II SAB/Wa 683/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. z dnia 30 listopada 2017 r. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję Stypendialną dla Studentów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w sprawie przyznania zapomogi postanawia: odrzucić skargę. A. P. w piśmie z dnia 30 listopada 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komisję Stypendialną dla Studentów Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 15 października 2017 r. o przyznanie zapomogi. W odpowiedzi na skargę organu wniósł o odrzucenie skargi. Wskazał, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jedn. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 P.p.s.a., należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 53 § 2b P.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Postępowanie w sprawie przyznania A. P. zapomogi zainicjowane zostało wnioskiem skarżącej złożonym w dniu 16 października 2017 r. Stąd też do postępowania tego zastosowanie mają przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935). W przypadku skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania od dnia 1 czerwca 2017 r., wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie przez stronę ponaglenia przewidzianego w art. 37 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jedn. t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257) – dalej: k.p.a. Zgodnie z tym przepisem stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Stosownie do brzmienia art. 37 § 2 k.p.a. ponaglenie zawiera uzasadnienie. Natomiast § 3 tego przepisu nakazuje wnosić ponaglenie do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). Z treści cytowanych przepisów wynika zatem, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Z akt niniejszej sprawy wynika, że skarżąca przed wniesieniem skargi nie wyczerpała środka zaskarżenia, jaki jej przysługiwał w sprawie. Skarga jest więc niedopuszczalna. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.