II SAB/Wa 733/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt, Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Karolina Kisielewicz (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 lipca 2021 r. sprawy ze skargi S. P. na bezczynność Polskiego Związku Łowieckiego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę S. P., jako redaktor naczelny dziennika "[...]" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Polskiego Związku Łowieckiego w rozpoznaniu jego wniosku z dnia [...] sierpnia 2020 r., w którym na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz.U. z 1984 r., poz. 24 ze zm.) oraz ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (art. 3 pkt 2 i 4 pkt 1 ), zwrócił się do Polskiego Związku Łowieckiego z interwencją prasową odnośnie "patologii łowieckiej" w Kole Łowieckim nr [...] "[...]", na terenie działania Zarządu Okręgowego w [...]. Skarżący podał, że jego interwencja prasowa z [...] sierpnia 2020 r. stanowiła jednocześnie wniosek o udostępnienie informacji publicznej o sposobie wykonywania przez Polski Związek Łowiecki (podmiot o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej) zadań nałożonych ustawą Prawo łowieckie, a w szczególności dostępności do wykonywania polowania i gospodarowania środkami finansowymi uzyskanymi z gospodarowania zwierzyną dziką. Polski Związek Łowiecki nie udostępnił żądanych informacji. Z tego powodu skarżący wniósł o zobowiązanie Polskiego Związku Łowieckiego do rozpoznania wniosku i udostępnienia żądanych informacji, stwierdzenie jego bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania. Polski Związek Łowiecki w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Rozważania należy rozpocząć od stwierdzenia, że ustawa Prawo prasowe przewiduje dwa tryby udzielania prasie wnioskowanych informacji publicznych. W myśl art. 3a tej ustawy, w zakresie prawa dostępu prasy do informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy prawo prasowe, dziennikarz jest uprawniony do uzyskiwania informacji w zakresie, o którym mowa w art. 4, tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że przedsiębiorcy i podmioty niezaliczone do sektora finansów publicznych oraz niedziałające w celu osiągnięcia zysku są obowiązane do udzielenia prasie informacji o swojej działalności, o ile na podstawie odrębnych przepisów informacja nie jest objęta tajemnicą lub nie narusza prawa do prywatności. Powołany przepis poszerza zatem katalog podmiotów zobowiązanych do udzielenia informacji, które nie zostały uwzględnione w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Polski Związek Łowiecki jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (Dz. U. z 2020 r., poz. 1683), Polski Związek Łowiecki jest zrzeszeniem osób fizycznych i prawnych, które prowadzi gospodarkę łowiecką poprzez hodowlę i pozyskiwanie zwierzyny oraz działają na rzecz jej ochrony poprzez regulacje liczebności populacji zwierząt łownych. Łowiectwo, jako element ochrony środowiska przyrodniczego, w rozumieniu ustawy oznacza ochronę zwierząt łownych (zwierzyny) i gospodarowanie ich zasobami w zgodzie z zasadami ekologii oraz zasadami racjonalnej gospodarki rolnej, leśnej i rybackiej (art. 1 tej ustawy). Zwierzęta łowne w stanie wolnym, jako dobro ogólnonarodowe, stanowią własność Skarbu Państwa (art. 2 ustawy). Zatem, w świetle przepisów ustawy Prawo łowieckie, Polski Związek Łowiecki wykonuje m.in. zadania administracji państwowej związane z wyrażonym w art. 5 oraz art. 74 ust. 2 Konstytucji obowiązkiem ochrony środowiska naturalnego (por. np. postanowienie NSA z 28 listopada 2013 r., sygn. I OZ 1155/13). Można dodać, że zadania te wykonują także koła łowieckie jako podstawowe ogniwo organizacyjne w Polskim Związku Łowieckim w realizacji celów i zadań łowiectwa (są "innymi podmiotami wykonującymi zadania publiczne" w rozumieniu u.d.i.p.). Niezależnie od tego jednak wskazania wymaga, że w sprawie nie została spełniona druga przesłanka pozwalająca na zastosowanie u.d.i.p., tj. przesłanka przedmiotowa. W sprawie nie mamy bowiem do czynienia z żądaniem udostępnienia informacji publicznej. Wniosek o udzielenie informacji publicznej może mieć dowolną postać, o ile wynika z niego w sposób jasny, co jest jego przedmiotem (por. wyrok NSA z 16 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1277/08). Wniosek nie musi odpowiadać żadnym szczególnym wymogom formalnym, jednakże musi z niego wynikać, jaką konkretną informacją wnioskodawca jest zainteresowany. Podmiot obowiązany do udzielenia informacji jest bowiem związany treścią wniosku i nie ma kompetencji do żądania od wnioskodawcy sprecyzowania lub uzupełnienia wniosku. W tym zakresie nie stosuje się art. 64 § 2 k.p.a., pozwalającego organowi na wezwanie strony do uzupełnienia braków podania, ponieważ przepisy k.p.a. w sprawach dostępu do informacji publicznej stosuje się jedynie do decyzji wydanych na podstawie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej (por. wyrok NSA z 5 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2889/12). W związku z tym przyjmuje się, że żądanie oczywiście niejasne, niezrozumiałe nie dotyczy informacji publicznej i taki wniosek nie może być traktowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej (zob. M. Bernaczyk, Prawo do informacji publicznej w Polsce i na świecie, Warszawa 2014, s. 447, a także wyrok NSA z 30 października 2018 r., sygn. akt I OSK 59/17, wszystkie orzeczenia dostępne w CBOSA). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosek o udzielenie informacji publicznej złożony przez skarżącego jest dotknięty takimi wadami. Wniosek został określony jako "interwencja prasowa", a w jego treści skarżący sygnalizuje pewne nieprawidłowości w działalności Koła Łowieckiego nr [...] "[...]" w [...] koło [...] , określając je jako "patologia łowiecka". W związku z tym nie jest jasne, jakich konkretnie informacji skarżący żąda w związku ze wskazanymi przez niego okolicznościami (ich potwierdzenia czy wykazania, że te "patologie" nie mają miejsca). Brak skonkretyzowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej potwierdza poniekąd jego skarga do Sądu, w której podał, że "wystąpił do organu z interwencją prasową stanowiącą jednocześnie wniosek o udzielenie informacji dotyczących realizacji zadań nałożonych ustawą Prawo Łowieckie w zakresie przesłania dokumentów odzwierciedlających sposób wykonywania tych zadań w szczególności dostępności do wykonywania polowania i gospodarowania środkami finansowymi uzyskanymi z gospodarowania zwierzyną dzika w dobie walki z wirusem ASF". Wobec tych braków dotyczących przedmiotu wniosku nie można Polskiemu Związkowi Łowieckiemu zarzucić, że pozostaje w bezczynności w udzieleniu skarżącemu informacji publicznej. Mając to wszystko na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), orzekł jak w sentencji.