II SAB/Wa 686/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Piotr Borowiecki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy N. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] października 2017 r. o udostępnienie informacji publicznej - oddala skargę - Spółka [...] S. A. z siedzibą w [...] w dniu [...] listopada 2017 r. złożyła skargę z dnia [...] listopada 2017 r. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że w dniu [...] października 2017 r. Skarżący, w imieniu którego na podstawie pełnomocnictwa działał Pan K. D., złożył w formie mailowej do organu zobowiązanego do udzielenia informacji wniosek o udzielnie w formie mailowej informacji na temat posiadanego przez gminę oprogramowania. Do dnia złożenia skargi organ nie odpowiedział w żaden sposób na wniosek. Zdaniem skarżącego, działania Wójta Gminy [...] naruszają art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. W związku z tym wniósł on o: 1. zobowiązanie Wójta Gminy [...] do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] października 2017 r. i ujawnienie informacji wskazanych we wniosku, 2. stwierdzenie, że bezczynność Wójta Gminy [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że skarżący nie okazał potwierdzenia odbioru elektronicznego wniosku. Nadto wskazano, że po doręczeniu Wójtowi Gminy [...] skargi podjął on bezzwłocznie szereg niezbędnych działań zmierzających do ustalenia, czy istotnie wniosek o udostępnienie informacji publicznej został przesłany na skrzynkę mailową pod podany w skardze adres urzędu gminy. Przeprowadzone działania nie potwierdziły, że faktycznie wniosek o treści wskazanej przez spółkę wpłynął. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz.U. z 2014r., poz. 1647), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. W myśl zaś § 2 art. 1 tej ustawy kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z kolei z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; powoływanej dalej jako P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4a. Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii formalnych wskazać należy, że stosownie do treści art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. W przypadku skargi na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej nie jest jednak konieczne uprzednie wzywanie do usunięcia naruszenia prawa. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2011r., sygn. akt I OSK 1991/12 i z dnia 24 maja 2006r., sygn. akt I OSK 601/05 oraz postanowienie z dnia 23 kwietnia 2010r., sygn. akt I OSK 646/10 dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej http://orezczenia.nsa.gov.pl) Wobec powyższego skarga jest dopuszczalna i podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Tytułem wstępu wskazać należy, że z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji mamy do czynienia w sytuacji, gdy organ milczy wobec wniosku o udzielenie takiej informacji. Nakazanie organowi określonego działania jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji, będąc do tego właściwym, nie załatwił toczącej się przed nim sprawy, natomiast celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu jest doprowadzenie do podjęcia przez organ określonego w przepisach działania. Przedmiotem niniejszego postępowania jest bezczynność Wójta Gminy [...] w zakresie udostępniania informacji publicznej. Przedmiotem sporu w kontrolowanej sprawie pozostaje wszakże nie kwestia charakteru żądanej informacji czy też podmiotu obowiązanego do jest udostępnienia, bowiem żadna z powyższych kwestii w świetle regulacji art. 4 ust. 1 pkt 4 i 6 ust. 1 pkt 3 i 5ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.). nie budzi wątpliwości, lecz skuteczność złożonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej. O ile bowiem oczywiste jest, że przepisy omawianej ustawy wprowadzają minimum formalizmu w zakresie procedury wnioskowej, o tyle wniosek, aby mógł zostać skutecznie rozpoznany powinien być skutecznie doręczony. Taka sytuacja nie nastąpiła jednak w niniejszej sprawie, a twierdzenia skarżącego, co do skuteczności złożonego wniosku należy uznać za gołosłowne. Jak bowiem wnuka z akt sprawy Wójt Gminy [...] podjął po wpłynięciu skargi, działania zmierzające do ustalenia, czy i kiedy wniosek o udostępnienie informacji publicznej wpłynął do urzędu na podany adres internetowy: [...]. Działania te polegały na sprawdzeniu rejestru wpływającej korespondencji oraz rejestru udzielanej informacji publicznej, prowadzonej w formie papierowej przez w urzędzie gminy. Jednocześnie Dział Informatyki Urzędu Gminy [...] podjął się sprawdzenia korespondencji, która wpłynęła na do skrzynki odbiorczej na podany wyżej adres. Jak wynika z notatek służbowych z dnia [...] i [...] grudnia 2017 r. do urzędu wpłynęła co prawda korespondencja z adresu [...], ale nie wiadomo jaka była treść wiadomości, a więc czy istotnie dotyczyła ona informacji publicznej. Podkreślić należy, że wysłana przez skarżącego wiadomość z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej nie była opatrzona żądanym tematem pozwalającym na jej zakwalifikowanie. Co prawda przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej wprowadzają minimum formalizmu w zakresie procedury wnioskowej, o tyle jednak złożony wniosek musi zawierać co najmniej te elementy, które pozwalają na jego prawidłowa kwalifikację. Jeżeli wniosek o udostępnienie informacji publicznej jest przesyłany drogą elektroniczną zwykłą bez zastosowania systemu ePUAP lub nie jest opatrzony podpisem elektronicznym – to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek tak jego sformułowania, aby nie było wątpliwości, w jakim celu został złożony. Braki w tym zakresie nie mogą obciążać podmiotu , do którego został złożony wniosek. Wnioskodawca decydując się zatem na złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej, poza powszechnym systemem ePUAP powinien brać pod uwagę, że błędnie sformułowany i oznaczony wniosek może zostać źle zakwalifikowany np., jako niechciana lub niepotrzebna wiadomość "SPAM", a skutki tak błędnie określonego wniosku o udostępnienie informacji publicznej - obciążają wnioskodawcę. Wobec tego, że wniosek [...] S.A z siedzibą w [...] był oznaczony w sposób, który uniemożliwiał jego prawidłową weryfikację i odczytanie, czemu on służy, przez co został błędnie zakwalifikowany jako wiadomość niechciana lub niepotrzebna - uznać należy, że organ nie dopuścił się bezczynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.