II SAB/Wa 703/19
WyrokWSA w Warszawie2020-01-27
Skład orzekający: Konrad Łukaszewicz, Iwona Maciejuk, Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Minister Środowiska dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?Ratio decidendi
Minister Środowiska dopuścił się bezczynności, ponieważ nie udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w ustawowym terminie 14 dni ani nie poinformował o powodach opóźnienia. Jednakże, bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, gdyż organ udzielił odpowiedzi, choć z opóźnieniem, a żądany projekt rozporządzenia został ostatecznie udostępniony. Sąd zobowiązał organ do stwierdzenia bezczynności i zasądził zwrot kosztów postępowania.Stan faktyczny
Stowarzyszenie K. złożyło wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej prac nad projektem rozporządzenia w sprawie Świętokrzyskiego Parku Narodowego oraz o przesłanie projektu tego rozporządzenia. Minister Środowiska odpowiedział po upływie ustawowego terminu, informując o prowadzonych pracach i zamiarze zamieszczenia projektu na stronie RCL. Następnie, po złożeniu skargi na bezczynność, Minister przesłał projekt rozporządzenia. Stowarzyszenie wniosło skargę na bezczynność Ministra.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że Minister Środowiska dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. 2. Stwierdzono, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzono od Ministra Środowiska na rzecz strony skarżącej kwotę 100 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Janusz Walawski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi K. z siedzibą w [...] na bezczynność Ministra Środowiska w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. stwierdza, że Minister Środowiska dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] lipca 2019 r.; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz strony skarżącej K. z siedzibą w [...] kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Stowarzyszenie K. z siedzibą w [...] (zwane dalej: "Stowarzyszeniem") wystąpiło ze skargą na bezczynność Ministra Środowiska (zwanego dalej: "Ministrem") w rozpatrzeniu wniosku o udostepnienie informacji publicznej.
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r. Stowarzyszenie zwróciło się do Ministra o udostępnienie informacji: czy Ministerstwo Środowiska (zwane dalej: "Ministerstwem") prowadzi prace nad projektem rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Jednocześnie Stowarzyszenie wskazało, że jeżeli prace takie są prowadzone, to zwraca się o informację, dlaczego nie ma informacji w tym przedmiocie w portalu Rządowego Centrum Legislacyjnego (zwanego dalej: "RCL"), a także o przesłanie projektu rozporządzenia.
Pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. Minister poinformował Stowarzyszenie, że Ministerstwo przygotowuje projekt rozporządzenia, który uwzględnia korektę granic Świętokrzyskiego Parku Narodowego. Propozycja zmiany granic w Parku była przedmiotem uzgodnień z organami uchwałodawczymi jednostek samorządu terytorialnego na obszarze których planowane są zmiany. Projekt rozporządzenia zostanie zamieszczony na stronie RCL na etapie przekazania go do uzgodnień międzyresortowych i konsultacji publicznych.
Stowarzyszenie wystąpiło ze skargą z dnia [...] sierpnia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazano, że z odpowiedzi udzielonej przez Ministra wynika, że posiada opracowany projekt rozporządzenia, a mimo tego nie udostępnił go Stowarzyszeniu, zgodnie z żądaniem wniosku.
Pismem z dnia 12 września 2019 r. Minister przekazał Stowarzyszeniu projekt rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie Świętokrzyskiego Parku Narodowego.
W odpowiedzi na skargę z dnia 2 października 2019 r. organ wniósł o jej oddalenie podnosząc, że nie dopuścił się bezczynności, bowiem poinformował Stowarzyszenie – pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r. – że aktualnie w Ministerstwie trwają prace nad projektem, a następnie – pismem z dnia 12 września 2019 r. – przekazał projekt w wersji, która była w posiadaniu Ministerstwa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1429; zwanej dalej: "u.d.i.p.") bezczynność podmiotu obowiązanego do rozpoznania wniosku informacyjnego ma miejsce wówczas, gdy organ – będąc w posiadaniu żądanej informacji – nie podejmuje stosownej czynności materialno-technicznej w postaci udzielenia informacji publicznej (art. 10 ust 1 u.d.i.p.), nie wydaje decyzji o odmowie jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.), ewentualnie nie informuje wnioskodawcy, że w danej sprawie przysługuje inny tryb dostępu do wnioskowanej informacji publicznej (art. 1 ust. 2 u.d.i.p.), bądź też, że wnioskowana informacja nie posiada waloru informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p.
Zgodnie art. 10 ust. 2 u.d.i.p., informacja publiczna, która może być niezwłocznie udostępniona, jest udostępniana w formie ustnej lub pisemnej bez pisemnego wniosku. Natomiast, w myśl art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej winno nastąpić w terminie 14 dni od dnia otrzymania wniosku. Jeżeli jednak informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).
W realiach kontrolowanej sprawy nie ulega wątpliwości, że wniosek Stowarzyszenia z dnia [...] lipca 2019 r. wpłynął do Ministerstwa w dniu 10 lipca 2019 r., co wynika z pieczęci jego Kancelarii Ogólnej. Wobec tego, na organie spoczywał obowiązek udzielenia odpowiedzi w terminie do dnia 24 lipca 2019 r., co wynikało z przepisu art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast Minister odpowiedział na wniosek pismem z dnia 1 sierpnia 2019 r., zatem po upływanie wskazanego terminu ustawowego.
W tym stanie rzeczy Sąd obowiązany był stwierdzić, że organ nie odpowiedział na wniosek Skarżącego w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. ani nie poinformował go o powodach opóźnienia, stosowanie do przepisu art. 13 ust. 2 u.d.i.p., co uprawnia do uznania, że dopuścił się bezczynności.
Wskazać jednak wyraźnie należy, że bezczynność organu polegała wyłącznie na niedochowaniu terminu przewidzianego do załatwienia wniosku. Nie sposób bowiem przyjąć, jak próbuje to wykazać Stowarzyszenie w skardze, by Minister nie zrealizował ciążącego na nim obowiązku informacyjnego w odpowiedzi udzielonej w piśmie z dnia 1 sierpnia 2019 r. Zauważyć należy, że żądanie zawarte w tym wniosku dotyczyło informacji w zakresie prac nad projektem rozporządzenia prowadzonych w Ministerstwie, a także powodów nieudostępnienia tego projektu na stronie RCL, które to informacje znalazły się w odpowiedzi Ministra. Natomiast w odniesieniu do żądania udostępnienia samego projektu organ również zrealizował swój obowiązek, bowiem poinformował Stowarzyszenie, że "przygotowuje" projekt rozporządzenia. Nie może zatem budzić wątpliwości, że projekt nieprzygotowany nie mógł zostać udostępniony, skoro był dopiero przygotowywany i w istocie nie uzyskał on swojego ostatecznego kształtu. W konsekwencji nie sposób było z tego względu zarzucić Ministrowi bezczynności. Dodać należy, że wniosek Stowarzyszenia został zrealizowany w całości poprzez przesłanie przez Ministra pisma z dnia 12 września 2019 r., do którego załączono wnioskowany projekt rozporządzenia.
Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; (pkt 2), stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a p.p.s.a.).
Wskazane okoliczności faktyczne i prawne niniejszej sprawy pozwalają zatem jedynie na stwierdzenie bezczynności organu na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.
Sąd uznał przy tym, że bezczynność organu nie była jednak rażąca. Należy podkreślić, że dla przyjęcia rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ terminów załatwienia sprawy. Jak to się bowiem podkreśla w orzecznictwie, bezczynność organu musi być rażąco nieusprawiedliwiona, a także wywoływać dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne, czego w niniejszej sprawie nie można się było dopatrzeć.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie – działając na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 i art. 149 § 1a p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji wyroku. Zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie kosztów sądowych oparto na art. 200 p.p.s.a. Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 4 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło