II SAB/Wa 708/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędziowie WSA Olga Żurawska-Matusiak Andrzej Kołodziej (sprawozdawca) Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Rosińska-Czaykowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2014 r. sprawy ze skargi W.S. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy [...] do rozpatrzenia wniosku skarżącego W.S. z dnia [...] października 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w zakresie pkt 1 wniosku, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny 5. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego W.S. kwotę 50 (słownie: pięćdziesiąt) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2013 r. W. S. wystąpił na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej do Wójta Gminy K., o pilne poinformowanie go, jaki był cel podziału niektórych działek drogowych wymienionych w jego piśmie z dnia [...] sierpnia 203 r. oraz wniósł o przesłanie skanów wszystkich decyzji zatwierdzających projekty ww. podmiotów wraz ze wszelkimi załącznikami i informacją, czy i kiedy stały się one ostateczne, na podany adres poczty elektronicznej. W odpowiedzi na powyższy wniosek Wójt Gminy K. w piśmie z dnia [...] października 2013 r. poinformował wnioskodawcę, że: 1. brak jest informacji dotyczącej podziału niektórych działek z uwagi na fakt, iż podział ten został zatwierdzony w innym trybie administracyjnym, 2. gmina K. nie jest dysponentem niniejszych decyzji zatwierdzających projekty podziałów. Nawiązując do powyższej odpowiedzi W. S. w piśmie z dnia [...] października 2013 r. wniósł o pilne uzupełnienie odpowiedzi o: 1. precyzyjne wskazanie, w jakim "innym trybie administracyjnym został zatwierdzony podział działek będących przedmiotem wniosku, kiedy i kto wydał decyzje administracyjne w ww. sprawach, w jakich datach, jakie posiadają oznaczenia, kiedy decyzje te stały się prawomocne, kiedy stały się wykonalne, 2. czy zwrot "Gmina K. nie jest dysponentem" oznacza, że Gmina K. nie posiada ww. decyzji w swojej dokumentacji, czy też je posiada, lecz nie ma prawa nimi dysponować, tj. udostępniać ich innym podmiotom, a jeżeli tak, to z czego to wynika. W odpowiedzi organ poinformował wnioskodawcę, że: 1. żądana w pkt 1 informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, bowiem nie dotyczy trybu działania organu gminy, ale odnosi się do działań innych organów administracji, m.in. wojewody, 2. żądana w pkt 2 informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż wnioskiem w świetle tej ustawy mogą być objęte jedynie pytania o określone fakty lub o stan określonych zjawisk, a nie wyjaśnienie, co dana osoba miała na myśli, nie może też zmierzać do uzyskania komentarza lub wykładni znaczenia słów; nie mają też charakteru informacji publicznej polemiki z dokonanymi ustaleniami. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie nieudzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia [...] października 2013 r. W. S. wniósł o: 1. zobowiązanie organu do niezwłocznego rozpoznania wniosku i załatwienia go zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej, 2. stwierdzenie, że organ działając celowo, z rozmysłem, rażąco naruszył prawo, tj. art. 13, 14, 16 ust. 1 ustawy i art. 61 Konstytucji RP i wymierzenie mu grzywny w oparciu o art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, 3. zasądzenie od organu na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, 4. poinformowanie na mocy art. 155 § 1 p.p.s.a. o fakcie permanentnie powtarzających się istotnych naruszeń prawa przez organ, polegających na łamaniu przez niego przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, zwierzchnie organy nadzoru. W uzasadnieniu skarżący przytaczając szeroko orzecznictwo oraz poglądy doktryny stwierdził, że organ nie udzielił żądanej informacji i usiłuje się od tego zwolnić, błędnie wskazując, że nie jest ona informacją publiczną. Na proste i precyzyjne pytania celowo nie udziela jednoznacznej odpowiedzi, zmuszając skarżącego po raz kolejny do wystąpienia na drogę sądową i poniesienia kolejnych kosztów. Wskazał ponadto, iż z treści pism organu wynika, że wnioskowaną informację posiada. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz z ostrożności procesowej – w razie, gdyby skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, w tym o zwolnienie z kosztów postępowania – o odrzucenie tego wniosku. W uzasadnieniu przede wszystkim, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 A zatem organ gminy, jakim jest wójt, jest zobowiązany do udostępnienia posiadanej informacji w takim zakresie, w jakim ją posiada i odnosi się do trybu i sposobu jego działania. Żądanie skarżącego sprowadza się natomiast do przeprowadzenia kontroli bądź poczynienia ustaleń wykraczających poza zakres posiadanych informacji. Brak również możliwości prawnych do uzyskania takiej informacji, bowiem ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje trybu przesłuchania, składania oświadczeń przez funkcjonariuszy publicznych czy przedstawicieli organów władzy. Organ podniósł również, że działalność podejmowana przez skarżącego oraz J. S., jest ewidentnym wypaczeniem uprawnień przysługujących każdemu obywatelowi na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, a wręcz prowadzi do nadużywania prawa do informacji. Z tego względu, a także z uwagi na przesłankę, iż przedmiotowa sprawa została objęta skargą z dnia [...] października 2013 r. pomiędzy tymi samymi stronami i jest w toku, organ wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: O bezczynności w świetle ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 198 ze zm.), dalej jako "u.d.i.p.", możemy mówić wyłącznie wtedy, kiedy wniosek o udzielenie informacji dotyczy informacji publicznej, a jego adresatem jest podmiot zobowiązany do jej udzielenia. Oznacza to, że musi być spełniony zarówno przedmiotowy, jak i podmiotowy zakres ustawy o dostępie do informacji publicznej, a dysponent informacji pozostaje w zwłoce. Innymi słowy, z bezczynnością w zakresie dostępu do informacji publicznej będziemy mieli do czynienia wówczas, gdy we wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. terminie podmiot zobowiązany nie udzieli żądanej informacji lub nie podejmie nakazanych prawem czynności zmierzających do powiadomienia o przyczynach zwłoki i o dodatkowym terminie albo podejmując te czynności, nie udzieli informacji w maksymalnym dwumiesięcznym terminie, albo wreszcie nie wyda na zasadach przewidzianych w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), dalej jako "K.p.a.", decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej. Oznacza to, że bezczynność ma miejsce nie tylko wtedy, gdy adresat wniosku milczy, ale także wówczas, gdy odmawia żądanej informacji publicznej w nieprzewidzianej dla tej czynności formie prawnej. W niniejszej sprawie żądanie zawarte w pkt 1 wniosku skarżącego z dnia [...] października 2013 r., dotyczące wskazania, w jakim innym trybie administracyjnym został zatwierdzony podział działek będących przedmiotem wniosku, kiedy i kto wydał decyzje administracyjne w ww. sprawach, w jakich datach, jakie posiadają oznaczenia, kiedy decyzje stały się prawomocne, kiedy stały się wymagane, niewątpliwie dotyczy informacji publicznej. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 u.d.i.p., każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie. Ponadto w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się szerokie rozumienie pojęcia informacji publicznej, którą definiuje się jako każdą wiadomość wytworzoną przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa w zakresie ich kompetencji. Podkreśla się, iż taki charakter ma również wiadomość niewytworzona przez podmioty publiczne, ale odnosząca się do tych podmiotów (por. wyrok NSA z dnia 5 listopada 2010 r., sygn. akt I OSK 1469/10, wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 175/13). Bezspornie dane publiczne, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi są akty administracyjne i inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret pierwsze), mają walor informacji publicznej. Poza sporem jest również okoliczność, że Wójt Gminy K. jako organ wykonawczy Gminy K., a więc jednostki samorządu terytorialnego, jest organem władzy publicznej. W myśl bowiem art. 163 Konstytucji RP, samorząd terytorialny wykonuje zadania publiczne niezastrzeżone przez Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych. Wójt gminy jest zatem organem zobowiązanym w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Brak działania przez Wójta Gminy K. w przewidzianej prawem formie, tj. udostępnienie żądanej w pkt 1 informacji poprzez dokonanie czynności materialno-technicznej, czy też odmowę jej udostępnienia w drodze decyzji administracyjnej, oznacza stan bezczynności. Nie dotyczy natomiast informacji publicznej żądanie skarżącego określone w pkt 2 wniosku z dnia [...] października 2013 r. Sąd podziela stanowisko organu, iż wnioskiem w świetle ustawy o dostępie do informacji publicznej mogą być objęte jedynie pytania o określone fakty, dane lub stan określonych zjawisk, a nie wyjaśnienie, co dana osoba miała na myśli. Wniosek nie może też zmierzać do uzyskania komentarza lub wykładni znaczenia słów. Charakteru informacji publicznej nie mają również polemiki z dokonanymi przez organ ustaleniami. Z tej przyczyny Sąd zobowiązał Wójta Gminy K. do rozpatrzenia wniosku skarżącego w zakresie punktu 1, natomiast oddalił skargę w zakresie punktu 2. Uznał przy tym, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, biorąc pod uwagę okoliczności niniejszej sprawy. W szczególności należy podkreślić, że organ nie milczał wobec wniosku, nie wykazywał też podstawy lekceważącej. Prowadził ze skarżącym korespondencję, zaś brak rozpatrzenia wniosku w przewidzianej formie prawnej, wynikał z błędnej interpretacji pojęcia informacji publicznej. Z tego też względu nie zaistniały, w ocenie Sądu, podstawy do wymierzenia organowi grzywny. Nie było też wskazań do wydania postanowienia sygnalizacyjnego. Odnosząc się zaś do wniosku organu o odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", należy uznać go za bezzasadny. Zgodnie z przywołanym przepisem, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Skarga W. S. na bezczynność Wójta Gminy K., w oparciu o którą organ podniósł zarzut powagi rzeczy osądzonej, dotyczy wniosku skarżącego z dnia [...] sierpnia 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej. Natomiast w niniejszej sprawie skarga na bezczynność związana jest z wnioskiem z dnia [...] października 2013 r. Jakkolwiek wnioski te są ze sobą powiązane, to nie sposób uznać, że są one tożsame. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 i art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 206 powołanej ustawy.