II SAB/Wa 72/17

PostanowienieWSA w Warszawie2017-03-31

Skład orzekający: Iwona Maciejuk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie sprecyzował jednoznacznie podmiotu, którego bezczynność zaskarża, mimo wezwania sądu?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej podlega odrzuceniu, jeżeli skarżący, pomimo wezwania sądu do sprecyzowania, nie określił jednoznacznie podmiotu, którego bezczynność jest przedmiotem zaskarżenia. Brak ten stanowi brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu i prawidłowe określenie właściwości sądu.
Stan faktyczny
Fundacja wniosła skargę na bezczynność Dyrektora A. Sp. z o.o. Zespołu Opieki Zdrowotnej w G. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę wskazano na możliwość uwzględnienia skargi. Sąd wezwał skarżącą Fundację do sprecyzowania, czy skarży bezczynność A. Sp. z o.o. z siedzibą w L., czy Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w G. Fundacja nie uzupełniła wezwania.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "[...]" z siedzibą w W. na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 12 grudnia 2016 r. Fundacja "[...]" z siedzibą w W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 23 sierpnia 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej. Jako podmiot skarżony wskazano: Dyrektor A. Sp. z o.o. Zespół Opieki Zdrowotnej w G. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik A. Sp. z o. o. z siedzibą w L. (pełnomocnictwo karta nr 18) wskazując, że jest to odpowiedź na skargę na bezczynność Dyrektor A. Sp. z o.o. Zakładu Opieki Zdrowotnej w G. wniosła o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego jako bezprzedmiotowego wobec uwzględnienia skargi. Pismem Sądu z dnia 27 lutego 2017 r. skarżąca Fundacja została wezwana do sprecyzowania skargi – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia - poprzez jednoznaczne wskazanie podmiotu, którego bezczynność jest przedmiotem skargi, tzn. wskazać należało, czy Fundacja skarży bezczynność A. Sp. z o. o. z siedzibą w L., czy bezczynność Dyrektora Zespołu Opieki Zdrowotnej w G. Wezwanie do sprecyzowania skargi zostało doręczone skarżącej w dniu 2 marca 2017 (karta 34 akt sądowych). Termin do wykonania zarządzenia upłynął w dniu 9 marca 2017 r. Skarżąca Fundacja nie udzieliła odpowiedzi na wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej "P.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; oraz w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 P.p.s.a., dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie zaś do przepisu art. 49 § 1 P.p.s.a., w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie wezwanie do sprecyzowania skargi zostało doręczone Fundacji w dniu 2 marca 2017 r., zatem termin do wykonania zarządzenia upłynął w dniu 9 marca 2017 r. Skarżąca Fundacja w wyznaczonym terminie nie uzupełniła braku formalnego skargi i nie określiła, którego z dwóch podmiotów wskazanych w skardze dotyczy zarzucana bezczynność w rozpatrzeniu wniosku. Podkreślenia wymaga, że Sąd nie może domniemywać przedmiotu skargi, tj. także dokładnego określenia, czyja bezczynność (jakiego podmiotu) jest kwestionowana na drodze sądowoadministracyjnej. Biorąc pod uwagę, że na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej, kwestia posiadania osobowości prawnej nie przesądza o możliwości kwalifikowania danego podmiotu jako podmiotu obowiązanego na gruncie tej ustawy, kwestia jednoznacznego wskazania podmiotu skarżonego miała zasadnicze znaczenie dla możliwości nadania skardze dalszego biegu. Wobec nieuzupełnienia przez skarżącego istotnego braku formalnego, który nadto miałby w niniejszej sprawie wpływ na określenie właściwości Sądu, skargę należało uznać za niedopuszczalną. Wobec nieuzupełnienia wskazanego wyżej braku nie było możliwości do nadania skardze dalszego biegu. To skarżący decyduje bowiem, czyją bezczynność zaskarża. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło