II SAB/Wa 722/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Iwona Maciejuk (spr.), Eugeniusz Wasilewski, Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2015 r. sprawy ze skargi M.W. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2015 r. M. W., powołując się na ustawę Prawo prasowe oraz ustawę o dostępie do informacji publicznej zwrócił się do Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego o udostępnienie skanu (kopii) nieanonimizowanego "Postanowienia o umorzeniu dyscyplinarnego postępowania wyjaśniającego" wraz z uzasadnieniem, dotyczącym [...] P. L. [...] Uniwersytetu [...], skanu anonimowego pisma, w którym zarzucono [...] L. naruszenie praw autorskich innych osób w jego dwóch skryptach oraz skanu pisma Rektora Uniwersytetu [...], skierowanego do Ministra w powyższej sprawie. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego poinformował wnioskodawcę, że w dniu [...] stycznia 2015 r. zlecił [...] E. M. - Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Ministra wszczęcie postępowania wyjaśniającego wobec [...] P. L. Organ podał, że w dniu [...] marca 2015 r. zostało wydane przez Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra postanowienie o umorzeniu ww. postępowania (podano, że w dniu udzielania odpowiedzi nie jest jeszcze prawomocne). Wskazano, że Minister nie posiada uprawnień nadzorczych w stosunku do postępowań wyjaśniających prowadzonych przez Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra i nie dysponuje aktami prowadzonych postępowań. Minister wskazał jednocześnie, że zgodnie z art. 156 § 5 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 Nr 89, poz. 555) w związku z art. 150 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 z późn. zm.), akta postępowania prowadzonego przez Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra mogą być udostępnione jedynie za zgodą Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra, który prowadził to postępowanie. Organ zaproponował, aby wnioskodawca zwrócił się z wnioskiem bezpośrednio do ww. Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra. W dniu [...] kwietnia 2015 r. wnioskodawca przesłał organowi administracji e-mail ze stwierdzeniem, że otrzymał on nieformalną odmowę udostępnienia wnioskowanego dokumentu. Skarżący stwierdził, że prawnym dysponentem wszelkiej dokumentacji z postępowania wyjaśniającego jest Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, ponieważ Rzecznik Dyscyplinarny nie ma osobowości prawnej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. (nr [...]) organ wskazał, że pismo skierowane do wnioskodawcy uprzednio nie stanowiło odmowy udostępnienia informacji publicznej, a jedynie zawiadomienie, że Minister nie posiada wnioskowanych dokumentów, które znajdują się w dyspozycji Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra. Ponownie wskazano jako właściwy do ich uzyskania tryb określony w art. 156 § 5 k.p.k. Wskazano, że akta postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra mogą być udostępnione jedynie za zgodą Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra, który prowadził to postępowanie, stąd wskazanie, aby wnioskodawca zwrócił się bezpośrednio do rzecznika Dyscyplinarnego. Wnioskodawca w dniu [...] kwietnia 2015 r. skierował do organu dwa kolejne e-maile. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] organ poinformował wnioskodawcę, że wydane postanowienie o umorzeniu postępowania nie jest prawomocne, a tym samym nie zostało jeszcze przekazane do zatwierdzenia przez Ministra. Wnioskowane dokumenty stanowią część akt postępowania w toku i w związku z powyższym podlegają udostępnieniu nie w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, ale w trybie przewidzianym w k.p.k. w zw. z art. 150 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. W dniu 4 maja 2015 r. M. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w zakresie rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej. Wniósł o zobowiązanie Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego do wydania merytorycznej decyzji albo udostępnienia żądanych dokumentów urzędowych w postaci nieanonimizowanego "Postanowienia o Umorzeniu Dyscyplinarnego Postępowania Wyjaśniającego" wraz z uzasadnieniem oraz anonimowej kopii zarzutów wobec [...],[...] P. L., jak również kopii listu Rektora [...] w tej sprawie do Ministra Nauki - w terminie 14 dni od daty wydania wyroku wraz ze zwrotem akt administracyjnych oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący przedstawił dotychczasową korespondencję z organem. Wskazał, że jest dziennikarzem-publicystą miesięcznika "[...]" i zbiera materiał prasowy, specjalizując się w publikacjach dotyczących patologii nauki. Podniósł, że pomimo upływu 14 dni od dnia złożenia wniosku, nie otrzymał żądanych dokumentów stąd Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego pozostaje w bezczynności, zaś przedstawione w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r. powody braku spełnienia żądania dziennikarza są prawnie chybione i nieprawdziwe. Skarżący podał, że w sytuacji, gdy po rozpatrzeniu wniosku organ informuje pismem odmawiającym dzielenia żądanej informacji, stwierdzając, że wbrew obowiązującemu prawu jakoby nie dysponuje żądanym dokumentem, sąd administracyjny rozpoznający skargę ma obowiązek zbadać, czy rzeczywiście żądana informacja nie powinna znajdować się w aktach odpowiedniej jednostki organizacyjnej organu, od którego żąda się informacji publicznej w rozumieniu ustawy. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżący podał, że na prawo do informacji publicznej, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, składa się również uprawnienie do wglądu do dokumentów urzędowych, których definicja zawarta jest w art. 6 ust. 2 ustawy. Przepis ten należy zatem interpretować rozszerzająco, zgodnie z konstytucyjną zasadą dostępu do wszelkich dokumentów obejmujących informację publiczną. Zgodnie zaś z art. 4 ust. 1 ustawy, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej. Skarżący wskazał jednocześnie, że [...] M. Rzecznik Dyscyplinarny przy Ministrze wszczęła wyjaśniające postępowanie dyscyplinarne [...] stycznia 2015 r. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, Rzecznik Dyscyplinarny przy Ministrze w dniu [...] marca 2015 r. wydał postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. Skarżący wskazał, że postanowienie o umorzeniu zostało przekazane [...] L. dnia [...] marca 2015 r. i nie zostało przez niego zaskarżone: 14 dniowy termin upłynął [...] marca br. Po dalszych 7 dniach postanowienie stało się prawomocne i z urzędu powinno zostać zatwierdzone przez organ, który powołał rzecznika, czyli przez Ministra. Od tego czasu w ocenie skarżącego żądana informacja musi znajdować się w posiadaniu urzędu Ministra (podmiotu), do którego zwrócono się o jej udzielenie. Po umorzeniu i prawomocnym zakończeniu dyscyplinarnego postępowania wyjaśniającego akta sprawy "wychodzą" spod ewentualnego działania Kodeksu postępowania karnego, podobnie jak akta postępowania prokuratorskiego i podlegają wtedy udostępnieniu na wniosek na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Rzecznik Dyscyplinarny nie ma już nad nimi jurysdykcji, jak również nie jest organem, który ma prawo wydawać decyzje o dostępie lub odmowie dostępu do interesujących prasę dokumentów. Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego w odpowiedzi z dnia 18 maja 2015 r. na skargę M. W. z dnia 4 maja 2015 r. wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę, po przedstawieniu dotychczasowej korespondencji w sprawie wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. organ wskazał, że Minister nie posiada akt prowadzonych postępowań (w toku), a do takich należy zaliczyć postępowanie dotyczące [...] P. L. Aktualnie dostęp do akt postępowania regulują przepisy k.p.k, a dopiero po zakończeniu postępowania, tj. po zatwierdzeniu postanowienia przez Ministra, dostęp do akt będą regulować przepisy o dostępie do informacji publicznej. Organ wskazał, że skarżący pozostawał w błędnym przekonaniu, że list polecony z postanowieniem wydanym przez Rzecznika został przez [...] L. odebrany [...] marca 2015 r., a tym samym pozostawał w błędnym przekonaniu, że w dniu przesłania przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej (tj. [...] kwietnia 2015 r.) postanowienie jako prawomocne zostało już przekazane do zatwierdzenia przez Ministra. Tymczasem [...] P. L. odebrał przesyłkę [...] maja 2015 r. a zwrotne potwierdzenie odbioru listu poleconego wpłynęło [...] maja 2015 r. Minister stwierdził, że nie minął zatem jeszcze czternastodniowy termin od dnia doręczenia postanowienia, w którym pokrzywdzony i osoba, której dotyczy postępowanie wyjaśniające, mogą złożyć na nie zażalenie - zgodnie z § 12 ust. 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego dnia 17 października 2014 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego prowadzonego wobec nauczycieli akademickich oraz sposobu wykonywania i zatarcia kar dyscyplinarnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1430). Po uprawomocnieniu się postanowienia Rzecznik ma obowiązek przekazać je Ministrowi w celu zatwierdzenia. Minister podał, że do dnia udzielania niniejszej odpowiedzi na skargę Rzecznik nie wystąpił do Ministra o zatwierdzenie postanowienia. Nastąpi to dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia i wówczas do dokumentów stanowiących części akt postępowania będą miały zastosowanie przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Minister podkreślił, że w przedmiotowej sprawie podjął niezwłocznie wszystkie niezbędne kroki w celu załatwienia sprawy, co znajduje odzwierciedlenie w dokumentach zgromadzonych w aktach sprawy (liczne pisma, notatki służbowe oraz wiadomości email, wymieniane w krótkich odstępach czasu). W ocenie organu administracji, w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła bezczynność organu, z uwagi na nieposiadanie żądanych informacji w dniu złożenia wniosku, a następnie także związanie przepisami k.p.k. odnośnie prowadzonego postępowania i załatwienia przedmiotowej sprawy. Nie było także możliwe ewentualne wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej z uwagi na okoliczność, że na tym etapie załatwienia sprawy nie są spełnione enumeratywnie wymienione w ustawie o dostępie do informacji publicznej przesłanki wydania takiej decyzji. Reasumując, organ stwierdził, że skarga na bezczynność nie zasługuje na uwzględnienie zważywszy na całokształt sprawy. Organ wskazał nadto, że poinformowano skarżącego, iż po zakończeniu postępowania, kiedy dysponentem akt będzie Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, wnioskowana informacja będzie mogła być przekazana skarżącemu z zachowaniem przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, przy czym realny termin przedstawienia Ministrowi postanowienia do zatwierdzenia to dzień [...] czerwca 2015 r. (trzy tygodnie oczekiwania na wpływ ewentualnego zażalenia licząc do dnia [...] maja 2015 r. z uwzględnieniem minimalnego czasu przewidzianego na ewentualne doręczenie zażalenia przesyłką listową). W dniu 5 sierpnia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo organu z dnia 3 sierpnia 2015 r. uzupełniające odpowiedź na skargę wraz z którym przekazano pismo wnioskodawcy z dnia [...] lipca 2015 r. skierowane do organu, ponawiające żądanie oraz pismo organu z dnia [...] lipca 2015 r. skierowane do wnioskodawcy. Pismem z dnia [...] lipca 2015 r. organ poinformował wnioskodawcę, że postanowienie z dnia [...] marca 2015 r. wydane przez Rzecznika Dyscyplinarnego Panią [...] E. M. w przedmiotowej sprawie, zostało zatwierdzone przez Sekretarza Stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego, [...] M. R. w dniu [...] czerwca 2015 r. - zgodnie z § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2014 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego prowadzonego wobec nauczycieli akademickich oraz sposobu wykonywania i zatarcia kar dyscyplinarnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1430). Organ podał, że obecnie oczekuje na rozpoznanie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skargi złożonej przez wnioskodawcę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiotowej sprawie. Jednocześnie organ poinformował wnioskodawcę, że akta ww. sprawy nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. W przypadku złożenia skargi na bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej obowiązkiem Sądu jest w pierwszej kolejności zbadanie, czy sprawa mieści się w zakresie podmiotowym i przedmiotowym ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 782), zwanej dalej u.d.i.p. Dopiero bowiem stwierdzenie, że podmiot, do którego zwrócił się wnioskodawca, był zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, oraz że żądana informacja miała charakter informacji publicznej w rozumieniu przepisów u.d.i.p., pozwala na dokonanie oceny, czy w konkretnej sprawie można skutecznie zarzucić wskazanemu podmiotowi bezczynność w zakresie realizacji wniosku o udostępnienie informacji publicznej (por. P. Szustakiewicz, Postępowanie w sprawie bezczynności w zakresie udzielenia informacji publicznej w orzecznictwie sądów administracyjnych, Przegląd Prawa Publicznego 2012, nr 6, s. 75 i n. wraz z powołanym orzecznictwem). Wobec treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. nie budzi wątpliwości, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego, do którego był skierowany wniosek M. W. z dnia [...] kwietnia 2015 r., jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Zgodnie z tym przepisem bowiem, obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił natomiast w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów, informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Uwzględniając wszystkie aspekty wynikające z treści tych przepisów, należy przyjąć, że informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych publicznych, wytworzona lub odnoszona nie tylko do władz publicznych ale także do innych podmiotów realizujących zadania publiczne. Charakter informacji publicznej należy przypisać tym informacjom, które odnoszą się do wskazanej w art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej publicznej sfery działalności. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. do informacji publicznej zalicza m.in. treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, a także treść orzeczeń sądów powszechnych, Sądu Najwyższego, sądów administracyjnych, sądów wojskowych, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu. Ustawodawca wskazuje jednocześnie, że dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy. W świetle powyższego nie budzi wątpliwości Sądu, że postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego wobec osoby zajmującej stanowisko [...] zajęte przez Rzecznika Dyscyplinarnego powołanego przez organ władzy publicznej, stanowi rozstrzygnięcie wytworzone przez funkcjonariusza publicznego w ramach jego kompetencji i jest dokumentem urzędowym. Postanowienie to wytworzone zostało przez Rzecznika w związku z realizacją zadania publicznego, o którym mowa w rozdziale 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 17 października 2014 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego prowadzonego wobec nauczycieli akademickich oraz sposobu wykonywania i zatarcia kar dyscyplinarnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1430), wydanego na podstawie art. 149 ust. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2012 r., poz. 572 ze zm.). Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p., gdy stanowi o danych publicznych, nie tworzy katalogu zamkniętego, nie wymienia wszystkich rodzajów danych, które w świetle art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i art. 1 u.d.i.p. poddają się tej kwalifikacji. Z tego względu postanowienie o umorzeniu postępowania wyjaśniającego, wydane na podstawie § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie szczegółowego trybu postępowania wyjaśniającego i dyscyplinarnego prowadzonego wobec nauczycieli akademickich oraz sposobu wykonywania i zatarcia kar dyscyplinarnych, jako rozstrzygnięcie dokonane w postępowaniu wyjaśniającym i kończące to postępowanie, w sytuacji, gdy postanowienie zatwierdzone zostało przez organ, który powołał Rzecznika Dyscyplinarnego (§ 12 ust. 3 rozporządzenia), stanowi daną publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. Także pismo Rektora [...] skierowane do Ministra w powyższej sprawie, którego udostępnienia domagał się we wniosku z [...] kwietnia 2015 r. wnioskodawca stanowi informację publiczną, jako że wytworzone zostało przez osobę pełniącą funkcję publiczną i skierowane zostało do organu władzy publicznej. Jedynie żądane przez wnioskodawcę anonimowe pismo, w którym, jak podnosił wnioskodawca, zarzucono [...] naruszenie praw autorskich, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 61 Konstytucji RP w zw. z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Anonimowe pismo nie stanowi dokumentu urzędowego. Nie stanowi także dokumentu prywatnego, albowiem nie zostało podpisane. Nadto, w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego dokumenty prywatne nie stanowią informacji publicznej (v. wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2011 r. sygn. akt II OSK 812/05, orzeczenia.nsa.gov.pl). Informacja publiczna to informacja dotycząca sfery faktów. Same zarzuty czynione komukolwiek w niepodpisanym piśmie nie pozwalają na zakwalifikowanie go jako danej publicznej. Biorąc pod uwagę poczynione wyżej ustalenia wskazania wymaga w dalszej kolejności, że w sytuacji, gdy wniosek dotyczy informacji będącej informacją publiczną organ ma obowiązek: 1) udostępnić tę informację w formie czynności materialno-technicznej, co winno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku oraz w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem; 2) wydać, na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p., decyzję o odmowie jej udostępnienia w razie uznania, że zachodzą podstawy do takiej odmowy, 3) udzielić informacji, o których mowa w art. 13 ust. 2 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p., wyjaśniając przyczyny braku możliwości udostępnienia informacji w terminie bądź zgodnie z wnioskiem, przy jednoczesnym wskazaniu, w jakim terminie, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie lub 4) poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada żądanej informacji. Natomiast jeżeli objęta wnioskiem informacja nie ma charakteru informacji publicznej, organ ma obowiązek powiadomić o tym pisemnie wnioskodawcę, przy czym powiadomienie to nie jest dokonywane w formie decyzji administracyjnej. W przypadku niepodjęcia przez adresata wniosku takich prawnych form działania, strona może zwalczać stan bezczynności w drodze skargi na bezczynność organu w trybie art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd stwierdził, że skarga z dnia 4 maja 2015 r. kwestionująca na ten dzień bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie była zasadna w chwili jej wniesienia i tym samym brak było podstaw do jej uwzględnienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Przedmiotem kontroli Sądu było w niniejszej sprawie to, czy Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego rozpoznał w ustawowym terminie, tj. terminie, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. wniosek M. W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. Tego bowiem wniosku dotyczyła skarga na bezczynność Ministra. Sąd w sprawie niniejszej nie oceniał zatem zgodności z prawem działania organu w zakresie rozpatrzenia innych wniosków wnioskodawcy, w tym złożonych po zatwierdzeniu przez Ministra postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego. W sprawie niniejszej, dotyczącej skargi na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. Sąd stwierdził, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego na dzień wniesienia skargi w bezczynności nie pozostawał. Nie było tym samym podstaw, aby zobowiązać Ministra do rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. Z odpowiedzi organu z dnia [...] kwietnia 2015 r. (jak również z dnia [...] kwietnia 2015 r.), a zatem udzielonej wnioskodawcy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r., wynika jednoznacznie, że Minister na dzień udzielania wnioskodawcy odpowiedzi nie dysponował żądanymi dokumentami. Organ wskazał wnioskodawcy wprost, że nie posiada wnioskowanych dokumentów, nie dysponuje aktami prowadzonych przez Rzecznika Dyscyplinarnego postępowań. Podał też, że na dzień udzielania odpowiedzi, postanowienie Rzecznika Dyscyplinarnego Ministra nie było jeszcze prawomocne i nie było przedstawione Ministrowi do zatwierdzenia. Z powyższego wynika jednoznacznie, że Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie pozostawał w bezczynności. Skoro bowiem podmiot, do którego zwrócono się o udostępnienie informacji publicznej – nie posiada jej, a tak oświadczył jednoznacznie organ – to nie może jej udostępnić. Prawidłowo, powiadomienie o tym – w zakresie żądanego postanowienia o umorzeniu postępowania wyjaśniającego i pisma Rektora [...] (jako informacji publicznych) – nastąpiło pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. (a także pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r.), a zatem w terminie określonym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. W takiej sytuacji Minister nie mógł zatem wydać decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jak żądał tego skarżący. Wprawdzie w odniesieniu do zawartego we wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. żądania udostępnienia anonimowego pisma, Minister powinien był wskazać w pisemnej odpowiedzi, że ta żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, tym niemniej, pisemna odpowiedź, o której mowa wyżej, udzielona wnioskodawcy w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, stanowi wypełnienie ustawowego obowiązku i w stanie faktycznym tej sprawy brak jest podstaw, aby zobowiązać Ministra do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2015 r. w tym zakresie. Na gruncie niniejszej sprawy wskazania wymaga nadto, że w sytuacji, gdy podmiot zobowiązany twierdzi, że daną informacją publiczną – w określonej dacie – nie dysponuje, czyli że jej nie posiada, sąd administracyjny nie ma instrumentów prawnych do dokonywania ustaleń co do prawdziwości twierdzeń organu. Ocena Sądu w niniejszej sprawie oparta została na twierdzeniu organu, które zawarte zostało w piśmie z dnia [...] kwietnia 2015 r., potwierdzonym następnie w piśmie do wnioskodawcy z dnia [...] kwietnia 2015 r., a także w skierowanej do Sądu odpowiedzi z dnia 18 maja 2015 r. na skargę M. W., iż organ żądanych dokumentów nie posiada. Z tego względu, brak było podstaw do wypowiadania się przez Sąd w niniejszej sprawie na temat innego twierdzenia organu wyrażonego w tych pismach, a wskazującego – w związku z dysponowaniem w tamtym czasie aktami postępowania wyjaśniającego przez Rzecznika Dyscyplinarnego – na przepis art. 156 § 5 k.p.k. jako tryb dostępu do żądanych dokumentów. W sprawie niniejszej, bowiem skarga dotyczyła bezczynności Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego i do tego organu był skierowany wniosek z dnia [...] kwietnia 2015 r. o udostępnienie informacji publicznej, którego sprawa dotyczy. Sąd wskazuje jednocześnie, że zmiany stanu faktycznego, które nastąpiły w późniejszym czasie, w zakresie dysponowania przez Ministra określonymi dokumentami, nie mogły być w niniejszej sprawie podstawą oceny istnienia bądź nieistnienia bezczynności organu zarzuconej w skardze z dnia 4 maja 2015 r. Zmiany stanu sprawy, które Sąd bierze pod uwagę na dzień orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność nie mogą bowiem prowadzić do uwzględnienia skargi niezasadnej w dniu jej wniesienia. Nie ma natomiast żadnych przeszkód, aby – w stanie faktycznym odmiennym niż w niniejszej sprawie – wnieść do sądu skargę na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku złożonego w czasie, gdy organ dysponuje już żądanymi dokumentami stanowiącymi informację publiczną. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) orzekł, jak w wyroku.