II SAB/Wa 635/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi Z. D. na bezczynność Komendanta Rejonowego Policji [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Komendant Rejonowy Policji [...]dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej; 2. stwierdza, że bezczynność Komendanta Rejonowego Policji [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Komendanta Rejonowego Policji [...] na rzecz skarżącego Z. D. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Przedmiotem skargi Z. D. (dalej: "Skarżący") jest bezczynność Komendanta Rejonowego Policji [...] w [...] (dalej: "KRP", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. o udostępnienie informacji publicznej. Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z dnia [...] czerwca 2025 r. Z. D. zwrócił się do Komendanta Rejonowego Policji [...] w [...] o udostępnienie informacji publicznej odnośnie następujących spraw: "1) sprawa zarejestrowana w Wydziale [...] [...], 2) sprawa zainicjowana interwencją Policji pod adresem ul. [...] w [...] w dniu [...] kwietnia 2025 r., w związku z ujawnieniem fałszywej karty parkingowej (bez hologramu) w pojeździe [...] zaparkowanym pod ww. adresem na miejscu parkingowym dla osób niepełnosprawnych, 3) sprawa zainicjowana interwencją Policji w dniu [...] maja 2025 r. pod adresem ul. [...] w [...], w związku z ujawnieniem przerobionej karty parkingowej w pojeździe [...] zaparkowanym na miejscu parkingowym dla osób niepełnosprawnych; w tej sprawie również w godzinach wieczornych byłem przesłuchiwany w charakterze świadka w godzinach wieczornych na Komendzie na ul. [...]". Skarżący wniósł o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania w odniesieniu do każdej z ww. spraw: "1) na jakim etapie jest każda z poszczególnych ww. spraw? Czy jest to karne postępowanie sprawdzające? Czy jest to karne postępowanie przygotowawcze? Czy są to czynności wyjaśniające w sprawie o wykroczenie? Proszę o informację, jaka kwalifikacja prawna została przyjęta przez Policję w każdej poszczególnej sprawie, 2) proszę o przesłanie sygnatur, pod którymi aktualnie toczy lub toczyła się każda z poszczególnych spraw, 3) czy opisane sprawy zostały zamknięte? Jeśli tak, to które z ww. spraw zostały zamknięte? Czy został skierowany akt oskarżenia do sądu? Czy został skierowany wniosek o ukaranie do sądu? Jeśli tak, to w których dniach i pod jaką sygnaturą opisana dokumentacja została skierowana do sądów i do których sądów? Jeśli sprawy zostały zamknięte z innych powodów, to proszę o podanie tych powodów, a w szczególności przesłanie treści postanowień zamykających ww. sprawy, 4) czy w którejkolwiek ze spraw zostały postawione zarzuty? Jeśli tak, to proszę o wskazanie, w których sprawach". Skarżący zwrócił się o udzielenie odpowiedzi na ww. pytania na podany adres poczty elektronicznej. Pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. Skarżący ponowił wniosek wskazując, że termin na jego realizację już upłynął. Natomiast pismem z dnia [...] czerwca 2025 r. Z. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Rejonowego Policji [...] w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. zarzucając naruszenie: 1) art. 19 ust. 2 Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych (dalej: "MPPOiP") w zakresie w jakim przepis ten stanowi o prawie do swobodnego wyrażania opinii obejmującym swobodę poszukiwania, otrzymywania i rozpowszechniania wszelkich informacji i poglądów, bez względu na granice państwowe, ustnie, pismem lub drukiem, w postaci dzieła sztuki bądź w jakikolwiek inny sposób według własnego wyboru, poprzez jego niezastosowanie i nieudostępnienie na wniosek informacji podlegającej udostępnieniu, co w konsekwencji doprowadziło do nieuzasadnionego ograniczenia prawa człowieka do informacji, 2) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskiwania informacji poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji podlegającej udostępnieniu na wniosek, 3) art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902 ze zm.), dalej: "u.d.i.p.", w zakresie, w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w ciągu 14 dni od dnia złożenia wniosku poprzez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji. W związku z powyższym Skarżący wniósł o: 1) stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, 2) wymierzenie organowi grzywny, 3) zobowiązanie organu do załatwienia wniosku niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku, 4) zasądzenie od organu na moją rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł w szczególności, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej skierował na adres skrzynki elektronicznej: [...], ponieważ jest on wskazany jako adres do korespondencji elektronicznej w zakładce "Dostęp do informacji publicznej" na oficjalnej stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Komendy Rejonowej Policji [...]. Skarżący podkreślił, że termin do udostępnienia żądanej informacji publicznej upłynął, zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., po 14 dniach od złożenia wniosku. Pomimo upływu tego terminu podmiot zobowiązany nie udzielił jakiejkolwiek odpowiedzi. Nie uczynił tego również po przesłaniu "przypomnienia" z dnia [...] czerwca 2025 r. Skarżący zaznaczył nadto, że zgodnie z Kodeksem postępowania karnego Policja jest podmiotem właściwym do prowadzenia dochodzeń w sprawie przestępstw stypizowanych w art. 23 u.d.i.p., a zatem przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej są organowi znane. Okoliczność ta pozwala podejrzewać, że nieprawidłowości w toku obsługi wniosku o udostępnienie informacji publicznej wynikają z umyślnego działania zwłaszcza, że "przypomnienie w sprawie" z dnia [...] czerwca 2025 r. nie spotkało się z żadną reakcją organu. Powyższe zaniechanie rozpoznania wniosku uzasadnia twierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz wymierzenie grzywny. W odpowiedzi na skargę Komendant Rejonowy Policji [...] wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że zarzuty skargi są bezpodstawne. Organ bowiem w dniu [...] czerwca 2025 r. zrealizował wniosek Skarżącego przesyłając odpowiedź na zadane pytania na podaną skrzynkę mailową. Wprawdzie wniosek został złożony w dniu [...] czerwca 2025 r., jednakże z uwagi na błąd techniczno-informatyczny obiegu informacji w jednostce wiadomość od Skarżącego nie została przekazana organowi do właściwej dekretacji (co zostało wskazane Skarżącemu w odpowiedzi na jego wniosek w dniu [...] czerwca 2025 r.). Opóźnienie to wynikało zatem z przyczyn obiektywnych i nie stanowi przejawu rażącego naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 4 i art. 120 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", które to przepisy stanowią, że sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W myśl art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a., sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia czy też innego aktu lub nie podjął stosownych czynności. Skarga na bezczynność organu ma na celu ochronę procesową strony przez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia, czy też - jak w sprawach o udostępnienie informacji publicznej - przez rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej w sposób przewidziany w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Nie ulega zatem wątpliwości, że Komendant Rejonowy Policji [...] w [...] jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej będącej w jego posiadaniu (art. 4 ust. 3 u.d.i.p.). Natomiast informacją publiczną jest każda informacja o sprawie publicznej (art. 1 ust. 1 u.d.i.p.). W przepisach u.d.i.p. nie zdefiniowano pojęcia "sprawy publicznej", niemniej jednak w jego zakres przedmiotowy wpisuje się przejaw działalności organów władzy publicznej oraz podmiotów wykonujących zadania publiczne lub dysponujących mieniem publicznym, tj. takiej aktywności tych podmiotów, która jest ukierunkowana na wypełnianie określonych zadań publicznych i realizowanie określonych interesów i celów publicznych. "Informacją publiczną" jest zatem każda wiadomość wytworzona przez władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które realizują zadania i cele publiczne bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie swoich kompetencji. Podkreśla się, że taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, lecz odnosząca się do tych podmiotów, o ile dotyczy faktów i danych o charakterze publicznym (por. wyroki NSA: z dnia 30 września 2015 r., sygn. akt I OSK 2093/14; z dnia 29 kwietnia 2020 r., sygn. akt I OSK 1574/19; CBOSA). O zakwalifikowaniu określonej informacji, jako podlegającej udostępnieniu w rozumieniu u.d.i.p., decyduje kryterium rzeczowe, tj. treść i charakter informacji. Walor "publiczny" należy zatem przypisać tym informacjom, które odnoszą się do publicznej sfery działalności władz publicznych oraz innych podmiotów realizujących określone zadania i cele publiczne. Rodzaje informacji publicznej ustawodawca określił w art. 6 ust. 1 u.d.i.p. wskazując, że udostępnieniu podlega informacja publiczna w szczególności o podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2d u.d.i.p.), o majątku, którym dysponują (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f u.d.i.p.), zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.), danych publicznych (art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p.), w tym o treści aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć (lit. a), o stanowiskach zajętych przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu Kodeksu karnego (lit. b), majątku publicznym (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Zwrot "w szczególności" wskazuje bezpośrednio, że katalog objęty ww. przepisem nie ma charakteru zamkniętego, a stanowi jedynie przykładowe wyliczenie, co prowadzi do wniosku, że - co do zasady - wszystko, co wiąże się bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 u.i.d.p., stanowi informację publiczną (T.R. Aleksandrowicz, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wyd. LexisNexis, 2002 r., s. 136 i nast.; M. Jaśkowska, Dostęp do informacji publicznej, Toruń 2002, s. 25 i nast.). W świetle powyższego będące przedmiotem żądania Skarżącego odpowiedzi na pytania dotyczące spraw zarejestrowanych w Wydziale [...] Komendy Rejonowej Policji [...], stanowią informację publiczną w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Co do zasady rozpoznanie wniosku o udostępnienie informacji publicznej następuje poprzez udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej, jeśli znajduje się ona w posiadaniu podmiotu zobowiązanego (art. 10 ust. 1 w związku z art. 4 ust. 3 u.d.i.p.) albo poprzez wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w przypadku stwierdzenia przez organ ograniczeń w dostępie do informacji publicznej bądź w przypadku stwierdzenia, że brak jest szczególnie uzasadnionego interesu publicznego w udostępnieniu informacji publicznej przetworzonej (art. 16 i art. 17 u.d.i.p. w związku z art. 5 i art. 3 ust. 1 u.d.i.p.). Wskazać przy tym należy, że zgodnie art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (ust. 2). Przenosząc powyższe uwagi na stan niniejszej sprawy wskazać należy, że do dnia wniesienia skargi na bezczynność (co miało miejsce w dniu [...] czerwca 2025 r.) organ nie udzielił odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] czerwca 2025 r. Uchybił zatem terminowi, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Organ nie przedłużył również terminu rozpoznania wniosku na podstawie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Zatem na dzień wniesienia skargi organ pozostawał w bezczynności. Nie udostępnił bowiem żądanej informacji publicznej, ani nie rozpoznał wniosku w inny sposób przewidziany w przepisach u.d.i.p. Dopiero w dniu [...] czerwca 2025 r. organ udzielił odpowiedzi na ww. wniosek informując Skarżącego, że: "Ad 1. - sprawa [...] została wszczęta w dniu [...] maja 2025 r. w kierunku zaistnienia czynu zabronionego skodyfikowanego w art. 270 § 1 k.k. pod nadzorem Prokuratury Rejonowej [...] w [...], w dniu [...] maja 2025 r. skierowano do ww. Prokuratury projekt aktu oskarżenia (sygn. [...]); w dniu [...] czerwca 2025 r. akt oskarżenia został zatwierdzony i przesłany do Sądu Rejonowego dla [...] w [...], Ad 2. - sprawa [...] została wszczęta w dniu [...] maja 2025r. w kierunku zaistnienia czynu zabronionego skodyfikowanego w art. 270 § 1 k.k. pod nadzorem Prokuratury Rejonowej [...] w [...], w dniu [...] czerwca 2025 r. została zakończona przez prokuratora nadzorującego skierowaniem do Sądu Rejonowego dla [...] w [...] wniosku o warunkowe umorzenie postępowania karnego [...] (sygn. [...]), Ad 3. - sprawa [...] została wszczęta w dniu [...] czerwca 2025 r. w kierunku zaistnienia czynu zabronionego skodyfikowanego w art. 270 § 1 k.k. pod nadzorem Prokuratury Rejonowej [...] w [...], przedmiotowe postępowanie jest w toku, na dzień [...] lipca 2025 r. są zaplanowane kolejne czynności procesowe. W ocenie Sądu przesłana informacja na temat ww. spraw wyczerpuje przedmiot wniosku z dnia [...] czerwca 2025 r. Organ podał bowiem sygnaturę każdej ze spraw oraz poinformował Skarżącego na jakim etapie jest każda ze spraw. Z odpowiedzi organu wynika również jakie postępowanie karne było prowadzone (przygotowawcze); jaka kwalifikacja prawna została przyjęta; jakie czynności i kiedy podjęto (ad. 1 - skierowano akt oskarżenia do Sądu, ad. 2 - skierowano wniosek o warunkowe umorzenie postępowania, ad. 3 - postępowanie jest w toku) oraz że w sprawach omówionych w pkt ad. 1 i ad. 2 postawione zostały zarzuty. Jednocześnie z odpowiedzi organu wynika, że w żadnej z ww. spraw nie zostało wydane postanowienie "zamykające" te sprawy "z innych powodów". Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, że Komendant Rejonowy Policji [...] w [...] dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku Skarżącego z dnia [...] czerwca 2025 r. i orzekł w tym zakresie na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jak w punkcie 1 sentencji wyroku. Jednocześnie Sąd uznał, że stwierdzona bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.), o czym orzekł jak w punkcie 2 sentencji wyroku. Oceniając tę kwestię Sąd wziął pod uwagę, że kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. Rażące naruszenie prawa oznacza wadliwość o szczególnie dużym ciężarze gatunkowym i ma miejsce w razie oczywistego lekceważenia wniosków Skarżącego i natężenia braku woli do załatwienia sprawy, jak też w razie ewidentnego niestosowania przepisów prawa. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Organ, wprawdzie z uchybieniem terminu z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., to jednak udzielił Skarżącemu odpowiedzi na wniosek w dniu [...] czerwca 2025 r. Sąd wziął przy tym pod uwagę okoliczność, że przekroczenie terminu nie było aż tak znaczące (ustawowy 14-dniowy termin upływał w dniu [...] czerwca 2025r.), a ponadto do dnia wyrokowania organ rozpoznał wniosek Skarżącego przekazując informacje pozostające w jego posiadaniu. Uwzględniając powyższe Sąd nie stwierdził podstaw do wymierzenia organowi grzywny i w tym zakresie, na zasadzie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił jak w punkcie 3 sentencji wyroku. Wymieniony środek prawny o charakterze dyscyplinująco-represyjnym (art. 149 § 2 p.p.s.a.) Sąd stosuje bowiem fakultatywnie, na zasadzie uznania sędziowskiego, zaś okoliczności faktyczne sprawy, w szczególności udzielenie odpowiedzi na wniosek Skarżącego z dnia [...] sierpnia 2024 r. przed datą wyrokowania, nie wymagały jego zastosowania. O kosztach postępowania, obejmujących wpis od skargi (100 złotych), Sąd postanowił jak w punkcie 4 sentencji wyroku w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.