II SAB/Wa 694/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 czerwca 2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwolnienia ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym postanawia odrzucić skargę. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 czerwca 2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej odrzucenie z uwagi na jej niedopuszczalność, ponieważ skarżący nie wezwał organu do usunięcia naruszenia prawa, a więc nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 Kpa. Wezwany przez Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia 26 października 2016 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi poprzez jej sprecyzowanie, skarżący wyjaśnił, że sprawa dotyczy bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 2 czerwca 2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej zwolnienia go ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 Kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania takim środkiem zaskarżenia – wymaganym dla jej dopuszczalności – jest zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania. W stosunku do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego brak jest w postępowaniu administracyjnym organu wyższego stopnia, zatem w tej sytuacji skarżący, przed wniesieniem skargi do Sądu, zobligowany był wystąpić, w myśl art. 37 § 1 Kpa, do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Z analizy akt sprawy nie wynika by skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, wobec czego stwierdzić należy, że skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co jest warunkiem dopuszczalności skargi, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a. oraz art. 37 § 1 Kpa, orzekł, jak w sentencji postanowienia.