już wymieniać. Został również poinformowany, że pracownicy ZGN będą kontrolować i informować najemców przedmiotowego budynku o konieczności stosowania właściwego opału. Dyrektor ZGN podkreślił, iż na zapytania z dnia [...] października 2017 r. Zakład udzielił odpowiedzi drogą e-mail w dniu [...] listopada 2011 r. oraz na spotkaniu w siedzibie Zakładu w dniu [...] listopada 2017 r. Nieznaczne opóźnienie w odpowiedzi na zapytanie L. G. wynikało z dużego zakresu zadań Zakładu, dużej ilości wniosków o udostępnienie informacji publicznej pochodzących od skarżącego, a także od innych osób, przy ograniczeniach kadrowych, a nie jak sugeruje skarżący z bezczynności Dyrektora ZGN. Do odpowiedzi na skargę został zamieszczony e-mail z dnia [...] listopada 2017 r. oraz notatka ze spotkania z dnia [...] listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga była zasadna w chwili jej wniesienia. Skarga na bezczynność ma na celu doprowadzenie do wydania przez organ administracji oczekiwanego przez stronę aktu lub podjęcia określonej czynności. Skarga taka wnoszona jest wówczas, gdy organ wprawdzie prowadzi postępowanie, ale – mimo ustawowego obowiązku – nie kończy go wydaniem stosownego aktu ani nie podejmuje właściwej czynności, której domaga się strona (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, publ. LEX nr 148427 i nr 148280). Dla stwierdzenia bezczynności organu w zakresie wydania stosownego aktu lub podjęcia czynności nie ma znaczenia fakt, z jakich powodów organ zwleka z realizacją wniosku, a w szczególności, czy zwłoka spowodowana jest zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu. Wnioskodawca ma prawo kwestionowania bezczynności organu zawsze, gdy uznaje, że żądane przez niego informacje są informacjami publicznymi i powinny być udostępnione w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej służy realizacji konstytucyjnego prawa dostępu do wiedzy na temat funkcjonowania organów władzy publicznej. Używając w art. 2 ust. 1 pojęcia "każdemu", ustawodawca precyzuje zastrzeżone w Konstytucji obywatelskie uprawnienie, wskazując, że każdy może z niego skorzystać na określonych w tej ustawie zasadach. Ustawa ta reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Oczywiście ustawa znajduje zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy spełniony jest jej zakres podmiotowy i przedmiotowy. Zakres podmiotowy wyznacza wykonywanie zadań publicznych przez adresata wniosku (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.), zaś zakres przedmiotowy obejmuje pojęcie "informacji publicznej" (art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p). Zgodnie z brzmieniem art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej, 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. W świetle powyższego żądanie udostępnienia informacji dotyczącej gospodarowania mieniem publicznym przez ZGN w Dzielnicy [...] stanowi żądanie udostępnienia informacji publicznej. Powyższe nie było w sprawie kwestionowane. W sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną, tak jak w niniejszej sprawie, organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, jak wskazane wyżej, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Rozpatrując skargę na bezczynność Dyrektora ZGN, Sąd stwierdził, że była ona zasadna w chwili jej wniesienia. Organ nie udostępnił bowiem żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, jak też nie wydał decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia żądanej informacji, zatem pozostawał w bezczynności. Wprawdzie, jak podał Dyrektor ZGN w odpowiedzi na skargę, już w dniu [...] października 2017 r. obszerna odpowiedź m.in. na pytania dotyczące korespondencji Zakładu z Biurem Polityki Lokalowej (zawarte we wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2017 r.) została skarżącemu przekazana przez BPL. Mieć na uwadze należy, iż powyższe nie realizuje w pełni wniosku skarżącego z dnia [...] października 2017 r. Ponadto wnioskodawca o fakcie udostępnienia informacji publicznej przez inny podmiot, niż ten do którego został złożony wniosek, nie został przez Dyrektora ZGN zawiadomiony. Z powodu braku stanowiska ZGN w terminie 14 dni skarżący pozostawał w przeświadczeniu, iż podmiot zobowiązany milczy w jego sprawie. W pełni wniosek skarżącego został zrealizowany dopiero pismem wysłanym e-mailem w dniu [...] listopada 2017 r., co też Dyrektor ZGN przyznał w odpowiedzi na skargę. Oznacza to, iż w dacie wniesienia skargi do Sądu ww. podmiot pozostawał w bezczynności, a bezczynność w sprawie ustała 14-go dnia po upływie terminu do załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Mając na względzie, iż dla ustalenia, czy organ pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi, nie ma znaczenia, czy brak właściwego działania był zawiniony, czy też nie, Sąd stwierdził, że w chwili wniesienia skargi była ona zasadna. Z uwagi na to, że żądana we wniosku informacja publiczna została wnioskodawcy udostępniona – stan bezczynności ustał w dniu [...] listopada 2017 r. – brak było podstaw, aby zobowiązać organ do rozpatrzenia wniosku. Bezczynność organu nie miała w ocenie Sądu charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy nie wynika, aby okoliczność opóźnienia realizacji wniosku była zamierzona. Faktem jest, iż skarżący wniósł do ZGN znaczną ilość wniosków z rozbudowanymi żądaniami, a ich realizacja, z uwagi na złożoność przedmiotu żądania, była czasochłonna. Natomiast opóźnienie realizacji wniosku nie było znaczne. Sąd wziął również pod uwagę, iż częściowo wniosek skarżącego został zrealizowany przez Biuro Polityki Lokalowej Urzędu [...] pismem z dnia [...] października 2017 r. Z tej też przyczyny nie sposób przyjąć, że podmiot zobowiązany celowo chciał pozbawić wnioskodawcę dostępu do informacji publicznej. Z tych też przyczyn Sąd nie znalazł podstaw także do wymierzenia organowi grzywny. Wobec zasadności skargi w dniu jej wniesienia, Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 p.p.s.a., orzekł, jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W punkcie 3 wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a. O kosztach postępowania sądowego orzeczono, jak w punkcie 4 wyroku, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 p.p.s.a. Do kosztów tych Sąd zaliczył uiszczony przez skarżącego wpis sądowy od skargi w wysokości 100 zł.