II SAB/Wa 658/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 04 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. G. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia - odrzucić skargę. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2013 r. G. G. – Przewodniczący [...] zwrócił się do Prezesa Rady Ministrów w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o udzielenie informacji na następujące pytania: - ile osób od początku 2012 r. odbyło bezpłatne staże w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów; - ile osób po takich stażach otrzymało pracę w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów; - co rząd RP zamierza zrobić z rosnącym bezrobociem wśród młodych ludzi; - czy rząd RP zamierza zmienić przepisy odnośnie staży i praktyk na wzór większości państw UE, gdzie tak wykonywana praca jest płatna ? Pismem z dnia 29 października 2013 r. (29 października 2013 r. – data przyjęcia pisma przez organ) G. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lipca 2013 r., wnosząc o zobowiązanie Prezesa Rady Ministrów do udzielenia żądanej informacji w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżący wyjaśnił, że do dnia złożenia skargi nie uzyskał odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku, jak również nie otrzymał decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej. W odpowiedzi z dnia 08 listopada 2013 r., udzielonej G. G. – Przewodniczącemu [...], na wniosek z dnia [...] lipca 2013 r., Prezes Rady Ministrów poinformował ww., że Kancelaria Prezesa RM nie organizuje bezpłatnych staży, że staże dla osób bezrobotnych finansowane są przez urzędy pracy, a stażyści otrzymują stypendium w okresie odbywania stażu, na zasadach określonych w ustawie o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Wyjaśniono, że w związku z tym, że Kancelaria Prezesa RM nie organizuje bezpłatnych staży, żadna taka osoba nie mogła zostać zatrudniona w Kancelarii. Poinformowano, że żadne przepisy prawa nie przewidują możliwości "otrzymania" pracy w organach administracji po stażu. Wskazano, że zgodnie z ustawą o służbie cywilnej, nabór do korpusu służby cywilnej jest otwarty i konkurencyjne, co oznacza, że każdy (również praktykanci i stażyści kierowani z urzędu pracy) ma dostęp do informacji o wolnych stanowiskach pracy w służbie cywilnej oraz że spośród wszystkich kandydatów spełniających oczekiwane wymagania wybrana zostaje osoba najbardziej odpowiednia na dane stanowisko. Poinformowano, że w Kancelarii Prezesa RM praktyki, wolontariaty oraz staże organizowane są na podstawie zarządzenia nr 17 Dyrektora Generalnego KPRM z dnia 24 września 2010 r. w sprawie zasad organizacji praktyk studenckich, praktyk absolwenckich, wolontariatów oraz staży dla osób bezrobotnych w KPRM, a szczegółowe informacje dotyczące praktyk, wolontariatów, staży zamieszczone są na stronie internetowej KPRM w BIP KPRM. Organ wyjaśnił jednocześnie, że pozostałe pytania nie stanowią informacji publicznej, przesyłając jednak informację Ministra Pracy i Polityki Społecznej na temat planów rządu w tej kwestii. W odpowiedzi z dnia 12 listopada 2013 r. na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podnosząc że w dniu [...] listopada 2013 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na 2 pierwsze pytania wniosku, jednocześnie informując, że pozostałe pytania nie są informacją publiczną. W związku z tym, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2013 r. został złożony przez G. G., występującego jako Przewodniczący [...], natomiast ze skargi G. G. z dnia [...] października 2013 r. na bezczynność Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia ww. wniosku, nie wynikało, czy skarżący złożył ww. skargę jako osoba występująca we własnym imieniu, czy jako Przewodniczący [...], czy też jako osoba upoważniona przez Przewodniczącego, zarządzeniem Sędziego z dnia 10 stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych ww. skargi – pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie dokumentu wskazującego, że na dzień wniesienia skargi pełnił on funkcję Przewodniczącego [...] lub dokumentu upoważniającego go do wniesienia skargi i występowania przed WSA w Warszawie w przedmiotowej sprawie w imieniu Przewodniczącego [...]. Odpis przedmiotowego zarządzenia strona skarżąca otrzymała w dniu 14 stycznia 2014 r. (dowód doręczenia ww. zarządzenia upoważnionemu pracownikowi w aktach sądowych sprawy). Strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu i do dnia dzisiejszego nie usunęła braków formalnych ww. skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.). W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Skarżący nie posiada statusu prokuratora, Rzecznika Praw Obywatelskich, Rzecznika Praw Dziecka, organizacji społecznej, czy też podmiotu, któremu ustawa szczególna przyznawałaby prawo do wniesienia skargi. Wynika stąd, że uznanie strony skarżącej za legitymowaną do wniesienia skargi było uzależnione od tego, czy ma ona interes prawny w sprawie. Interes prawny musi wynikać z konkretnego przepisu prawa, który odnosi się do uprawnień lub obowiązków danego podmiotu. Interes prawny do złożenia skargi jest rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością. Istotą legitymacji skargowej jest uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli określonego aktu lub czynności w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Przedmiotem sprawy niniejszej nie jest jednak skarga na akt lub czynność organów administracji, lecz skarga na bezczynność organu administracji w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy z dnia 06 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga, czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (art. 149 P.p.s.a.). Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż legitymacja skargowa w postępowaniu ze skargi na bezczynność będzie zależeć od tego, czy skarżący jest stroną postępowania zainicjowanego wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2013 r. Z akt sprawy wynika, że z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] lipca 2013 r. wystąpił do Prezesa Rady Ministrów G. G. – Przewodniczący [...]. Wobec tego, że z akt sprawy nie wynikało, czy skarżący posiada legitymację do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie, tj. czy składając skargę na bezczynność G. G. występował jako Przewodniczący [...], czy też jako osoba upoważniona przez Przewodniczącego, zarządzeniem Sędziego z dnia 10 stycznia 2014 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi – pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni, poprzez nadesłanie dokumentu wskazującego, że na dzień wniesienia skargi pełnił on funkcję Przewodniczącego [...] lub dokumentu upoważniającego go do wniesienia skargi i występowania przed WSA w Warszawie w przedmiotowej sprawie w imieniu Przewodniczącego [...]. Odpis przedmiotowego zarządzenia strona skarżąca otrzymała w dniu 14 stycznia 2014 r. (dowód doręczenia ww. zarządzenia upoważnionemu pracownikowi w aktach sądowych sprawy). Strona skarżąca nie uczyniła zadość wezwaniu Sądu i do dnia dzisiejszego nie usunęła braków formalnych ww. skargi. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.