II SAB/Wa 675/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego postanawia - odrzucić skargę - Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5 akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6 akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7 akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8 bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi A. N. jest bezczynność Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, polegająca na braku podjęcia działań w związku z wystosowanym przez skarżącego do organu zawiadomieniem, dotyczącym jego zatrzymania oraz bezprawnym, jego zdaniem, zastosowaniem środka zabezpieczającego. Zawiadomienie skierowane do organu było zatem związane z działaniem Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego w związku z jego zadaniami określonymi w art. 5 ust 1 ustawy z dnia 24 maja 2002 r. o Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.). Przedmiotem skargi A. N. nie jest zatem bezczynność bądź przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w ar. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy. Skarga ta dotyczy działania Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego jako organu właściwego w sprawach ochrony bezpieczeństwa wewnętrznego państwa i jego porządku konstytucyjnego, a nie bezczynności tego organu w wydaniu aktu lub czynności wymienionych w powyższym przepisie. W takiej sytuacji skarga A. N. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Należy również podnieść, że skarżący w wyznaczonym terminie nie wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił braku formalnego skargi. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy powołanej wyżej ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie do treści art. 46 § 1 cytowanej ustawy każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Skarga A. N. wniesiona w niniejszej sprawie zawierała brak formalny w postaci braku podpisu strony. Z uwagi na powyższe Sąd pismem z dnia 13 lutego 2014 r. wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Skarżący został pouczony jednocześnie, że niewykonanie wezwania Sądu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 18 lutego 2014 r. W wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz pkt 3 i § 3 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.