II SAB/Wa 7/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski Andrzej Góraj (spr.) Protokolant Mateusz Rogala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie załatwienia wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. o udzielenie informacji publicznej postanawia: umorzyć postępowanie w sprawie Wnioskiem z dnia [...] listopada 2009 r. W. S., na podstawie art. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), zwrócił się do Wójta Gminy K., o wydanie: 1) odpisu uchwały Rady Gminy K. nr [...] z dnia [...] kwietnia 1994 r. w sprawie uchwalenia planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.; 2) informacji, czy przed 1994 r. istniały jakieś plany zagospodarowania przestrzennego dla terenu gminy K., a jeżeli tak, to również o wydanie ich odpisów; 3) informacji, czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego gminy K. z dnia [...] kwietnia 1994 r. został uchylony, a jeżeli tak, to w jakim trybie oraz o wydanie odpisu stosownej uchwały; 4) odpisu decyzji o odrolnieniu gruntów rolnych działki o nr Ew. [...] (obecnie [...]). W odpowiedzi na powyższy wniosek, Wójt Gminy K. pismem z dnia [...] listopada 2009 r. wyjaśnił zainteresowanemu, iż plany zagospodarowania przestrzennego były opublikowane w Dziennikach Urzędowych oraz wskazał numery i pozycje, pod którymi się znajdują. Organ odniósł się również do pozostałych pytań strony, udzielając na nie stosownych odpowiedzi. W dniu [...] grudnia 2009 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wójta Gminy K., polegającą na nieudzielaniu mu żądanej informacji publicznej. Wskazał, iż odpowiedź organu z dnia [...] listopada 2009 r. jest w znacznej części wymijająca, zaś wnioskowana informacja nie jest, wbrew twierdzeniu organu, ogólnie dostępna. W związku z powyższym, W. S. wniósł o zobowiązanie organu do niezwłocznego udzielenia żądanej we wniosku z dnia [...] listopada 2009 r. informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o umorzenie postępowania, ewentualnie o oddalenie skargi. Wskazał, iż pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. organ dodatkowo poinformował skarżącego, iż w siedzibie Urzędu Gminy w K. pozostają do wglądu uchwały, o których udostępnienie wnosił. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg m. in. na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe i w związku z tym podlegało umorzeniu. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Powyższe oznacza zatem, że zarzut bezczynności powinien się pojawić wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez właściwy organ administracji publicznej oczekiwanego aktu. Przez pryzmat realizacji tego celu należy więc oceniać zasadność toczenia się postępowania wywołanego skargą na bezczynność organu administracji. Przechodząc do meritum rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, iż wniosek skarżącego o udostępnienie żądanej informacji został zrealizowany przez organ. Skarżący otrzymał bowiem wyjaśnienia pismem z dnia [...] listopada 2009 r., uzupełnione następnie pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. Stąd też postępowanie w niniejszej sprawie należało umorzyć, gdyż stało się bezprzedmiotowe. Żądana czynność została bowiem wykonana przez organ jeszcze przed rozprawą. Bez wpływu na przedmiotowe rozstrzygnięcie pozostaje natomiast to, iż pierwsza odpowiedź organu była niepełna. Jak już bowiem wskazano wyżej, braki te zostały uzupełnione przez organ drugim pismem. Uzupełnienie to nastąpiło zaś przed wydaniem niniejszego rozstrzygnięcia. W tym stanie rzeczy, uznając, iż na dzień orzekania przez Sąd, żądanie skarżącego zostało zaspokojone przez organ, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej już wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec, jak w sentencji postanowienia.