II SAB/Wa 71/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o uzupełnienie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 maja 2017 r. sygn. akt II SAB/Wa 71/17 odrzucającego skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niezałatwienia zażalenia z dnia 21 października 2016 r. postanawia: - odmówić uzupełnienia postanowienia - Postanowieniem z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 71/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie niezałatwienia zażalenia z dnia 21 października 2016 r. W dniu 15 maja 2017 r. doręczono skarżącemu odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem. Skarżący pismem z dnia 16 maja 2017 r. wniósł o uzupełnienie zapadłego orzeczenia o pominięty zakres sprawy. Stwierdził, że w sprawie o bezczynność organu odpowiedz organu wyższego stopnia musi przybrać formę aktu administracyjnego. Prowadzi to zdaniem skarżącego do prawem nakazanych działań w przypadku uwzględnienia zarzutów. Brak odniesienia się przez Sąd do omawianych zarzutów jest ewidentny i wymaga uzupełnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia postanowienia zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie postanowienia dotyczy sytuacji, gdy sąd pominął w orzeczeniu niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części rozstrzygnięcia. Nadto zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. uzupełnić można jedynie postanowienie, a nie jego uzasadnienie (por. postanowienie NSA z dnia 6 czerwca 2012 r., I FSK 676/11, postanowienie WSA w Bydgoszczy z dnia 23 stycznia 2014 r., II SA/Bd 891/13). Uzupełnienie orzeczenia dotyczy zatem sytuacji, w której orzeczenie jest niekompletne. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w orzeczeniu z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt II SAB/Wa 71/17 orzekł o całości skargi uznając, że podlega ona odrzuceniu. Zdaniem Sądu podnoszone przez skarżącego we wniosku okoliczności stanowią, merytoryczne zarzuty wobec rozstrzygnięcia, z którym skarżący się nie zgadza. Natomiast wniosek o uzupełnienie nie może być dodatkowym środkiem zaskarżenia uruchamiającym jeszcze jedno postępowanie kontrolne. Zmianie zapadłego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia służy wyłącznie skarga kasacyjna. Zakres uzupełnienia wyroku, jakiego domaga się skarżący nie mieści się w określonym w art. 157 § 1 p.p.s.a. katalogu okoliczności, których wystąpienie upoważnia do uwzględnienia wniosku o uzupełnienie wyroku. Mając powyższe na względzie, na podstawie przepisu art. 157 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.