II SAB/Wa 726/13

WyrokWSA w Warszawie2014-03-26

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Olga Żurawska – Matusiak, Ewa Grochowska – Jung

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy żądanie udostępnienia przepisów prawa, które upoważniają organ do określonych działań podczas kontroli, stanowi wniosek o udzielenie informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej?
Ratio decidendi
Żądanie udostępnienia przepisów prawa, które upoważniają organ do określonych działań podczas kontroli, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Dostęp do treści aktów prawnych jest regulowany odrębną ustawą, a żądanie to dotyczy stosowania prawa w indywidualnej sprawie, a nie faktów.
Stan faktyczny
Skarżący zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o udostępnienie przepisów prawa upoważniających inspektora do kontroli pomieszczeń mieszkalnych bez zdjęcia obuwia oraz do odstąpienia od oględzin, gdy właściciel egzekwuje obowiązek zdjęcia butów. Organ uznał, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej. Skarżący złożył skargę na bezczynność organu, domagając się udzielenia informacji, ukarania pracownika i nałożenia grzywny. Sąd oddalił skargę.
Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Ewa Marcinkowska Sędzia WSA – Olga Żurawska – Matusiak Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung (sprawozdawca) Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 marca 2014 r. sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z [...] listopada 2013 r. o udzielenie informacji publicznej – oddala skargę – S. L. wnioskiem z dnia [...] listopada 2013 r. zwrócił się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na podstawie art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) o udostępnienie następujących informacji: 1. jaki przepis prawa upoważnia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego reprezentowanego przez inspektora R. K. do kontroli użytkowanych pomieszczeń mieszkalnych bez wcześniejszego zdjęcia zanieczyszczonych butów kontrolującego, 2. jaki przepis prawa upoważnia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego rep. przez insp. R. K. do odstąpienia od przeprowadzenia oględzin w sytuacji, kiedy właściciel budynku mieszkalnego egzekwuje obowiązek dochowania elementarnych zasada czystości i higieny – nalega, aby kontrolujący przed rozpoczęciem czynności służbowych w legalnie użytkowanym i zagospodarowanym domu zdjął buty. Niezależnie od powyższych pytań skarżący zwrócił się na podstawie art. 6, 7, 8, 9 K.p.a. o podanie jakichkolwiek warunków sanitarno-higienicznych (lub innych przesłanek z art. 71 Pp), które w jego domu uległy zmianie w związku z prowadzoną przez jego szwagierkę opieką nad jej i jego dziećmi. Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] organ wskazał, iż żądane informacje nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Niemniej w odniesieniu do używania obuwia przez osobę dokonującą kontroli, wyjaśnił, że obuwie stanowi środek ochronny osoby wykonującej czynności służbowe w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. W piśmie wskazano, że zgodnie z art. 83 ust. 1 w związku z art. 84 ust. 1 pkt 1 ustawy – Prawo budowlane, do podstawowych zadań organów nadzoru budowlanego należy kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego. W ramach prowadzonych kontroli organy nadzoru budowlanego lub osoby działające z ich upoważnienia mają m.in. prawo wstępu do obiektu budowlanego oraz na teren budowy (art. 81a ust. 1 ustawy – Prawo budowlane). Przysługuje im również prawo żądania od uczestników procesu budowlanego, właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego informacji lub udostępnienia dokumentów związanych z prowadzeniem robót, przekazywaniem obiektu budowlanego do użytkowania, utrzymaniem i użytkowaniem obiektu budowlanego, a także świadczących o dopuszczeniu wyrobu budowlanego do obrotu i stosowania w budownictwie (art. 81c ust. 1 ustawy – Prawo budowlane). Pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. S. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] w zakresie udostępnienia informacji publicznej i wniósł o zobowiązanie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi, zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] do ukarania dyscyplinarnego pracownika za niezałatwienie sprawy w terminie oraz wymierzenie organowi, na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a. grzywny w wysokości 5000 zł, oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż do dnia [...] grudnia 2013 r. organ nie udostępnił żądanej informacji publicznej na temat stosowanego przepisu prawa w czasie kontroli użytkowanych pomieszczeń mieszkalnych ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 stawy o dostępie do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż żądane przez S. L. informacje nie stanowią informacji publicznej. W tej sytuacji wyjaśnienia w tym zakresie zostały skarżącemu przekazane w piśmie z dnia [...] grudnia 2013 r. Ze względu na przerwę serwisową systemu ePUAP, jaka miała miejsce w dniach [...] grudnia 2013 r., pierwsza odpowiedź na przedmiotowe wystąpienie została skierowana do skarżącego w dniu [...] grudnia 2013 r. bez opatrzenia podpisem elektronicznym. Mimo informacji umieszczonej na stronie internetowej www.epuap.gov.pl dotyczącej przerwy serwisowej od godziny 18.00 w dniu [...] grudnia 2013 r., problemy techniczne pojawiły się już przed południem. Po zakończeniu przerwy serwisowej w dniu [...] grudnia 2013 r., ww. pismo zostało ponownie przekazane z podpisem elektronicznym. Jednocześnie organ wyjaśnił, że w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego [...] prowadzone jest postępowanie administracyjne w sprawie zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. Pan S. L., jako właściciel przedmiotowej nieruchomości, posiada przymiot strony w tym postępowaniu. W związku z powyższym, dostęp skarżącego do akt prowadzonego postępowania regulowany jest zapisem art. 73 ustawy – K.p.a. Z kolei tut. organ, w myśl zapisu art. 10 § 1 tej ustawy, zobowiązany jest zapewnić stronom czynny udział w tym postępowaniu. Zatem, udzielając skarżącemu wyjaśnień w zakresie przedmiotowego postępowania, z mocy art. 1 ust. 2 u.d.i.p. wyłączone jest stosowanie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność organu w zakresie nieudzielenia informacji publicznej na pytanie dotyczące wskazania przepisów prawa, które upoważniają pracownika Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego do kontroli pomieszczeń mieszkalnych bez wcześniejszego zdjęcia zanieczyszczonych butów kontrolującego oraz przepisów upoważniających kontrolującego do odstąpienia od kontroli w sytuacji, gdy właściciel budynku mieszkalnego egzekwuje obowiązek zdjęcia obuwia. Podkreślić należy, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej odnosi się jedynie do udzielania informacji publicznej w rozumieniu tej ustawy. Zgodnie z art. 1 ust. 2, przepisy jej nie naruszają przepisów innych ustaw, określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przedmiotowa sprawa, z uwagi na jej przedmiot – żądanie informacji o zastosowanych przepisach prawa w danej sprawie – nie ma charakteru informacji publicznej, nie dotyczy bowiem faktów, lecz stosowania prawa w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Zatem do takiej informacji nie znajduje zastosowania ustawa o dostępie do informacji publicznej, gdyż na podstawie art. 1 ust. 2, dostęp do treści aktów prawnych (z wyjątkiem aktów nieogłoszonych i ich projektów) regulowany jest odrębną ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 197, poz. 1172 ze zm.). Nadto sprawa nie ma charakteru informacji publicznej, nie dotyczy bowiem faktów, lecz stosowania prawa w indywidualnej sprawie z zakresu administracji publicznej. Takie stanowisko w podobnej sprawie zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 3301/02 (orzeczenie dostępne w LEX nr 78064). Porównaj także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 listopada 2006 r, sygn. akt IV SA/Wr 712/06 (orzeczenie dostępne w Internecie). Zatem organ prawidłowo poinformował skarżącego pismem z dnia [...] grudnia 2013 r., że sprawa wskazania podstawy prawnej działań nie dotyczy informacji publicznej. Fakt udzielenia przez organ takiej informacji przeczy twierdzeniu skarżącego o pozostawaniu organu w bezczynności, zarówno w rozumieniu bezczynności co do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, jak i w ogólnym rozumieniu bezczynności w załatwieniu sprawy administracyjnej (K.p.a.). Z tych wszystkich wyżej przytoczonych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za chybioną i na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło