II SAB/Wa 65/19

WyrokWSA w Warszawie2019-09-04

Skład orzekający: Danuta Kania, Iwona Maciejuk, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Dyrektor Domu Emeryta Wojskowego pozostawał w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie wysokości i składników opłaty za pobyt oraz zwrotu nadpłaty, pomimo wydania decyzji odmownej, która następnie została uchylona przez organ II instancji?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Dyrektor Domu Emeryta Wojskowego nie pozostawał w bezczynności, ponieważ rozpoznał wniosek skarżącego decyzją administracyjną w ustawowym terminie. Nawet jeśli decyzja ta została następnie uchylona przez organ II instancji, a kwestia nadpłaty okazała się mieć charakter cywilnoprawny, nie świadczy to o bezczynności organu pierwszej instancji w momencie rozpatrywania wniosku. Brak było podstaw do stwierdzenia bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, a tym bardziej rażącego naruszenia prawa.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego i wydanie decyzji ustalającej wysokość opłat za pobyt w Domu Emeryta Wojskowego oraz zwrot nadpłaconej kwoty. Organ pierwszej instancji wydał decyzję odmowną, która została następnie uchylona przez Ministra Obrony Narodowej, który umorzył postępowanie, uznając brak podstaw do wydawania decyzji administracyjnej w tej sprawie i wskazując na cywilnoprawny charakter kwestii nadpłaty. Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dyrektora Domu Emeryta Wojskowego, zarzucając mu rażące naruszenie prawa. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), Sędzia WSA Andrzej Góraj, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 września 2019 r. sprawy ze skargi B. Z. na bezczynność Dyrektora Domu Emeryta Wojskowego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2018 r. o ustalenie wysokości i składników opłaty za pobyt w Domu Emeryta Wojskowego oraz zwrotu nadpłaconej kwoty oddala skargę B. Z., reprezentowany przez radcę prawnego, pismem z dnia 10 grudnia 2018 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Domu [...] w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] września 2018 r. We wniosku tym wnioskodawca zamieszkały w Domu [...] w [...], reprezentowany przez radcę prawnego, zwrócił się o wszczęcie postępowania administracyjnego i zakończenie go wydaniem decyzji administracyjnej w przedmiocie ustalenia wysokości i składników za pobyt w Domu [...] wraz z jego małżonką J. Z. oraz zwrotu nadpłaconej kwoty w wysokości 2629,04 zł za rok 2016 oraz w wysokości 6688,45 zł za rok 2017. W skardze do Sądu pełnomocnik skarżącego wskazał, że wyczerpał tryb ponaglenia. Zwrócił się o zobowiązanie Dyrektora Domu [...] w [...] do wydania decyzji w terminie 30 dni od dnia rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, stwierdzenie, że bezczynność Dyrektora Domu [...] w [...] miała charakter rażącego naruszenia prawa, orzeczenie o grzywnie dla organu oraz zasądzenie zwrotu kosztów zastępstwa procesowego. Pełnomocnik skarżącego w uzasadnieniu wskazał, że w dniu [...] września 2018 r. B. Z. za pośrednictwem pełnomocnika złożył do organu wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego i zakończenia go wydaniem decyzji administracyjnej, co do meritum sprawy stanowiącej wykonanie wniosków zawartych w powyższym wniosku. Organ kolejno pismami z dnia [...] i [...] października 2018 r. informował pełnomocnika wnioskodawcy o przebiegu postępowania administracyjnego, lecz dotychczas nie zakończył go wydaniem decyzji rozstrzygającej określone kwestie prawne (tzw. decyzji merytorycznej), pomimo wyznaczenia przez organ jako krańcowej daty wydania decyzji [...] października 2018 r. Pełnomocnik stwierdził, że za decyzję tą nie sposób uznać decyzji, którą organ wydał w dniu [...] października 2018 r. nr [...] o odmowie wydania decyzji administracyjnej. Wskazał, że jednocześnie, w dniu [...] listopada 2018 r. Minister Obrony Narodowej w [...] wydał postanowienie nr [...], w którym odmówił stwierdzenia bezczynności organu w niniejszej sprawie. Pełnomocnik skarżącego stwierdził, że zwłoka i bezczynność dyrektora Domu [...] w [...] nie znajduje uzasadnienia. Przepis art. 6 k.p.a. stanowi, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, że w sytuacji, gdy konkretny przepis prawa w sposób określony reguluje obowiązki organu - to brak jest możliwości, aby obowiązek ten został wykonany w sposób niezgodny z tym przepisem. W niniejszej sprawie organ działa z rażącym naruszeniem prawa. Dyrektor Domu [...] w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz [...] kosztów postępowania według norm przepisanych. Poinformował, że w sprawie żądania przez skarżącego wydania przez dyrektora [...] decyzji administracyjnej w przedmiocie ustalenia wysokości i składników opłaty za pobyt w [...] oraz zwrotu nadpłaconej kwoty w wysokości 2629,04 zł za 2016 r. oraz kwoty 6688,45 zł za 2017 r., a także za 2018 r. organ - Dyrektor [...] - wydał w dniu [...] października 2018 r. stosowną decyzję administracyjną (nr [...]), od której skarżący odwołał się do Ministra Obrony Narodowej. Organ II instancji wydał w dniu [...] grudnia 2018 r. decyzję administracyjną (nr [...]). Dyrektor wskazał, że po wpłynięciu wniosku B. Z. z dnia [...] września 2018 r. pismem z dnia [...] października 2018 r. poinformował pełnomocnika wnioskodawcy o wszczęciu postępowania administracyjnego z wniosku zainteresowanego. W dniu [...] października 2018 r. Dyrektor [...] poinformował zainteresowanego, że sprawa z wniosku z dnia [...] września 2018 r. wymaga szczegółowego wyjaśnienia i z tych względów zostanie rozpatrzona do dnia [...] października 2018 r. Decyzja została wydana [...] października 2018 r. Dyrektor Domu [...] w [...] wskazał, że [...] pozostaje na zaopatrzeniu finansowo-logistycznym Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...], która w zakresie rozliczenia mieszkańców [...] z tytułu opłat za pobyt w [...] pobiera od nich opłaty (zarówno poprzez wpłaty do kasy, jak i na rachunek bankowy). [...] nie jest jednostką organizacyjną resortu obrony narodowej uprawnioną do poboru opłat za pobyt w [...]. Wszelkie rozliczenia z tytułu opłat w [...] muszą być zatem uzgodnione z ww. jednostką wojskową, co wymaga dodatkowego czasu i zaangażowania pracowników [...] i jednostki. Zwrócił uwagę, że wszelkie zaległości lub nadpłaty w opłatach za pobyt w [...] wymagają sprawdzenia i uzgodnienia w wymienionej jednostce wojskowej. Dyrektor [...] podał, że decyzją administracyjną nr [...] z dnia [...] października 2018 r. odmówił wydania decyzji w sprawie ustalenia wysokości i składników opłaty za pobyt w [...] oraz stwierdził brak po stronie B. Z. nadpłaty w opłatach za pobyt w [...] w wysokości ustalonej przez zainteresowanego za 2016 i 2017 r. oraz za 2018 r. W decyzji organ odniósł się do oznaczonych przez wnioskodawcę we wniosku okoliczności, w tym ustalonych "nadpłat" w opłatach za pobyt w [...] za lata 2016-2018. Tym samym organ uczynił zadość wymogom formalnym i zakończył postępowanie w terminie, trybie i na zasadach opisanych w Kodeksie postępowania administracyjnego (kpa). Skarżący za pośrednictwem pełnomocnika złożył do Ministra Obrony Narodowej odwołanie od ww. decyzji administracyjnej dyrektora [...]. Odwołanie z dnia [...] listopada 2018 r. wpłynęło do MON w dniu [...] listopada 2018 r. Jednocześnie w dniu [...] listopada 2018 r. do MON wpłynęło - wystosowane przez pełnomocnika zainteresowanego - ponaglenie (również datowane na dzień [...] listopada 2018 r.) do załatwienia sprawy z wniosku z dnia [...] października 2018 r. o wydanie decyzji administracyjnej. Dyrektor [...] wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. Minister Obrony Narodowej uchylił zaskarżoną decyzję dyrektora [...] Nr [...] z dnia [...] października 2018 r. w całości oraz umorzył w całości postępowanie organu pierwszej instancji. Organ II instancji uznał, iż w świetle obowiązujących przepisów art. 29 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2225 ze zm.) brak jest podstaw do wydawania przez dyrektora [...] decyzji administracyjnej ustalającej wysokość opłat za pobyt w [...]. Jednocześnie w wymienionej decyzji MON, odnośnie nadpłaty, jaką ustalił w drodze własnych wyliczeń B. Z., stwierdził, iż zagadnienie ma charter cywilnoprawny, a zatem rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy nie mieści się w regułach postępowania administracyjnego. W ocenie Dyrektora [...] nie można zarzucić mu bezczynności w rozpatrzeniu wniosku B. Z. z dnia [...] września 2018 r. Wprawdzie nie rozpoznał sprawy niezwłocznie, jednakże z uwagi na szczególny charakter sprawy poinformował pełnomocnika strony oraz przekazał samemu zainteresowanemu (do wiadomości) pismo z dnia [...] października 2018 r. o załatwieniu sprawy z wniosku B. Z. do dnia [...] października 2018 r., a następnie wydał w dniu [...] października 2018 r. własną decyzję administracyjną. W sprawie nie wystąpiły przesłanki do stwierdzenia bezczynności organu. Tym bardziej nie ma przesłanek do orzekania o - zarzucanym przez stronę - "rażącym naruszeniu prawa". Pełnomocnik skarżącego w piśmie procesowym z dnia 9 lipca 2019 r., na podstawie art. 106 § 3 P.p.s.a. wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z dokumentów potwierdzających słuszność i zasadność wniesionej skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez dyrektora Domu [...] w [...]. Wskazał, że po wniesieniu skargi uzyskał kopię Decyzji Nr [...] Departamentu Spraw Socjalnych z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie nadania Szczegółowego Zakresu Działania Domu [...] – stanowiącego załącznik nr [...]. Pełnomocnik podał, że w w/w dokumencie o nazwie "Szczegółowego Zakresu Działania Domu [...]" w § 14 ust. 1 pkt 2 Minister Obrony Narodowej ustalił, że do zadań dyrektora Domu [...] należy wydawanie decyzji administracyjnych ustalających wysokość opłat za pobyt w [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności, 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa, 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Skarga jest dopuszczalna, albowiem skarżący wyczerpał bowiem przed jej wniesieniem środek zaskarżenia, jednakże nie jest zasadna. W ocenie Sądu Dyrektor Domu [...] w [...] nie był w sprawie wniosku skarżącego z dnia [...] września 2018 r. bezczynny. Dyrektor Domu [...] rozstrzygnął wniosek B. Z. decyzją już w dniu [...] października 2018 r., a zatem nie upłynął nawet miesiąc od jego złożenia. Brak jest podstaw, aby stwierdzić, że działania podjęte przez Dyrektora Domu [...] miały na celu nieuzasadnione wydłużenie postępowania w sprawie wniosku. Podmiot ten zmierzał do jak najszybszego załatwienia wniosku, przyjął nadto, że wniosek ten wymaga rozpatrzenia w formie decyzji administracyjnej. Okoliczność, że po uchyleniu przez Ministra Obrony Narodowej decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. decyzji Dyrektora Domu [...] w całości i umorzeniu w całości postępowania przed Dyrektorem Domu [...] w [...], strona będąc niezadowolona z takiego rozstrzygnięcia nadal domaga się rozpoznania wniosku skarżącego z [...] września 2018 r. poprzez wydanie decyzji merytorycznej nie stanowi o pozostawaniu przez Dyrektora Domu [...] w [...] w bezczynności. Nie świadczy też o przewlekłym prowadzeniu postępowania. Nadto, Sądowi z urzędu wiadome jest, że pismem z dnia 7 stycznia 2019 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. (sygn. akt II SA/Wa 297/19). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 września 2019 r. sygn. akt II SA/Wa 297/19 skargę oddalił. W świetle powyższego, tym bardziej nie może być mowy o bezczynności Dyrektora Domu [...] w [...], jak też o przewlekłym prowadzeniu przez tegoż Dyrektora postępowania z wniosku skarżącego z dnia [...] września 2018 r. W sytuacji, gdy brak jest w wojskowym systemie emerytalnym podstawy prawnej do określenia w formie decyzji administracyjnej kwoty wysokości opłaty za pobyt w Domu [...], jak również określenia zwrotu dokonanej nadpłaty z tego tytułu w formie decyzji administracyjnej, skargę na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania) należało uznać za niezasadną. Przywołany w piśmie procesowym skarżącego z dnia 9 lipca 2019 r. dokument w postaci kopii fragmentu załącznika do Decyzji Nr [...] Departamentu Spraw Socjalnych z dnia [...] czerwca 2017 r. w sprawie nadania Szczegółowego Zakresu Działania Domu [...], znany Sądowi ze wskazanej już wyżej sprawy o sygn. akt II SA/Wa 297/19, nie ma wpływu na wynik niniejszej sprawy ze skargi na bezczynność (przewlekłe prowadzenie postępowania). Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) orzekł, jak w wyroku. W sprawie tej brak było podstaw do rozstrzygania o zwrocie kosztów postępowania, albowiem zgodnie z art. 200 ustawy, zwrot kosztów postępowania przysługuje skarżącemu od organu w razie uwzględnienia skargi. Skarga skarżącego nie została uwzględniona. Nie było także podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz Dyrektora Domu [...] w [...], o co wnoszono w odpowiedzi na skargę, albowiem przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie przewidują możliwości zasądzenia zwrotu kosztów postępowania na rzecz podmiotu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło