II SAB/Wa 701/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na bezczynność Dyrektora [...] Domu Kultury w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zasądzić od Dyrektora [...] Domu Kultury w [...] na rzecz S. C. 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. S. C. pismem z dnia 19 września 2019 r., które wpłynęło do organu w dniu 24 września 2019 r., skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora [...] w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania. Wskazał, że działając w trybie autokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej P.p.s.a., uwzględnił wniesioną skargę w całości, udzielając odpowiedzi na przedmiotowy wniosek pismem z dnia 26 września 2019 r. Stwierdził również, że bezczynność Dyrektora [...] w W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Należy stwierdzić, że zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a., organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania. (...) Uwzględniając skargę organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei przepis art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu, gdy postępowanie stanie się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w pkt 1 i 2. W niniejszej sprawie, z uwagi na przedmiot zaskarżenia, należy mieć na uwadze również przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r. poz. 1429), dalej u.d.i.p. Zgodnie z art. 21 pkt 1 u.d.i.p., do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym, że przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi. Biorąc pod uwagę treść przepisu art. 54 § 3 P.p.s.a. oraz art. 21 pkt 1 u.d.i.p., należy przyjąć, że skoro organ ma obowiązek przekazać do sądu akta i odpowiedź na skargę w terminie 15 dni, to dokonać autokontroli może jedynie do czasu przekazania sądowi skargi wraz z wymaganymi dokumentami. W rozpatrywanej sprawie organ skorzystał z uprawnień autokontrolnych, przewidzianych w powołanym wyżej przepisie art. 54 § 3 P.p.s.a. i uwzględnił wniesioną w dniu 24 września 2019 r. (data wpływu do organu) skargę w całości, poprzez udostępnienie - pismem z dnia 26 września 2019 r. - żądanej informacji publicznej. Nadto rozpatrzenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej zostało dokonane w terminie wynikającym z art. 54 § 3 P.p.s.a., przy uwzględnieniu regulacji wynikającej z art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Organ stwierdził też, że bezczynność Dyrektora [...] w W. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Oznacza to, że postępowanie sądowe, dotyczące bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku skarżącej z dnia [...] sierpnia 2019 r., stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 cytowanej ustawy. Skoro zatem organ uwzględnił skargę w całości, w terminie do przekazania Sądowi skargi wraz z aktami sprawy, w trybie autokontroli i w konsekwencji zadośćuczynił żądaniu strony skarżącej, postępowanie sądowe należało umorzyć. Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w punkcie 1 sentencji. Ponadto zgodnie z treścią art. 201 § 1 P. p. s. a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 tej ustawy. Dlatego, na podstawie art. 201 § 1 w związku z art. 209 i art. 205 § 2 P.p.s.a., w punkcie 2 sentencji postanowienia, orzeczono o kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie 100 zł, wynagrodzenie radcy prawnego - pełnomocnika skarżącej - w wysokości 480 zł i opłatę skarbową od pełnomocnictwa - 17 zł. W odniesieniu do wysokości kosztów zastępstwa prawnego Sąd wziął pod uwagę stawki oraz zasady ustalania opłat wynikające z rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265), tj. § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c oraz § 15 ust. 1 i 2.