II SAB/Wa 74/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), WSA Bronisław Szydło, Protokolant Emilia Jaktorska, po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. O. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpatrzenia odwołania z dnia 12 stycznia 2009 r. od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2008 r. nr [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę Stan sprawy przedstawia się następująco: Komendant Główny Policji rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] września 2008 r. odwołał W. O., pozostającego w dyspozycji Komendanta Głównego Policji, delegowanego do czasowego pełnienia służby w [...] Szkole Policji w S., z dniem 30 września 2008 r. z delegowania i z dniem 1 października 2008 r. przeniósł z urzędu do dalszego pełnienia służby w [...] Szkole Policji w S. W dniu 8 października 2008 r. skarżący wystąpił do Komendanta Głównego Policji z wnioskiem o uzupełnienie rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] września 2008 r., w części dotyczącej rozstrzygnięcia i pouczenia. Jednocześnie zwrócił się o zawieszenie postępowania incydentalnego i zarazem odwoławczego do czasu zakończenia leczenia szpitalnego. Postanowieniem nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Komendant Główny Policji odmówił zawieszenia postępowania incydentalnego w przedmiocie uzupełnienia rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2008 r. i zarazem odwoławczego. Następnie postanowieniem nr [...] z dnia [...[ grudnia 2008 r. Komendant Główny Policji odmówił uzupełnienia decyzji w zakresie żądanym przez stronę. W dniu 12 stycznia 2009 r. skarżący wniósł do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie, w którym zawarł prośbę o wycofanie z obrotu prawnego rozkazu personalnego nr [...] z dnia [...] września 2008 r. W dniu 16 lutego 2009 r. skarżący skierował do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji skargę na bezprawne działanie dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji, w konsekwencji skarżący żądał obiektywnego wyjaśnienia sprawy, ukarania winnego zaniedbań, skierowania sprawy do właściwej prokuratury oraz wzruszenia w trybie administracyjnym niekorzystnych dla skarżącego rozstrzygnięć personalnych i dyscyplinarnych, podjętych przez dyrektora Biura Kadr i Szkolenia Komendy Głównej Policji. Pismem z dnia [...] lutego 2009 r. dyrektor Biura Kadr Szkolenia Organizacji i Audytu Wewnętrznego MSWiA poinformował skarżącego, iż rozpatrzenie odwołania od rozkazu personalnego Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2008 r. nastąpi do dnia 27 marca 2009 r. (błędnie wskazano 2007 r.), a następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. termin ten przesunięto do dnia 30 kwietnia 2009 r. W dniu 4 maja 2009 r. W. O. złożył skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie załatwienia jego odwołania od decyzji Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] września 2008 r. o przeniesieniu do pełnienia służby z Komendy Głównej Policji do [...] Szkoły Policji w S. oraz wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Komendanta Głównego Policji w przedmiocie przeniesienia go do dyspozycji Komendy Głównej Policji z dniem 30 września 2007 r. Jednocześnie wniósł o zobowiązanie organu do zaniechania naruszenia prawa i wydania decyzji załatwiającej jego sprawę co do istoty. W uzasadnieniu wskazał, iż wniosek o wznowienie postępowania złożył w dniu 16 lutego 2009 r. do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wnosił o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję nr [...] z dnia [...] września 2008 r. w części dotyczącej daty odwołania z delegowania i przeniesienia z urzędu, ustalił nowy termin odwołania z oddelegowania na dzień 2 października 2008 r. oraz nowy termin przeniesienia z urzędu na dzień 3 października 2008 r., w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 maja 2009 r. Organ wskazał, iż w decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2009 r. odniósł się również do wystąpienia skarżącego z dnia 16 lutego 2009 r. W uzasadnieniu decyzji stwierdził, iż należy zwrócić uwagę na treść art. 234 § 1 k.p.a., zgodnie z którym skarga złożona przez stronę w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami k.p.a. Oznacza to, że skarga wniesiona w związku z treścią decyzji organu I instancji podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od tej decyzji. Złożone następnie pismo, niezależnie od nadanej mu nazwy nie stanowi odwołania od decyzji, lecz w istocie jest zwykłym pismem procesowym, którego treść powinna być brana pod uwagę przez organ rozpatrujący odwołanie. Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału II z dnia 15 czerwca 2009 r. została wyłączona, na podstawie art. 57 § 3 p.p.s.a., skarga na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 16 lutego 2009 r. o wznowienie postępowania administracyjnego i zarejestrowana pod sygnaturą akt II SAB/Wa 75/09. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, iż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach skarg na bezczynność w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a cyt. ustawy, a więc m.in. takich, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Z bezczynnością organu administracji publicznej natomiast mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie taka sytuacja nie zachodzi. Jak wynika z akt sprawy, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozpatrzył odwołanie skarżącego i w dniu [...] kwietnia 2009 r., decyzją nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty odwołania z delegowania i przeniesienia z urzędu, ustalił nowy termin odwołania z delegowania na dzień 2 października 2009 r. oraz nowy termin przeniesienia z urzędu na dzień 3 października 2008 r. W pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powyższa decyzja została skarżącemu doręczona w dniu 5 maja 2009 r. Wobec tego nie można uznać, że w dniu wniesienia skargi do sądu, tj. w dniu 4 maja 2009 r. (data nadania skargi w urzędzie pocztowym) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji pozostawał w bezczynności. Reasumując, należy stwierdzić, że skoro wniosek skarżącego został rozpatrzony przed wniesieniem skargi na bezczynność organu, to taka skarga jest niedopuszczalna. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, jak w sentencji.