II SAB/Wa 667/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania, Sędziowie WSA Janusz Walawski (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant Referent stażysta Małgorzata Ciach, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2014 r. sprawy ze skargi M. G. oraz G. G. na bezczynność Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2013 r. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 2. umarza postępowanie w sprawie w pozostałym zakresie, 3. zasądza od Polskiej Spółki Gazownictwa Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na rzecz skarżących M. G. oraz G. G. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] kwietnia 2013 r. M i G. G. zwrócili się do G. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. z wezwaniem do zawarcia umowy w przedmiocie ustanowienia odpłatności służebności przesyłu na rzecz Spółki, dotyczącej posadowionych urządzeń gazowych na nieruchomości stanowiącej własność ww. położonej w miejscowości B., nr ew. działki [...], obręb K. (...). Jednocześnie ww. odwołując się do ustawy o dostępie do informacji publicznej zażądali udostępnienia wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń usytuowanych na powyżej określonej działce, w tym protokoły z odbioru budowanych linii przesyłowych oraz plany z mapkami. Pełnomocnik M. i G. G. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. został poinformowany, iż przez przedmiotową nieruchomość przebiega gazociąg średniego ciśnienia [...] wybudowany w 1984 r. przez Społeczny Komitet Budowy Gazociągu (...). Spółka nie może ponosić negatywnych konsekwencji społecznej działalności inwestycyjnej. Sporny gazociąg został wybudowany zgodnie z obowiązującym prawem, jako inwestycja celu publicznego. Pełnomocnik ww. w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. ponowił żądanie udzielenia informacji w zakresie określonym w jego piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. Spółka w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. poinformowała pełnomocnika, że podtrzymuje stanowisko zawarte w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. M i G. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność P. Sp. z. o.o. z siedzibą W. Skarżący podnieśli w skardze, że Spółka pozostaje w bezczynności, gdyż nie udostępniła informacji publicznej w zakresie określonym w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przy jednoczesnym niewydaniu decyzji w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzenia postępowania zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wnieśli o stwierdzenie bezczynności Spółki oraz zobowiązanie jej do udzielenia żądanej informacji publicznej oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej odrzucenie ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego, ewentualnie o jej oddalenie z uwagi na to, że Spółka nie realizuje zadań publicznych, jak również nie dysponuje majątkiem publicznym. Nie jest także organem oraz nie jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej. Spółka podała również, że każdorazowo udzielała odpowiedzi na pisma pełnomocnika skarżących, co jednoznacznie wskazuje, że nie pozostawała w bezczynności. Jednocześnie podjęła działania zmierzające do odszukania w archiwum jakiejkolwiek dokumentacji związanej z budową przedmiotowego gazociągu. Udzielona pełnomocnikowi skarżących w piśmie z dnia [...] kwietnia 2013 r. informacja stanowiła realizację wniosku o udzielenie informacji publicznej w pełnym zakresie. W dniu 20 lutego 2014 r. zostało złożone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo procesowe Spółki wraz z wnioskiem o umorzenie postępowania, w którym podała, że uwzględniła w całości skargę i udostępniła posiadaną informację publiczną, a w pozostałym zakresie postępowanie umorzyła. Rozstrzygnięcie autokontrolne zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 4 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem legalności. Jednocześnie, stosownie do art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty, 3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5. oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności nie podejmuje jej w przewidzianym prawem terminie. Rozpoznawana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm. zwana dalej u.d.i.p.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w tej ustawie. Informacją publiczną będzie zatem każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Przykładowy katalog informacji publicznych zawiera przepis art. 6 u.d.i.p., w którym wymieniono m.in. informację o trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych (art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. a u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej jest zarówno przez doktrynę, jak i orzecznictwo sądów administracyjnych, rozumiane bardzo szeroko, co wiąże się z upowszechnieniem zasady transparentności życia publicznego i podwyższenia świadomości prawnej społeczeństwa. Prezentowane jest stanowisko, zgodnie z którym informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób dotyczących tego organu. Informację publiczną stanowi zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i tych, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także tych, które tylko w części dotyczą działalności organu), nawet, gdy nie pochodzą wprost od niego (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1542/08, LexPolonica nr 2263509, wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 721/08, LEX nr 423325, wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2006 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 123/06, LEX nr 291357). Przyjąć zatem należy, że "analiza art. 6 u.d.i.p. wskazuje na to, że przedmiotem wniosku może być jedynie informacja o zaistniałych faktach, a także o niektórych zamierzeniach organu" (I. Kamińska, M. Rozłupka - Ostrowska, Komentarz do ustawy o dostępie do informacji publicznej, opublikowany w LexPolonica), nie jest więc informacją publiczną wniosek, który obejmuje pytanie o zdarzenia przyszłe lub takie, które jeszcze nie nastąpiły. Prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia informacji o określonych faktach i stanach istniejących w chwili udzielania informacji. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów, a prawo dostępu do informacji publicznej oznacza dostęp do informacji już będącej w posiadaniu podmiotu zobowiązanego i nie może być utożsamiane z prawem do inicjowania działań mających na celu wytworzenie informacji jakościowo nowej. Powyższe uprawnia do przyjęcia, że wniosek zainteresowanego rodzi po stronie organu administracji obowiązek udostępnienia informacji publicznej w sytuacji, gdy ta informacja publiczna znajduje się w jego posiadaniu. W sprawie nie było sporne, że żądane informacje stanowią informacje publiczne, natomiast sporne było, czy Spółka jest podmiotem obowiązanym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznych, ostatecznie uznając, że jest takim podmiotem, bowiem realizuje zadania publiczne. Spółka nie udostępniła skarżącym żądanych informacji do dnia wniesienia skargi na bezczynność, a uczyniła to dopiero w dniu 4 lutego 2014 r. Uznać zatem należy, że skoro żądane informacje zostały skarżącym udzielone, ale już po wniesieniu skargi lecz przed jej rozpoznaniem przez Sąd, to zaistniała przesłanka z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a mianowicie postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. Biorąc pod uwagę całokształt rozpoznawanej sprawy, Sąd uznał, że nie można stwierdzić, aby bezczynność Spółki miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W związku z tym Sąd na podstawie art. 149 § 1 powyżej powołanej ustawy orzekł jak w pkt 1 wyroku, natomiast o kosztach orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.