II SAB/Wa 683/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: asesor sądowy Dorota Kozub-Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. K. J. (dalej: Skarżący) w dniu [...] listopada 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji (dalej: organ) w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2024 r. o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z dnia [...] czerwca 2021 r. nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art. 58 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r.; poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (§ 1 pkt 6). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (§ 3). Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na mocy art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uchwale tej podkreślono, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej, jak i skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności, która wszak ustaje po wydaniu decyzji. Dlatego też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Powyższa uchwała dotyczy wprawdzie wniesienia skargi na bezczynność po wydaniu decyzji, jednakże argumenty w niej wskazane należy analogicznie odnieść do skarg na bezczynność na inne niż decyzje akty lub czynności administracji publicznej objęte kognicją sądów administracyjnych (por. postanowienia WSA w Warszawie z 10 września 2024 r., sygn. akt II SAB/Wa 143/24, oraz WSA w Krakowie z 17 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 16/24). Z akt sprawy wynika, że Skarżący wniósł swoją skargę w dniu [...] listopada 2024 r., natomiast postanowienie organu kończące postępowanie administracyjne wydano w dniu [...] października 2024 r. Od powyższego postanowienia Skarżący miał prawo wnieść albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a następnie skargę do sądu, albo od razu skargę do sądu Nie skorzystał jednakże z żadnego z powyższych uprawnień. W związku z powyższym, rzeczone postanowienie stało się ostateczne i prawomocne, co rzutowało na niedopuszczalność skargi na bezczynność wniesionej po zakończeniu postepowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jak w sentencji.