II SAB/Wa 76/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Andrzej Kołodziej, asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Aneta Duszyńska, po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi R. B. na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wniosku z dnia 18 marca 2008 r. o przyznanie prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym postanawia odrzucić skargę. W dniu 18 marca 2008 r. R. B. wniósł do Ministra Obrony Narodowej wniosek o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieprawidłowego wykonania przez Wojskową Agencję Mieszkaniową - Oddział Regionalny w P. decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. przyznającej prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2006 r. Skarżący zarzucił organowi bierność w ustaleniu daty przekazania przyznanego mu lokalu mieszkalnego, co z kolei naraziło skarżącego na ponoszenie dodatkowych kosztów związanych z wynajmem mieszkania, ponieważ utracił on prawo do zwrotu części kosztów najmu w związku z przyznaniem prawa do lokalu. Minister Obrony Narodowej potraktował powyższe pismo jako wniosek złożony w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i udzielił na nie odpowiedzi w dniu [...] maja 2008 r. W piśmie tym organ wyjaśnił skarżącemu, że pomimo prawomocnej decyzji o przyznaniu lokalu mieszkalnego, nie zgłosił się on do Oddziału Regionalnego WAM w P., by ustalić termin protokolarnego odbioru lokalu. Organ podkreślił również, że w pismach z dnia [...] i [...] grudnia 2006 r., wzywających do określenia, czy skarżący przyjmuje lokal mieszkalny, został podany numer telefonu kontaktowego do właściwego oddziału WAM. Skarżący nie skorzystał jednak z tej możliwości ustalenia odbioru mieszkania, a z uwagi na brak dysponowania przez organ numerem telefonu R. B., organ nie miał innej możliwości skontaktowania się ze skarżącym jak tylko pisemnie, co też uczynił. Natomiast w dniu 30 kwietnia 2008 r. R. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Obrony Narodowej w przedmiocie wniosku z dnia 18 marca 2008 r. Skarżący zarzucił organowi niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Ministra Obrony Narodowej wniósł o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku - o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wskazał, że organ, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie pozostawał w bezczynności udzielając skarżącemu w dniu [...] maja 2008 r. odpowiedzi na jego wniosek w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Natomiast stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg między innymi na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach. Szczególnie podkreślić należy, że sądy administracyjne rozpatrują skargi na bezczynność organów wyłącznie w przypadku postępowań, które mogą się zakończyć wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie, lub też wydaniem innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zatem w rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma ustalenie, jakiego rodzaju orzeczenie administracyjne zobowiązany był wydać Minister Obrony Narodowej w związku z wnioskiem skarżącego z 18 marca 2008 r. Skarżący wskazał w ww. wniosku, iż wnosi o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieprawidłowego wykonania przez Wojskową Agencję Mieszkaniową Oddział Regionalny w P. decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r. przyznającej prawo zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] listopada 2006 r. Tak oznaczone żądanie wyczerpuje dyspozycję art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1971 ze zm.) - zwanej dalej kpa. Powołany przepis stanowi bowiem, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Sprawy rozpatrywane w tym trybie, tzw. skargowym, uregulowane są w Dziale VIII kpa i nie kończą się wydaniem rozstrzygnięcia, które podlegałoby zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Organ administracji publicznej zobowiązany jest jedynie zawiadomić wnoszącego skargę o działaniach zmierzających do wyjaśnienia okoliczności leżących u podstaw skargi. Skarga taka jest zaś uważana za rodzaj społecznej kontroli działalności administracji publicznej zmierzającej do usprawnienia działania jej organów. Ponadto podkreślić również należy, że z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Oznacza to, że zarzut bezczynności może pojawić się wówczas, gdy organ, będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma bowiem na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego rozstrzygnięcia. Wobec tego, że do sądu administracyjnego można wnieść skargę wyłącznie na akty wymienione w art. 3 § 2 pkt 1 - 4a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na bezczynność wyłącznie w przypadkach określonych w pkt. 1 - 4a, to skarga na bezczynność organu w sytuacji, gdy organ nie wydaje rozstrzygnięcia podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna i należy ją odrzucić. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 160 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.