II SAB/Wa 64/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na bezczynność Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w przedmiocie udostępnienia akt p o s t a n a w i a odrzucić skargę L. B. w dniu 17 marca 2008 r. złożył za pośrednictwem Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezesa IPN. W skardze podniósł, iż Prezes IPN "naruszył art. 3 § 2 pkt 8" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) i związku z tym wniósł o wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, tj. zawierać wskazanie zaskarżonego aktu lub czynności oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Zatem z treści skargi jednoznacznie musi wynikać czy została ona wniesiona na akt lub czynność organu, ewentualnie na bezczynność organu. W przypadku natomiast, gdy skarga została wniesiona na bezczynność organu skarżący zobowiązany jest wskazać wniosek, który nie został rozpatrzony przez organ. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 30 kwietnia 2008 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie jakiego wniosku organ nie rozpatrzył w prawem przewidzianym terminie. Wezwanie to zawierało pouczenie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. L. B. mimo prawidłowego pouczenia o skutkach niewykonania wezwania Sądu nie sprecyzował skargi. Natomiast pismem z dnia 8 maja 2008 r. skarżący złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie wniosek, w którym cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przypadku skutecznego cofnięcia skargi postępowania sądowe ulega umorzeniu (art. 161 § 1 pkt 1 ppsa). W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie zachodzi, bowiem Sąd uznał cofnięcie skargi za niedopuszczalne, ponieważ zmierzałoby ono do obejścia wskazanych wyżej przepisów prawa. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w związku z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.