II SAB/Wa 687/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. T. na bezczynność Głównego Inspektora Pracy w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w sprawie wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. oddala skargę M. T. złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Pracy, zarzucając nieudostępnienie informacji publicznej w zakresie orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. oraz niewydanie decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 roku skarżący wezwał Głównego Inspektora Pracy do udostępnienia informacji publicznej, tj. do udostępnienia orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. w sprawie odwołującego E. Sp. z o.o. przeciwko zamawiającemu Państwowej Inspekcji Pracy - Głównego Inspektoratu Pracy. Odpowiadając na wniosek z dnia [...] sierpnia 2019 r., dotyczący udostępnienia orzeczenia [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. organ wskazał, że zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2018 r poz.1330), wnioskowy tryb udzielania informacji publicznej dotyczy informacji publicznej, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. Zgodnie z art. 154 pkt 13) ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. - Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1988), Prezes Urzędu Zamówień Publicznych dąży do zapewnienia jednolitego stosowania przepisów o zamówieniach, przy uwzględnieniu orzecznictwa sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego, w szczególności upowszechnia orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej, sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego dotyczące zamówień. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, wniosek zainteresowanego tworzy obowiązek udostępnienia Informacji jedynie wtedy, gdy nie funkcjonuje ona w publicznym obiegu, a więc zainteresowany nie może zapoznać się z nią inaczej, niż składając wniosek o udzielenie informacji. Organ podnosił, iż Orzecznictwo Krajowej Izby Odwoławczej udostępniane jest chronologicznie według kolejnych numerów sygnatur na serwerze ftp UZ indeks ftp://ftp.uzp.gov.pl/KIO/Wyroki/, o czym skarżący został poinformowany. Zdaniem organu nie bez znaczenia dla okoliczności niniejszej sprawy jest fakt, że skarżący prowadzi działalność gospodarczą w postaci strony internetowej "[...]", tj. odpłatną wyszukiwarkę wyroków Zespołów Arbitrów, Krajowej Izby Odwoławczej, Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości i Głównej Komisji Orzekającej. Organ wskazywał, że wniosek został zatem złożony nie w interesie społecznym (jak wymaga tego ustawa o dostępie do informacji publicznej) lecz w interesie własnym, związanym z profilem prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej. M. T. złożył skargę na bezczynność Głównego Inspektora Pracy, zarzucając nieudostępnienie informacji publicznej w zakresie orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. oraz niewydanie decyzji w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. Skarżący wnosił o stwierdzenie bezczynności organu, którego postępowania skarga dotyczy oraz zobowiązanie do udostępnienia informacji publicznej, tj. zobowiązania do udostępnienia orzeczenia Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. Skarżący wskazywał, że istotnie nie podlega udostępnieniu na wniosek informacja publiczna, która została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium. Ustawa DIP wskazuje więc, że informacje powszechnie dostępne nie podlegają ponownemu udostępnieniu na wniosek. Treść art. 10 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019r., poz.1429, dalej "u.d.i.p.") odnosi się jednak do aktualnego stanu faktycznego. Oznacza to, że udostępnieniu na wniosek nie podlegają informacje, które faktycznie zostały opublikowane i zainteresowany może uzyskać do nich dostęp bez angażowania podmiotu publicznego. Prawodawca nie wprowadził ograniczenia, pozwalającego na odmowę dostępu do informacji publicznej w sytuacji gdy wprawdzie dana informacja powinna zostać opublikowana w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium na mocy odrębnych przepisów, natomiast faktycznie nie doszło do jej opublikowania. Na dzień sporządzenia niniejszej skargi orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej o sygn. akt [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r. nie zostało jeszcze opublikowane na serwerze Urzędu Zamówień Publicznych. Skarżący zatem nie miał do niego dostępu. Tym samym nie została spełniona przesłanka, o której mowa w art. 10 ust. 1 u.d.i.p., pozwalająca na odmowę udostępnienia orzeczenia przez organ. Informacja, o którą skarżący wnioskuje jest jawna z mocy prawa. Zgodnie z treścią art. 196 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004r. – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2018r., poz.1986, dalej "p.z.p.") orzeczenie Krajowej Izby Odwoławczej jest jawne. Prawodawca nie dopuścił możliwości ograniczenia dostępu do orzeczeń Krajowej Izby Odwoławczej i każdy zainteresowany jest uprawniony do zapoznania się z treścią rozstrzygnięcia. Skarżący podkreślał, że może złożyć wniosek o udostępnienie wyroku wraz z uzasadnieniem do każdego podmiotu wykonującego zadania publiczne będącego w posiadaniu takiej informacji, dlatego też zamawiający nie może uchylić się od obowiązku wskazując, że Krajowa Izba Odwoławcza lub Urząd Zamówień Publicznych również jest w posiadaniu takiej informacji. Główny Inspektor Pracy wnosił o oddalenie skargi w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, sprawowaną pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a., a więc wówczas gdy organ pomimo ciążącego na nim obowiązku nie wydaje decyzji administracyjnej, postanowienia albo też uchyla się od podjęcia innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z uwagi na to, że przedmiotem złożonej skargi jest bezczynność, Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, stosownie do art. 119 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2019r., poz. 1429, dalej "u.d.i.p.") informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium, jest udostępniana na wniosek. Tryb wnioskowy jest zatem przewidziany dla informacji, których nie zamieszczono w BIP lub w centralnym repozytorium. A zatem art. 10 ust. 1 u.d.i.p. wprowadza tzw. negatywną klauzulę wnioskowego trybu udzielania informacji (podobnie R. Stefanicki, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Wybrane zagadnienia w świetle orzecznictwa sądowego, PiP 2004, z. 2, s. 104). Oznacza to, że adresat wniosku zwolniony jest z obowiązku udostępnienia informacji, jeżeli została ona ujawniona w BIP lub centralnym repozytorium. Natomiast w postępowaniu o udzielenie informacji publicznej nie jest dopuszczalne odsyłanie wnioskodawcy do danych zamieszczonych na stronie internetowej podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji, która nie jest stroną BIP (zob. wyrok NSA z 21 czerwca 2012 r., I OSK 736/12). W przypadku złożenia wniosku podmiot zobowiązany zawiadamia wnioskodawcę o braku stosowania trybu wnioskowego w związku z ujawnieniem żądanej informacji w BIP wraz z podaniem precyzyjnego adresu internetowego, pod którym się ona znajduje (zob. G. Sibiga, Prawne formy działania podmiotów udostępniających informację publiczną na żądanie indywidualne, PPP 2007, nr 3, s. 18). Podobną praktykę adresat wniosku powinien zastosować w przypadku, gdy informacja publiczna, której dotyczy wniosek, została umieszczona w centralnym repozytorium. Żądanie udostępnienia informacji publicznej zamieszczonej w BIP lub centralnym repozytorium jest więc bezprzedmiotowe, a organ powinien ograniczyć się jedynie do pisemnego poinformowania wnioskodawcy o tej okoliczności. W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy w dacie orzekania, na stronie Orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej (serwer ftp UZ indeks ftp:/ftp.uzp.gpv.pl/KIO/Wyroki/) informacja w postaci wyroku KIO z dnia [...] sierpnia 2019r., sygn. akt [...] została już zamieszczona. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu tub nie podejmuje czynności (Woś, H. Krysiak-Molczyk i M. Romańska, Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 86). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Pracy nie dopuścił się bezczynności, ponieważ udzielił odpowiedzi na wniosek skarżącego a okoliczności i wykładnia przepisów podana wyżej wskazywała, że ww. nie był zobowiązany do wydania w tym przedmiocie decyzji lub udzielenia informacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, z uwagi na zamieszczenie orzeczenia na stronie Orzecznictwa Krajowej Izby Odwoławczej (BIP). Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.151 p.p.s.a. oddalił skargę w całości.