II SAB/Wa 642/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Adam Lipiński (spraw.), Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy R. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Wójta Gminy R. na rzecz skarżącego P. K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy R. o udostępnienie informacji publicznej, zażądanej wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r. Wnioskiem tym skarżący wnosił o udostępnienie mu, drogą meilową, następującej informacji: "czy Gmina w okresie od 2012 r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej z kancelariami, a w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie wnoszę o udostępnienie treści umów". Organ do dnia wniesienia skargi ([...] sierpnia 2014 r.) nie wykonał obowiązku informacyjnego i przez to naruszył art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). W konkluzji skargi P. K. wnosił o: 1) stwierdzenia bezczynności Wójta Gminy R. w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, 2) zobowiązanie Wójta Gminy R. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, 3) zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. W przypadku, gdy po złożeniu skargi organ doręczy żądaną informację publiczną wnosił o: 1) uznanie, że na dzień wniesienia skargi do Sądu, organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie informacji publicznej, 2) zasądzenie od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, 3) umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). W uzasadnieniu skargi P. K. szeroko omówił instytucje prawa do informacji publicznej oraz pojęcie bezczynności w załatwianiu tego typu spraw, wskazując na przepisy Konstytucji RP oraz ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej i orzecznictwo sądów administracyjnych w tym zakresie. Wójt Gminy R. w odpowiedzi na skargę wniósł o umorzenie postępowania oraz o niezasądzanie kosztów postępowania. W uzasadnieniu swojego stanowiska Wójt Gminy R. przyznał fakt otrzymania w dniu [...] lipca 2014 r. wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wyjaśnił, że nieudzielanie odpowiedzi nie wynikało z niechęci jej udzielenia czy też lekceważenia wnioskodawcy, lecz ze zwykłego przeoczenia tego wniosku w nawale wpływających różnego rodzaju wiadomości na skrzynkę meilową urzędu. Wskazał, iż po wpłynięciu skargi do Urzędu i przeanalizowaniu sprawy, odpowiedź na przedmiotowy wniosek wysłano następnego dnia tj. [...] sierpnia 2014 r. na adres meilowy wnioskodawcy. Treść odpowiedzi była następująca: "Odpowiadając na wniosek z dnia [...] lipca 2014 roku informuję, iż Gmina R. w okresie od 2012 roku do chwili obecnej nie zawierała umowy dotyczącej obsługi prawnej z kancelariami". W piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r. P. K. potwierdził otrzymanie powyższej odpowiedzi na swój wniosek i podtrzymał żądanie umorzenia postępowania i zasądzenia na jego rzecz od organu kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę między innymi w zakresie orzekania w sprawach skarg na bezczynność. Bezczynność rozumiemy na ogół jako bezczynność organu administracyjnego, która występuje gdy organ zobowiązany jest do podjęcia przewidzianej prawem czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przechodząc do meritum niniejszej sprawy wskazać należy, że Wójt Gminy R. jest organem administracji i z tego powodu jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zagadnienia wyszczególnione we wniosku z dnia [...] lipca 2014 r. stanowią informację publiczną, albowiem generalnie dotyczą publicznej sfery działania organu (art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy). Prawo do uzyskania prostej informacji publicznej posiada każdy, bez potrzeby wskazywania na cel przyświecający uzyskaniu tej informacji, czy wykazywania istnienia interesu prawnego lub faktycznego (art. 2 ustawy). Ponieważ organ udzielił skarżącemu żądanej informacji, jednakże po wpłynięciu skargi, to w tym zakresie, do dnia przesłania odpowiedzi, organ był w bezczynności, albowiem obowiązku informacyjnego nie wykonał, w terminie zakreślonym art. 13 wyżej wskazanej ustawy. Jednakże Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie przypisał rażącego charakteru stwierdzonej wyżej bezczynności, o takie zakwalifikowanie tej bezczynności nie wnosił także P. K. w skardze. Udostępnienie żądanej informacji bezpośrednio po wpłynięciu skargi do organu, spowodowało zbędność prowadzenia dalszego postępowania, albowiem cele procesowe skarżącego, wskazane w skardze zostały osiągnięte. Z tych względów, zgodnie z wnioskami stron, postępowanie należało umorzyć i zasądzić od organu na rzecz skarżącego koszty postępowania (wpis i koszty zastępstwa prawnego). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na zasadzie art. 149 § 1, art. 161 § 1 pkt 3), art. oraz art. 200 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.